İyi bir hayatım var ama istediğim bu değil.
22 yaşındayım 23’e girmek üzereyim. Hayatım boyunca aynı kasabada, aynı evde yaşadım. Çok sevdiğim arkadaşlarım, hayatlarını daha iyi hale getirmeye çalışmaktan vazgeçmiş bir grup tükenmiş zavallılardır. Her düzeyde çok iyi bir iş olmasına rağmen işimden nefret ediyorum. Hiç çıkmadım ve çevremdeki benzer düşüncelere sahip insanlarla nasıl tanışacağımı bilmiyorum. Bildiğim her şeyden uzaklaşıp yeniden başlamak istiyorum, hayalim sinemaya gitmek ama bir ölçüde yaratıcı olduğum sürece her şeye razıyım. Ben bir sanatçı ve yazarım ve bulunduğum yerde hayatımı boşa harcadığımı ve sanatsal yeteneklerimi kullanarak bir kariyer peşinde koşmam gerektiğini hissediyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
İşim için minnettarım ama aynı döngüyü tekrarlamakta...
Yaklaşık beş ay önce işimden ayrıldım ve aynı alanda, zaten bana uygun olmadığını bildiğim bir alanda birçok göreve başvurdum. Öyle olsa bile ve iş piyasasının ne kadar zor olması...
Yakın zamanda mezun oldum ama farklı bir derece almak içi...
Mayıs ayında bilgisayar bilimi diplomasıyla mezun oldum ve dürüst olmak gerekirse tükenmiş durumdayım ve konuya olan ilgimi kaybettim. Artık cs/yazılımla ilgili hiçbir şeyin peşinden ko...
28f neredeyse hiç deneyim yok. Mevcut iş sahası kapatıl...
Yaşam boyu süren sosyal kaygı, ilk işimi 25. Amazon sipariş karşılama merkezinde bulmam anlamına geliyordu. Sitem kapanıyor. Transfer şansı yok. Aslında takip etmek istediğim tek şey (di...
Zaman tükeniyormuş gibi geliyor ama hâlâ seçim yapmadı...
Zaman hakkında çok düşünüyorum ve gerçekten yapmak istediğim şeyin (eğitim almak, vokal öğrenmek, şarkı söyleme dersleri, yaratımlarımın peşinden gitmek (kendi müzik tarzım) ve il...
TAVSİYE LÜTFEN 🙏🏼 25 yaşında tükendim ve bir “k...
25 yaşındayım ve dürüst olmak gerekirse, sadece hayatta kalmak için çalışma veya bir iş kurma fikri beni tüketiyor. 14 yaşımdan beri çalışıyorum ve hem çevrimiçi hem de çevrimdı...
26 Yaşında Kariyer Kafası Karışık
Okuyan herkese merhaba... durumum bu.. Hayatım boyunca kariyer konusunda kafamın karışık olduğunu hissediyorum.. Sosyoloji alanında lisans derecesiyle mezun oldum çünkü başlangıçta huku...
28 Çocuk Esirgeme Çalışanı - Yukarıya Çıkmaktan Bık...
Özetle, üniversiteden beri güvenlik görevlisi olarak çalıştıktan ve polis olmayı başaramadıktan sonra, çocuk refahı sosyal görevlisi olarak iyi bir işim var (yine de berbat). Ama bu sü...
Şu anda artık üniversiteye gidemeyen bir üniversite öğ...
Şu anda Sürdürülebilirlik Lisans programındayım ve artık üniversitenin benim için uygun olduğunu düşünmüyorum, insanlar bana ne söylerse söylesin bunu yapamam. Bir ticaret falan arıyo...
Bir iş telaşında sıkışıp kaldım
BEN [28F]Kendinizi gerçekten sıkışmış hissedebilir ve uzun, doğrusal olmayan kariyer yollarından geçmiş kişilerin bakış açılarından faydalanabilirsiniz. Uzun vadeli doktor olma hedefi...
OSB/Anksiyete sorunu olan ve yalnızca Psikoloji diplomasın...
Bu yüzden neredeyse on yıldır yalnızca Psikoloji alanında uzmanlaşarak hayat boyu istikrarlı bir kariyer bulmakta zorlanıyorum. Özellikle Otistik spektrumda kaygılı olanlarda da durum böyl...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Your soul is craving a plot twist. You’ve got the creativity and drive, staying comfortable won’t make your story worth reading. Time to start the life you actually want.
Do it! You are only this young once and it’s time for an adventure. It also sounds like the people around you are not bringing you up or challenging you. Do it!
Move away! Moving to a new place with no connections is easier than most people who haven’t done it think. I’ve done it twice.
First, choose a city or cities you want to move to. I’m thinking a big city with artists and writers and a good economy. Maybe some filmmakers. I’d suggest visiting to make sure you like it. Then apply for jobs there. I’d aim for jobs in your field for now. It’s harder to apply as a nonlocal, so lie in your cover letter and resume and say you’re already planning on moving there. Maybe invent a significant other and say they just got a job there. As long as you do actually move once you get the job and don’t ask for any special consideration, it’s not unethical. Companies are just worried about people backing out. Meanwhile, save money for moving expenses and a deposit on an apartment. Once you get a job, load up your car with all your stuff and stay in cheap airbnbs while you apartment hunt. You can pack most things in trash bags. Clothes can be left on their hangers and thrown over the top. Commuting from an Airbnb is very doable. You don’t even have to unpack your car. You’ll have proof of income, so you should be able to rent an apartment easily enough. If not, maybe your parents would co-sign. Once you’ve moved into your new apartment, go to the DMV and get a new drivers license, register your car, and register to vote. Congratulations! You live in Big City now.
One you’re settled in Big City, start making the life you want. Go out on evenings and weekends. Meet new people. Invite your favorites to do stuff with you. Get on the dating apps. Join a writing group. Go to the art studio’s open houses. Go to the art house cinema and talk to people. Look for Meetups you’d like. Maybe join a choir or community theater. Volunteer for something art related. Apply for creative jobs. Maybe even go to college for something creative, though I’d caution you to do your research first.
You can do this! But you do need to move. The life you want is not possible in a small town.
You don’t need to date in your 20s if you haven’t accomplished anything for yourself. Enroll in college to work towards a degree, that should be your priority instead of dating. When you are a student, you can applying for internships and part time employment on campus or externally.
Dump your l*ser friends and move to another state for better college and job opportunities.