Erdoğan Hayat Kadını Hikayesi

Heyecanımı bu noktada mazur görün. Zira şu anda tüylerim diken diken oluyor. Zira 89'da aynı şeyi yaşadım. 89'da Beyoğlu'nun otellerini dolaşırken bir belediye başkan adayı olarak bir otele girdim orada. O otele girdiğimde gündüz saat dörttü ve yirmi beş kadar hayat kadını vardı otelde. Yemek yiyorlardı. Yeni güne hazırlanacaklardı. Otelin sahibi Refah Partisi Belediye Başkan Adayı ziyaretinize geldi deyince hepsi kahkaha attılar. Gülmeye başladılar. Dalga mı geçiyorsun bizimle dediler. Evet Refah Partisi Belediye Başkan Adayı ziyaretinize geldi. Gelmez buraya onlar dediler. Ben de Refah Partisi Belediye Başkanı adayıyım dedim. Sizleri düştüğünüz bu karanlıktan kurtarmak için geldik. Oyunuzu, gönlünüzü ve desteğinizi istiyoruz deyince bir kahkaha daha attılar fakat köşeden bir tanesi kalktı. Bitmiş, tükenmiş bir halde kalktı. Ve o haliyle “Sayın Başkan, Sayın Başkan siz bizi kurtaramazsınız. Biz bittik, biz tükendik.” dedi. Kadıncağız hüngür hüngür ağlamaya başladı. O kahkaha atan kadınlar bu defa sükut ettiler. Bir sessizlik otelin lobisini kapladı. Bizler de ağlıyorduk. Çünkü kadın içten ağlıyordu gerçekten. Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Ve her gün üzerinden yüzlerce erkeğin geçtiği bu kadınların neyini kurtaracaksınız dedi. Biz bittik, biz tükendik dedi. Ve ağlama devam ediyor. Başkaları da ağlamaya başlamıştı. Ve o anda 16 yaşında bir kızım var. 14 yaşında bir kızım var. Kızlarımın benim düştüğüm bu dünyaya düşmelerini istemiyorum, onları ancak sizin kurtarabileceğinize inanıyorum, onun için oyumu size vereceğim. Arkadaşlarımın gülmesine bakmayın, onlardan da sizin için tek tek oy dileneceğim dedi oy! Kim bu? Bir hayat kadını!