İyi bir hayatım var ama istediğim bu değil.
22 yaşındayım 23’e girmek üzereyim. Hayatım boyunca aynı kasabada, aynı evde yaşadım. Çok sevdiğim arkadaşlarım, hayatlarını daha iyi hale getirmeye çalışmaktan vazgeçmiş bir grup tükenmiş zavallılardır. Her düzeyde çok iyi bir iş olmasına rağmen işimden nefret ediyorum. Hiç çıkmadım ve çevremdeki benzer düşüncelere sahip insanlarla nasıl tanışacağımı bilmiyorum. Bildiğim her şeyden uzaklaşıp yeniden başlamak istiyorum, hayalim sinemaya gitmek ama bir ölçüde yaratıcı olduğum sürece her şeye razıyım. Ben bir sanatçı ve yazarım ve bulunduğum yerde hayatımı boşa harcadığımı ve sanatsal yeteneklerimi kullanarak bir kariyer peşinde koşmam gerektiğini hissediyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yeni Ceza Adaleti Yüksek Lisans Mezunu İş Bulmak İçin M...
Yakın zamanda Mayıs ayında Ceza Adaleti alanında 3,58 genel not ortalaması ile yüksek lisansımı tamamladım ve dürüst olmak gerekirse, tüm bu iş arama sürecinde cesaretimin kırılmaya ba...
hs'de üçüncü sınıf öğrencisiyim ve ne yapacağÄ...
merhaba merhaba ben, başlıkta da belirtildiği gibi, lise son sınıf öğrencisiyim ve kariyer/üniversite açısından ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok ve bu beni endişelendiriyor... aile ...
Deniz çağırıyor
Herkese merhaba! Florida'da 29f ve misafirperverlik kölesi 🤪. Otelcilik, oteller, tatil köyleri, lüks çiftlikler, yelkencilik şirketleri gibi birçok alanda ve birden fazla rolde çalıştım...
Hiçlik ve Bilmemek (18YO,)
Şu anda bana ne olduğunu bilmiyorum. Kendimi ya da nasıl kim olacağımı bilmiyorum; mumlarım yandı. Benim sorunum, bir sorunum olmaması, daha doğrusu içimdeki bu boş, gizemli cehennemi...
ne yapacağımı bilmiyorum
İşsizlik hayatımda yaşadığım en mutlu şeydi, çalışmaktan gerçekten o kadar nefret ediyorum ki. Çalışmak beni ilaçlara ve terapiye yönlendirdi. Umuyorum ki belki bir şekilde hoşuma g...
Kariyerinizi nasıl seçtiniz ya da düştünüz? Seçiminiz...
Kaç kişinin her gün yaptığı işten keyif aldığını merak ediyorum. O kadar da değil "İşim mükemmel ve asla kötü bir günüm olmaz" algı. Ama daha fazlası "İşimi oluş...
22F Mezuniyet Sonrası Kayıp, Geride ve Bir Yol Ayrımında...
Merhaba! Ben (22F) bu yılın mayıs ayında üniversiteden mezun oldum ve kısacası ne iş ne de yol bulamıyorum. Magna Cum Laude'den saygın bir okuldan psikoloji diplomasıyla mezun oldum ve ben...
Yanlış kariyer peşinde koştuğumu düşünüyorum
26 yaşındayım ve hayatımdan hiç memnun değilim. Üniversitede genel olarak iyi notlar aldım ve yüksek lisans derecemi tamamladım (her iki derecem de ekonomi alanında), ancak bu güne kadar b...
30 yaşındayım ve şimdiye kadar sahip olduğum en iyi iş...
Yaklaşık iki yıl önce kurumsal operasyon işinden çıkarıldım ve bir etkinlik kiralama şirketinde geçici bir depo işine girdim çünkü paraya ihtiyacım vardı. Açıkçası ilk başta bund...
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum (Finansal/Sağlıklı ve amacı olan bir hayat) Sınırlı fırsatlara ve düşük maaşlara sahip bir üçüncü dünya ülkesinden 22 milyon ya...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Your soul is craving a plot twist. You’ve got the creativity and drive, staying comfortable won’t make your story worth reading. Time to start the life you actually want.
Do it! You are only this young once and it’s time for an adventure. It also sounds like the people around you are not bringing you up or challenging you. Do it!
Move away! Moving to a new place with no connections is easier than most people who haven’t done it think. I’ve done it twice.
First, choose a city or cities you want to move to. I’m thinking a big city with artists and writers and a good economy. Maybe some filmmakers. I’d suggest visiting to make sure you like it. Then apply for jobs there. I’d aim for jobs in your field for now. It’s harder to apply as a nonlocal, so lie in your cover letter and resume and say you’re already planning on moving there. Maybe invent a significant other and say they just got a job there. As long as you do actually move once you get the job and don’t ask for any special consideration, it’s not unethical. Companies are just worried about people backing out. Meanwhile, save money for moving expenses and a deposit on an apartment. Once you get a job, load up your car with all your stuff and stay in cheap airbnbs while you apartment hunt. You can pack most things in trash bags. Clothes can be left on their hangers and thrown over the top. Commuting from an Airbnb is very doable. You don’t even have to unpack your car. You’ll have proof of income, so you should be able to rent an apartment easily enough. If not, maybe your parents would co-sign. Once you’ve moved into your new apartment, go to the DMV and get a new drivers license, register your car, and register to vote. Congratulations! You live in Big City now.
One you’re settled in Big City, start making the life you want. Go out on evenings and weekends. Meet new people. Invite your favorites to do stuff with you. Get on the dating apps. Join a writing group. Go to the art studio’s open houses. Go to the art house cinema and talk to people. Look for Meetups you’d like. Maybe join a choir or community theater. Volunteer for something art related. Apply for creative jobs. Maybe even go to college for something creative, though I’d caution you to do your research first.
You can do this! But you do need to move. The life you want is not possible in a small town.
You don’t need to date in your 20s if you haven’t accomplished anything for yourself. Enroll in college to work towards a degree, that should be your priority instead of dating. When you are a student, you can applying for internships and part time employment on campus or externally.
Dump your l*ser friends and move to another state for better college and job opportunities.