Taşınabilir miyim?
Dışarı çıkıp büyümek için çok umutsuzum. 24 yaşındayım ve üniversiteden sonra eve döndüm. Hemşire olmak için okula geri dönmeye karar verdim, eve döndüğüm zaman çok zor oldu. Çok mutsuzdum ve yakında ayrılmayı dört gözle bekliyorum.
Beni her zaman destekleyen ebeveynleri olan bir vhcol bölgesinde yaşıyorum. Kendi başıma hayatta kalamayacağımdan korkuyorum, bütçelemem. Ama ayrılmak ve kendi başıma yapmak için umutsuzum. Geleceğim için gerçekten korkuyorum, her zaman ailemle sıkışıp kalacağım. Ben de eşcinselim ve gerçekten bu tür bir bölgeden ayrılmak istemiyorum.
Amerikalı değil. Hemşirelere burada çömelme ödenmez.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Felsefe ve Sinirbilimin çift diploması iyi midir?
Merhaba, Bir ana dal seçme konusunda biraz çıldırdığım için şimdi biraz reddit'e çarpıyorum. Benim tutkum felsefe ama aynı zamanda iyi maaşlı bir iş de isterim, gerçekten mecbur kal...
Cesareti kırıldı ve 36 yaşında kaybedildi
Sanatla ilgili bir şeyler yapma umuduyla başladım ve lise dışında animasyon üzerine üniversiteye gittim. Yaklaşık 2 yıl sonra, bilgisayar tarafına girmeye başlayınca, bunun pek de eğlen...
Hayatın yönü ve yarı yolda bütün benliğimi kaybetmek
Son birkaç yıldır çok zor zamanlar geçiriyorum. Sebebini tam bilmiyorum ama beni rahatsız eden şeyler var. Hayatın aynı evresinde bir kez bulunmuş insanların tavsiyesine ihtiyacım var. 2...
Birinci Sınıf Konuşma Terapisti Dışarı Çıkmak İstiy...
Herkese merhaba! Uzun gönderi için şimdiden özür dilerim - kendimi inanılmaz derecede kaybolmuş hissediyorum ve gerçekten nereye döneceğimi bilmiyorum. Yakın zamanda yüksek lisansımı ko...
Birçok büyük tutkusu olan insanlar; okuldan sonra ilk ola...
Avustralya'da bir lise öğrencisiyim ve gelecek konusunda heyecanlıyım ama ilgi alanlarımı nasıl bir araya getireceğim konusunda kafam karıştı. Dünyayı dolaşmak, farklı kültürleri den...
O kadar kaybolmuş ve perişan haldeyim ki.
32M, İngiltere, 10 aydır işsiz, önceki işi 10 yıl boyunca bir kafedeydi. Okulda pek başarılı olamadım, üniversitede BT okudum, hoşuma gitmediği için Dijital Medya üniversitesinden ayrı...
20'li yaşlarımın ortasındayım ve iyi bir kariyere ...
Ben 20'li yaşların ortasında Asya'da yaşayan bir adamım ve yıllardır bir şeylerle mücadele ediyorum. Son zamanlarda neredeyse dayanılmaz hale geldi. Kağıt üzerinde hayatım berbat değil...
Röntgen teknolojisinden kariyer değiştirmeyi düşünüyo...
herkese merhaba - Şu anda röntgen teknolojisi için okuldayım (1. yıl) ve bir süredir bu kariyere gerçekten devam etmek isteyip istemediğim konusunda kararımı sorguluyorum. Bazı bağlamlarda...
Hayata yardım mı?
Ben - 33f - 4 yıldır çalışma alanının dışındayım. Büyük yaşam değişiklikleri, uzun süreli ilişkilerin ve evin kaybı ve her zaman yüzeyin altında olan ama artık yüzeye çıkan b...
hey, uzun bir okuma olduğunu biliyorum ama gerçekten rehbe...
25 yaşındayım, yakında 26 yaşına gireceğim ve şu anda kendimi gerçekten hayatta kaybolmuş hissediyorum. 20'li yaşlarımın çoğunu gerçekten yaşamak yerine hayatta kalmaya çalışarak g...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
You can budget and you shouldnt move until you have a set amount saved. Doesnt necessarily need to be 6 months living expenses but you would be a lot let stressed if you did. I suggest Dave Ramseys Baby steps.
Financial extended: is there a way you can pivot your career as a nurse to find a higher paying job? I know in Canada there is a need for more PSWs. If a career pivot takes additional education are there any government grants that would cover most if not all the education?
Mental health related. I dont know the situation with your parents but as a 24 year old you need to learn how to properly set boundaries. This isnt getting angry and telling people how to act but setting expectations that you are going to act in a way to either separate yourself or attempt to resolve conflict. If you dont build this skill with your parents (whether they respect your boundaries or not) the same issues will arise again and again with roommates and even partners.
Find a space where you can be alone to meditate and stretch or just do something to help reset your nervous system. I call these places santuaries. Sometimes it was the park for me, gym, library, mall.
Also look to lean on community. Find clubs, or volunteer places to diversify your exposure to positive environments.
It is more important that you define a specific and trackable goal that would help you move out as opposed to making an emotionally charged decision. Finding clarity releaves some stress, acting on that goal takes away the feeling of hoplessness.
Keep in mind that you are still quite young. And the majority of us feel this way about our parents before we actually leave and become fully independent. You are on a great path and I know things feel difficult right now but taking control of your life where you can will take you to where you want to go. If you react out of stress or based ona survival response you may end up in a worse position that you are already in.
Best ❤️