Para çalışmaktan kaçınmamı sağlıyor ve gelişimimi mahvediyor; nasıl kurtulabilirim?
Herkese merhaba. Neredeyse 30 yaşındayım, Vietnam’da yaşıyorum ve yaklaşık 50 bin dolar birikimim var, bu da çalışmama izin veriyor. Hayatımda hiç işim olmadı; bu para mirastan geldi.
Bu miktar benim burada yaklaşık 4 yıl yaşamama yetecek olsa da depresif ve bağımlı bir insan olarak benim için aynı zamanda bir tuzak haline geldi. Hala gerçek bir yeteneğim yok, zihinsel olarak dengesizim (antidepresan kullanıyorum) ve bu durumdan nasıl kurtulacağımı bilmiyorum. Çünkü neredeyse 30 yaşındayım, artık benim için çok geç olduğunu hissediyorum ve umudumu kaybediyorum.
Beynim bu parayı rahat bir güvenlik yastığı olarak görüyor ve bu nedenle kendimi herhangi bir şey yapmaya zorlamak son derece zor. Bunun sonsuza kadar sürmeyeceğini anlasam da kendimi sıkışmış hissediyorum ve başlamaktan kaçınıyorum.
Bu tuzaktan kurtulmanın pratik püf noktaları var mı? Gerçekçi olarak nereden başlamalıyım? Açıkçası korkuyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yeni Ceza Adaleti Yüksek Lisans Mezunu İş Bulmak İçin M...
Yakın zamanda Mayıs ayında Ceza Adaleti alanında 3,58 genel not ortalaması ile yüksek lisansımı tamamladım ve dürüst olmak gerekirse, tüm bu iş arama sürecinde cesaretimin kırılmaya ba...
hs'de üçüncü sınıf öğrencisiyim ve ne yapacağÄ...
merhaba merhaba ben, başlıkta da belirtildiği gibi, lise son sınıf öğrencisiyim ve kariyer/üniversite açısından ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok ve bu beni endişelendiriyor... aile ...
Deniz çağırıyor
Herkese merhaba! Florida'da 29f ve misafirperverlik kölesi 🤪. Otelcilik, oteller, tatil köyleri, lüks çiftlikler, yelkencilik şirketleri gibi birçok alanda ve birden fazla rolde çalıştım...
Hiçlik ve Bilmemek (18YO,)
Şu anda bana ne olduğunu bilmiyorum. Kendimi ya da nasıl kim olacağımı bilmiyorum; mumlarım yandı. Benim sorunum, bir sorunum olmaması, daha doğrusu içimdeki bu boş, gizemli cehennemi...
ne yapacağımı bilmiyorum
İşsizlik hayatımda yaşadığım en mutlu şeydi, çalışmaktan gerçekten o kadar nefret ediyorum ki. Çalışmak beni ilaçlara ve terapiye yönlendirdi. Umuyorum ki belki bir şekilde hoşuma g...
Kariyerinizi nasıl seçtiniz ya da düştünüz? Seçiminiz...
Kaç kişinin her gün yaptığı işten keyif aldığını merak ediyorum. O kadar da değil "İşim mükemmel ve asla kötü bir günüm olmaz" algı. Ama daha fazlası "İşimi oluş...
22F Mezuniyet Sonrası Kayıp, Geride ve Bir Yol Ayrımında...
Merhaba! Ben (22F) bu yılın mayıs ayında üniversiteden mezun oldum ve kısacası ne iş ne de yol bulamıyorum. Magna Cum Laude'den saygın bir okuldan psikoloji diplomasıyla mezun oldum ve ben...
Yanlış kariyer peşinde koştuğumu düşünüyorum
26 yaşındayım ve hayatımdan hiç memnun değilim. Üniversitede genel olarak iyi notlar aldım ve yüksek lisans derecemi tamamladım (her iki derecem de ekonomi alanında), ancak bu güne kadar b...
30 yaşındayım ve şimdiye kadar sahip olduğum en iyi iş...
Yaklaşık iki yıl önce kurumsal operasyon işinden çıkarıldım ve bir etkinlik kiralama şirketinde geçici bir depo işine girdim çünkü paraya ihtiyacım vardı. Açıkçası ilk başta bund...
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum (Finansal/Sağlıklı ve amacı olan bir hayat) Sınırlı fırsatlara ve düşük maaşlara sahip bir üçüncü dünya ülkesinden 22 milyon ya...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Rob [Redacted]?
Hey. I want to say this clearly first: what you’re describing is *very* real, and you’re not broken for feeling this way.
Money without structure can absolutely freeze development especially if you already struggle with depression or addiction. The problem isn’t the money itself; it’s that your brain has no **external pressure + identity** pushing it forward.
Also: almost 30 is not “too late.” What *is* dangerous is staying unstructured for another 4–5 years and waking up at 35 in the same loop. The fact that you’re scared *now* is actually a good sign. , if you want to DM for more info I can give you some info