Hayatı özlüyorum ve 20’li yaÅŸlarım boÅŸa gitti…aranızda benzer durumda olan var mı? Tekrar ayaÄŸa kalktın mı?

Ergenlik yıllarımda (14-18) aşk hayatım kaotikti. durumlar, aşk üçgenleri/dikdörtgenler ve lise sevgilimden ayrıldım. Henüz 2 aya varan son ilişkimdeyken 18 yaşındaydım.

18-19 yaş arası liseyi bıraktım çünkü hayat okulla baş edemeyecek kadar kaotikti, sadece parti yaptım, insanlarla takılmadım çünkü o ben değilim, bekar kaldım, beni daha fazla transfer ederlerse bırakmadan önce fabrika işimde sadece birkaç hafta çalıştım.

20-22’de covid ortaya çıktı ve ilk 2 yıl kimse dışarı çıkmıyordu, bu yüzden herkes yemek sipariÅŸ ettiÄŸi için yemek dağıtım iÅŸinden yararlandım.

ve 22 yaşında nihayet karar verdim "Artık depresyonda deÄŸilim, her zamankinden daha enerji doluyum. Artık covid neredeyse bittiÄŸine göre yaÅŸama, gerçek bir iÅŸ bulma, arkadaÅŸlarla dışarı çıkma zamanı….

23-27 (gelecek ay 28 yaşına giriyorum)
Tüm vücudumu zayıflatan ve uyuşturan, teşhis edilemeyen bir sinir bozukluğundan dolayı yatakta yatıyordum. Sinir sistemim neredeyse kızarmış. Nefesim etkilendiği için rahatça konuşabiliyorum. Sohbet bile edemiyorum. aile ve arkadaşlar.

bu kadar yıl… hiçbir ÅŸey yapılmadı. GüneÅŸi özlüyorum. ArkadaÅŸlarımı özledim. AÅŸkı özlüyorum. HAYATI özledim.

hala 22 yaşında hissediyorum.

Yeniden sosyalleşmeyi, yeniden flört etmeyi, HER ŞEYİ yeniden öğrenmem gerekebilir.

Belki benzer durumda olanlarınız için, eski halinizin geri gelip bazı şeyleri yeniden öğrenmesi ne kadar zaman aldı? Daha iyi hissetmeye ve ayaklarınızın üzerinde durmaya başlamanız ne kadar sürdü?

Kendimi o kadar geride hissediyorum ki…