abiciim biraz arpa alabilir miyim?

Domuz 1: Abicim, biraz arpa alabilir miyim?

Domuz 2: Nayır.

Domuz 1: Açlıktan öleceğim abicim!

Domuz 2: Bilmukabele, kardeşçiğim. Uzun cılız figür arpaları bana attı! Bana! Kardeşçiğim. Benden hoşlanmaya başladıklarını düşünüyorum.

Domuz 1: Hayır abiciğim! Bu duruma daha önce şahit olum! Birçok şeye şahit oldum… Uzun cılız figürlerin şafağın ötesine gitmek için bindiği kükreyen canavarlardan tut bir diğeri derin uykuya daldığında ne kadar içli ağladıklarına kadar. Ve bu tecrübelerimden öğrendiğim bir diğer şey içimizden birine fazladan arpa verdikten sonra götürecekleri yer… dönüşü olmayan kulübe… O kulübede başına berbat şeyler gelecek abiciğim!

Domuz 2: NALAN SÖYLÜYORSUN! O kulübe, seçilmiş olanlarımızın, uzun cılız ilahlarımızla yemek yediği yer! Ahmağın tekisin kardeşçiğim. Ve bu gerici fikirlerinle çamurun içinde kalacaksın.

Domuz 1: Hayır abiciğim! Bana inanmak zorundasın! Benle paylaş arpaları ki, uzun cılız figürlerin arzuladığı kalınlığa ulaşma! Hayatını bağışlarlar abiciğim.

Domuz 2: AHA! Demek en başından beri arpalarımı çalmak için geliştirdiğin bir palavraydı bu. Cidden iğrençsin kardeşçiğim… Yalanlarına bir kez daha inanmiciğim.