Üniversiteye gittiğime pişman oldum.
27 yaşındayım. 2026 baharında mezun olacağım. Staj tecrübem yok (staj bulamadım) ve tam anlamıyla beyaz yakalı durgunluğunda mezun olacağım. Yani 28 yaşında olacağım ve sonu olmayan işler dışında hiçbir şeyim olmayacak. Küçük kardeşim ve en yakın arkadaşım inşaatta çalışıyorlar ve güzel şeyleri var. Normal çalışan ve yeni bir araba gibi, kendi dairelerinin masraflarını kendileri karşılayabilirler. 4 yıldır meteliksiz olduğumu ve bu fedakarlığa değmeyeceğini bildiğim için gerçekten kendime kızıyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Blu yakalı kariyer
MERHABA! Teksas'ta 20 milyon yaşındayım ve mavi yakalı bir kariyere adım atmak istiyorum. Şu anda bir restoranda çalışıyorum ama birçok farklı sektörde deneyimim var, ancak tam olarak akt...
17 ve kafası karışık
Hey reddit, şu anda 17 yaşındayım ve chatGPT dışında biraz tavsiye veya fikir istiyorum.. Her neyse, İngiltere'nin güneyindeki küçük bir kasabadan geliyorum ve çok az iş fırsatı var a...
Yardım! Oyunculuk kariyerim yaşıma göre çok iyi gidiyor...
19 yaşındayım. USC'de ikinci sınıf BA Oyunculuk Vurgusu öğrencisiyim. Yapmak istediğim şeyi yapmaya başlamak için harika bir yerdeyim ve zanaatımı yüksek bir düzeye çıkarmak için ço...
KaybolmuÅŸ hissetmek ve neler olup bittiÄŸinden tam olarak e...
Yaklaşık 1 aydır otomatik sürüş modundayım. Ocak 2026'da (şirketin kapanması nedeniyle) işten çıkarılacağım söylendi. Bu haberi aldığım geçen Ocak 2025'ten beri. Son 6 ayda evlendi...
Eyaletimden çok uzakta bir işe katılmak istemiyorum ama b...
Bu, yıllardır kullandıktan sonra (21 milyon) ilk reddit paylaşımım çünkü gerçekten tavsiyeye ihtiyacım var, ne yapmalıyım? EE'den mühendislik diplomamı tamamlamak üzereyim çünkü bte...
Yavaş yavaş hayattan vazgeçtiğimi hissediyorum ve artık...
Herkese merhaba, Birisinin beni anlayabileceğini veya yardım edebileceğini umarak buraya son çare olarak yardım aramaya geliyorum. Ben 21F'yim. Dört yıl önce ABD'ye taşındım ve o zamandan b...
Sonunda küçük bir muhasebe işine başlamak istiyorum….
Ancak muhasebe diplomam yok. Topluluk kolejinden AA derecem var (birkaç muhasebe kursu aldım) ve ücretsiz QuickBooks Proadvisor sertifikam var. Her zaman hafif muhasebe iÅŸleri de dahil olmak Ã...
Size bu ay başvurabileceğiniz gerçek finansmanlı bir fı...
Küçük bir deney yapıyorum. Profilinize uygun, ücretsiz kişiselleştirilmiş fırsat raporlarını (Erasmus değişimleri, finanse edilen gönüllülük, burslar, yurtdışında stajlar) manuel o...
31 yaşında ne yaptığımı veya nereye gittiğimi bilmiyo...
Mühendislik alanında yüksek lisans derecem var ve doktora programındayım, ancak iki cep telefonu şirketinin müşteri hizmetlerinde yalnızca toplam 15 aylık fiili iş deneyimim var ve konuşab...
38'de yol bulma
ABD'de yaşıyorum ve yaklaşık 9 yıl önce buraya taşındım. O tarihten bu yana Aralık 2025'te iÅŸten çıkarılana kadar esas olarak YerelleÅŸtirme Proje Yöneticisi ve Çevirmen olarak çalıÅ...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Lol I’m doing my second degree and looking to pick up an automotive job bc at least that’ll always be needed and I’m a car person to begin with
What if the path isn’t expecting a job out of college, but that the college is a placement at a starting line through a jungle, and you have a tiny switchblade?
To one side of you, your fellow college students all with the same dense mass of trees and bush. To the other, well-worn paths others have taken, but the paths ended in sudden unclimbable cliffs, so they are coming back to the bush to “start again”, some with the same switchblades, some with longknives (experience). Nothing longer than that though.
Knowing you have to cut your own path, but college gave you the blade to cut it, and a starting point that is considered a worthy one. Will you cut your way over to your friend’s paths immediately? Or will you slash your way, stick by stick, through to something different – possibly to even better success than your friends? Or perhaps both – gaining skills on their path before going back to your own?
I regret not going to college. Maybe I’d still have my hearing. It’s weird how our journeys can be so different. But I also feel like a lot of things boil down to luck and being in the right space.
What was your major?