Ayakkabı Zamanı

Ayakkabıcı Halil:

Ayakkabınla benim aramdaki bir durum, seni ilgilendirmez. Ben senin ayakkabına âşığım.

Meral:

İyi ama âşık olduğun ayakkabı benim ayakkabım. İşte ben de buradayım, söyleyeceklerini dinlemeye geldim.

Ayakkabıcı Halil:

Ayakkabın sen değilsin ki. Ayakkabın benim dünyama ait bir şey. Ben seni değil ayakkabını tanıyorum. Belki sen benim bütün güzel düşüncelerimi yıkarsın.

Meral:

Bu davranışların bir kokudan ileri geliyor.

Ayakkabıcı Halil:

Evet. Bu koku sevdiğim bir şeye ebediyen sahip olmak için çekilen bir koku.

Ben senin ayakkabına değil de, sana âşık olsaydım ne olacaktı? Belki bir kere bile bakmayacaktın yüzüme. Belki de alay edecektin sevgimle. Halbuki ayakkabın bana dostça kokuyor. Ve ebediyen kokacak.

Meral:

Ben de sana kokmak istiyorum.

Ayakkabıcı Halil:

Hayır. Benimle ayakkabın arasına girme. İstemiyorum seni. Ben senin sadece ayakkabına aşığım.