Kendimi kaybeden gibi hissediyorum.

Öyle olmadığımı biliyorum ve bu sadece geçici ve benim için iyi giden bazı ÅŸeyler var yaddah yaddah, ama son zamanlarda kendimden o kadar nefret ediyorum ki. NiÅŸanlımla birlikte eve geri döndüm ve iÅŸ piyasasının bu kadar zorlu olacağını beklemiyordum. ÖzgeçmiÅŸim oldukça uzmanlaÅŸmıştır ve bana geri dönen her ÅŸirket beni iÅŸe almak istese de bu yavaÅŸ bir sezon ve Mart ayına kadar beklemem gerekiyor. Rastgele iÅŸlere baÅŸvuruyorum ve onlar bile bana geri dönüş yapmıyor. Hiçbir hobimi yapmak için motivasyonum yok. Para konusunda stresliyim ve birikimlerimi tüketmeye devam ettiÄŸimi hissediyorum. Alkolle mücadele ediyorum ve onu tamamen ortadan kaldıramıyorum. Cesaretim çok kırıldı ve kendimi tam bir zavallı gibi hissediyorum. NiÅŸanlımın benim gibi bir zavallıyla birlikte olmasını istemiyorum. Spor salonuna ayak uydurmaya ve kendime bakmaya çalışıyorum ama bu anlamsız geliyor. Çok sinirliyim. Terapiye devam etmek istiyorum ama çok pahalı ve saÄŸlık sigortam yok. gibi hissediyorum "yetenekli" 20’li yaÅŸlarının ortalarında ve sonlarında yataÄŸa pisleyen ve tamamen tükenmiÅŸ bir çocuk. Bilmiyorum, sadece moralim bozuk ve sanırım rahatlamaya ihtiyacım var.