Fatmagül’ün İntikamı

Gece yarısını geçmişti. Kerim, elleri arkadan sıkıca bağlanmış halde yatak odasının ortasındaki sandalyede oturuyordu. Gözlerinde korku ve şok vardı. Fatmagül ise karşısında dikiliyordu; gözleri kıpkırmızı, yanaklarından yaşlar süzülüyordu ama yüzünde kararlı, acı dolu bir ifade vardı.

Üzerinde sadece siyah bir tişört vardı. Bacaklarının arasında kalın, siyah deri kayışlarla tutturulmuş büyük bir strapon duruyordu. Yağladığı aleti yavaşça elinde sıvazlarken Kerim’e bakıyordu.

“Fatmagül… nolur… yapma bunu…” Kerim’in sesi titriyordu. “Dur… lütfen dur…”

Fatmagül acı acı güldü, burnunu çekti. Gözyaşları durmuyordu.

“Durmam lan… Durmam!”
Sesi çatallaşmıştı. “Sen benim hayallerimi çaldın Kerim! Her şeyimi… Masumiyetimi… Geleceğimi… Allah belanı versin senin!”

Bir anda Kerim’in arkasına geçti. Bir eliyle Kerim’in belini kavradı, diğeriyle straponu ıslattığı deliğe dayadı. Kerim panikle kıvrandı:

“Fatmagül! Yapma! Yalvarırım… Yapma bunu!!”

Fatmagül dişlerini sıktı, gözlerinden yaşlar akmaya devam ederken kalçalarını ileri itti. Kalın strapon yavaşça ama acımasızca Kerim’in içine girdi. Kerim acıyla haykırdı:

“Aaaahh! Dur! Çıkar onu içimden!!”

Fatmagül ağlayarak ama durmadan ileri geri hareket etmeye başladı. Her darbede daha derine giriyordu. Gözyaşları Kerim’in sırtına damlıyordu.

“Sen de hisset… Sen de acıyı hisset lan!” diye hıçkırdı. “Benim çığlıklarımı, utancımı, parçalanmış hayatımı… Şimdi sıra sende!”

Kerim’in inlemeleri ve yalvarışları odayı doldururken Fatmagül ritmini hızlandırdı. Bir eliyle Kerim’in saçını sıkıca kavrıyor, diğer eliyle kalçasını tutarak daha sert vuruyordu. Ağlaması kesilmiyordu ama durmuyordu da.

“Allah belanı versin… Allah belanı versin Kerim…” diye tekrar tekrar mırıldanıyordu, sesi hem nefret hem acı doluydu.

Kerim’in bedeni titriyor, gözlerinden yaşlar akıyordu. Fatmagül ise intikamın verdiği tuhaf bir rahatlama ve derin bir acıyla karışık halde, gözyaşları içinde işine devam ediyordu…