25 milyon kaybeden

Ben 25 milyon yaşındayım (Ocak’ta 26), Hindistan’lıyım ve B.Teknoloji Bilgisayar Bilimleri bölümünü 2023 yılında bitirdim. BaÅŸlangıçta Yüksek Lisans giriÅŸ sınavlarına çalışırken yarı zamanlı çalıştıktan sonra neredeyse 2 yıldır ailemin ÅŸirketinde tam zamanlı çalışıyorum.

İş borç batağında ve babamın içki içmesi çocukluğumdan beri ev ortamını son derece zorlaştırdı. Zamanımın çoğunu operasyonel ve finansal karışıklıkları temizlemeye harcadım. Bu aile işini ileriye taşımak istemiyorum.

Yakın zamanda ayrılmaya karar verdim çünkü bu durum akıl sağlığımı ciddi şekilde etkiliyor. Aynı zamanda tek erkek çocuğum, dolayısıyla burada kalma, yerleşme ve sonunda sorumluluk alma konusunda ciddi bir aile baskısı var.

Sorun şu ki, aslında kendime ait bir kariyer inşa edemedim. Biraz Python, web geliştirme ve makine öğrenimi bilgim, birkaç üniversite projem (bir teletıp uygulaması dahil) ve iş operasyonları ve BT desteği konusunda biraz deneyimim var. Ancak teknoloji alanında profesyonel olarak çalışmadım.

ÖzgeçmiÅŸimi, LinkedIn’i ve GitHub’u güncelliyor ve iÅŸ baÅŸvuruları yapıyorum ancak görüşmeye hazır deÄŸilim. Daha fazlasını yapmam gerektiÄŸini biliyorum. Projeler yapın, soÄŸuk e-postalar gönderin, yeni beceriler öğrenin ama bir fırsat ortaya çıktığında bile kendime bahaneler üretmeye devam ediyorum. Erteleme, mükemmeliyetçilik ve baÅŸarısızlık korkusuyla mücadele ediyorum. Ayrıca yakın zamanda küçük bir YouTube kanalı açtım çünkü video düzenleme ve yaratıcı çalışmalardan gerçekten keyif alıyorum ve ayrıca bunu üretken veya deÄŸerli bir ÅŸey yerine yapmayı tercih ediyorum. Film yapımı, prodüksiyon, içerik oluÅŸturma veya oyun hikayesi anlatıcısı/tasarımcısı gibi benzer alanlarda düzenleme yapmayı ve öğrenmeyi daha çok sevdiÄŸimi fark ettim.

İdeal olarak, teknolojiye girmek, mali açıdan bağımsız olmak ve mümkün olan en kısa sürede buradan taşınmak isterim. Uzaktan çalışma veya yurt dışında eğitim de dahil olmak üzere yurt dışındaki fırsatları bile değerlendirdim. Ama artık gerçekçi olup olmadığımı bilmiyorum.

Yirmili yaşlarımın başlarını boşa harcadım ve her şeyde geride kaldım. İş piyasası işleri pek kolaylaştırmıyor, özellikle de yeni başlayanlar için.

Bütün gün kafamda pek çok soru dolaşıyor ve sanki hiçbirine karar vermeden bunların üzerinden geçiyorum. Düşük maaÅŸlı bir iÅŸ ya da kalmayı planlamadığım bir alanda olmasına bakılmaksızın herhangi bir rol almalı mıyım? EÄŸer bir ÅŸey alırsam, orada sıkışıp kalmaz mıyım? GeleceÄŸin iÅŸe alım uzmanları, iÅŸe aldıkları alanda iÅŸ deneyimi isterler, deÄŸil mi? Ve burada Hindistan’da özel bir üniversitede yüksek lisans derecesine mi gitmeliyim (GATE’e giriÅŸ için çabalıyorum) yoksa yurt dışında mı? Ãœniversiteme sponsor olmak için babamın parasını kullanmanın suçluluÄŸu buna deÄŸer mi? Çünkü daha sonra bir anlaÅŸma yapar. EÄŸer ders çalışırsam hangi alana gideceÄŸimi veya gerçekçi olarak artık bir diplomayı bitirip bitiremeyeceÄŸimi bile bilmiyorum. Kendim için üzülmeyi bırakmalıyım ama tam bu deliÄŸin içindeyim ve hiçbir çıkış göremiyorum.

Hepsini okuduğunuz için teşekkürler.