25 yaşındayım, sürekli çalışıyorum ve hâlâ maddi açıdan geride hissediyorum. yanlış bir şey mi yapıyorum?

25 yaşındayım ve para, tasarruf ve yanlış kariyer seçimleri yapıp yapmadığım konusunda cesaretimin giderek kırıldığını hissediyorum.
Çok fazla finansal istikrarsızlık ve bağımlılıkla büyüdüm. 18 yaşında taşındım ve uluslararası ailelere çocuk bakımı yaparak asgari ücretten çok daha fazlasını kazanabileceğimi fark ettikten sonra profesyonel bir dadı olarak çalışmak üzere üniversiteyi bıraktım.
İşimi gerçekten seviyorum. Bu işte çok iyiyim, birden fazla ülkede çalıştım ve ayrıca yıllar içinde yavaş yavaş büyüyen küçük bir dadı ajansı kurdum. Son zamanlarda işi profesyonelleştirmeye (danışmanlık, yasal sözleşmeler, web sitesi, sistemler vb.) yoğun yatırım yaptım.
Ancak yirmili yaşlarım boyunca haftada 50 saatten fazla olmak üzere son derece sıkı çalışmama rağmen hâlâ yalnızca 15-17 bin civarında biriktirdiğim param var.
Mali durumumu iyileÅŸtirmek için defalarca ülke deÄŸiÅŸtirdim. Åžu anda Hollanda’da yatılı dadı olarak yaşıyorum çünkü bu bana daha agresif bir ÅŸekilde tasarruf yapmamı saÄŸlıyor. Hayalim bu yıl 20 bin tasarrufa ulaÅŸmak ve sonunda bir gün Portekiz’de küçük bir arsa veya küçük bir ev satın almaktı.
Ancak şimdi, önceki bir işverenin beni serbest/serbest meslek sahibi statüsüne geçirmesinin ardından yaklaşık 1800 € tutarında bir Alman sağlık sigortası faturası aldım ve bu beni duygusal olarak tamamen mahvetti.
Sanırım beni etkileyen şey, sürekli çalıştığım ama yine de istikrardan uzak hissettiğim duygusu:
Hala gerçekçi bir şekilde mülk satın alamıyorum
Tam zamanlı dadılık yaparken bir iş yürütüyorum
Bazen aileme maddi yardımda bulunuyorum
ve sık sık paramı rahatlık için harcıyorum çünkü yorgunum
Aynı zamanda, sadece 25 yaşında olduğumu biliyorum ve bir yanım yaşıma ve geçmişime göre gerçekten iyi durumda olup olmadığımı veya daha geleneksel bir yol izlemek yerine geleneksel olmayan bir kariyer/iş etrafında bir hayat kurmaya çalışırken gerçekçi olup olmadığımı merak ediyor.
Sanırım şunu soruyorum:
Bu düzeyde bir tasarruf benim yaşımdaki biri için gerçekten kötü mü?
Ev satın alan çoğu insan bunu yalnızca aile desteği veya ebeveynleriyle daha uzun süre yaşama nedeniyle mi yapabiliyor?
Mali açıdan sorumsuz muyum, yoksa sadece uzun vadeli bir şey inşa ederken hayatta kalmaya mı çalışıyorum?