Özellikle güvenebileceğiniz aileniz veya arkadaşlarınız olmadığında, kendinizin ötesindeki hayatta mantık ve anlamı nasıl bulursunuz?
28 yaşındayım, kimsem yok, oldukça zorlu bir çocukluk geçirdim ve diğerleri gibi güvenebileceğim köklerim veya insanlarım yok
İçimde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum, ah, keşke flört havuzu o kadar da korkunç olmasaydı, az önce 10’uncu adamla da hayalet gibi karşılaştım, onun en azından gerçek olduğunu düşündüm
Sanırım kendi küçük ailemi çok isterim ama bu imkansız gibi görünüyor 2026’da
Etiketler:
Benzer İçerikler
3. yılın sonunda bir yıl geri döndüm (YB) ve artık her...
Herkese merhaba, alt orta sınıf bir aileden gelen 23 yaşında bir mühendislik öğrencisiyim. Geçenlerde 3. yılımın sonunda bir yıl geri aldım (YB) ve açıkçası uğruna çalıştığım h...
Yapay zeka bu kadar hızlı ilerlerken öğrenciler kariyerl...
Şu anda mühendislik diploması almak için çalışıyorum ancak son zamanlarda yapay zekayla ilgili her şeyin ne kadar hızlı ilerlediği konusunda giderek daha fazla endişeleniyorum. Öyle gör...
Geleceğime adım atmanın bir yolunu bulmama yardım et
Merhaba, 26 yaşındayım, şu anda işsizim ve şaşılık (şaşılık) sorunuyla yaşıyorum. Bu durumumdan dolayı iş bulmam çok zor oldu. Etrafımdaki insanlar sıklıkla asıl sorunun benim d...
18F, tutku yok
kelimenin tam anlamıyla başlık. Ortaokulda çok iyi notlarım vardı, lisede ise daha yeni orta oldu. birkaç B ve A. Sanki ilk seferde bir şeyde iyi değilsem, o konuda iyi olmaya çalışmıyoru...
Ne yapacağımı bilmiyorum, hayat biraz anlamsız görünü...
Yani aslında yakında 25m olacağım. Kovid civarında mezun oldum ve üniversiteyi denedim. Üniversite hayatına uyum sağlamakta zorlandım ama bana daha fazla zaman verilse bunu başarabileceğim...
Bir Yüksek Lisans programına girin, işinizi bırakın ve ...
Şu anda çok zehirli bir çalışma ortamındayım. Şirketin durumu iyi değil ve insanlar sağa sola işten atılıyor. Yöneticim kötü davranıyor. Öfkesini sürekli benden alıyor ve kariyer g...
Üniversiteyi bıraktım, 4 yıl geçmesine rağmen hâlâ g...
Merhaba arkadaşlar benim adım Faris ve Sudanlıyım Hikayem aslında 2019'a kadar uzanıyor, benim ülkemde lisenin son yılında ulusal bir sınava girdiğiniz veya üniversiteye giriş sınavı ...
20'li yaşlarının sürekli kariyer karmaşası olduğ...
20'li yaşlarımın başındayım ve bazen ben hâlâ gerçekte ne yapmak istediğimi anlamaya çalışırken çevremdeki herkesin kendi hayatı çözülmüş gibi geliyor. Bir gün kariyerim konusund...
18 ve seçim felci!
Şu anda devlet üniversitesinde okuyorum ve bir hastanede tam zamanlı eczane teknisyeni olarak çalışıyorum. Şu ana kadarki en iyi işim olsa da bu beni sonsuza kadar sürmeyecek. Eczacı olmay...
Yakın zamanda intihar girişiminde bulundum, kısa süre so...
Geçenlerde intihara teşebbüs ettim, ameliyat oldum ve sonrasında psikiyatride yatarak tedavi gördüm. Kısa süreli sakatlık iznimdeyken ilaç kullanıyorum ve terapiye gidiyorum. İzindeyken, b...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

You definitely need people around you. Start with giving back: volunteer for a soup kitchen, or join a beach cleanup or park cleanup. We are social creatures and do need to be around people! Obviously it’s ideal to have close friends or a romantic relationship, but you can’t have those if you don’t meet people as strangers first.
Find events in your area, go to an open mic night (how I met my boyfriend!), find a bingo night or bachata night, and get used to being around people. Once you’re used to being around people, get used to talking to everyone. Once you’re used to talking to everyone, you’ll start seeing the same people every week and you’ll say “bye, see you next week!”
That’s how you make friends, connections, and relationships, and those people in your life will help you feel your life is more meaningful
TLDR: help people and then let them help you
Dude read islam dont read Muslims read islam you will find peace