Hiçlik ve Bilmemek (18YO,)

​

Şu anda bana ne olduğunu bilmiyorum. Kendimi ya da nasıl kim olacağımı bilmiyorum; mumlarım yandı. Benim sorunum, bir sorunum olmaması, daha doğrusu içimdeki bu boş, gizemli cehennemin ne olduğunu, başıma gelen bu derin sıkıntının ne anlama geldiğini bilmiyorum. Sosyal olarak artık öyle değilim ve nasıl olacağımı da bilmiyorum; Psikolojik olarak kaybolmuş ve dağılmış haldeyim.

Gerçekte henüz 18 yaşındayım. Bu istikrarsız ve kaybolmuş psikolojik duruma rağmen lise öğrenimimi üstün bir başarı ile geçtim ve şu anda birçok öğrencinin okumak istediği prestijli bir yüksek öğretim okulunda üniversitenin ilk yılını okuyorum. Bir şekilde ilerlemek ve yurt dışında uluslararası üniversitelerden birine seyahat etmek için bir fırsat olarak gördüğüm için bunun özlemini çekiyordum.

Yine de benim sorunum ne? Hala gencim; Mükemmel olmama gerek yok; eğlenmeli, dışarı çıkmalı, arkadaş edinmeli, umursamamaya çalışmalı ve geleceğimi veya hayallerimi adım adım inşa etmeliyim. Ama bende neyin yanlış olduğunu, hatta ne yazacağımı bilmiyorum. Diğer insanlar gibi olmadığımı hissediyorum ve sorun şu ki, artık hiçbir şey için özlem duymuyorum, sadece gerekli olanı sırf gerekli olduğu için yapıyorum.

Asıl sorun, daha kötüsü ve daha acı olanı, içimde devasa bir gücün, farklı ve eşsiz bir gücün bastırılmasıdır. İmkansızı başarabileceğini biliyor ve özgürleşmeyi bekliyor, ancak sisin, yanılsamanın ve başıboşluğun kefeninin ortasında kaybolmuş ve yoldan çıkmış durumda.

Haaaaaaaaaa, gerçekten bilmiyorum, gerçekten bilmiyorum!