Kendi başarınız yerine başkasının başarı versiyonunu yaşadığınızı nasıl anlarsınız?
Ve bunu hissetseniz bile, sizi bu çok acı verici kendini keşfetme yoluna gerçekten iten şey nedir?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Birkaç aylığına tamamen rastgele bir yere gidip bir şey...
Bu aptalca gelebilir ama bir süredir aklımdaydı LOL. Kanada'dan 21 yaşında bir fen bilgisi öğrencisiyim ve kış yarıyılı tatilim var, dolayısıyla hiçbir taahhüdüm olmadan birkaç ayı...
Hikaye Zamanı, başka bir bloğa çarpıyorum
Merhaba, Öncelikle İngilizcemi (ana dilimi değil) mazur görün. İkincisi, bu biraz uzun olacak o yüzden kemerinizi bağlayın. üçüncüsü, fazla paylaştığım için özür dilerim, bazÄ...
Kayıp hissetmek
Ben hayatta tamamen kaybolmuş hisseden 25 yaşında bir kadınım. Sorun şu ki, internette arama yaptığımda veya kişisel gelişim kitaplarını okuduğumda, aldığım tüm bilgiler, bolca dened...
Sağlık yöneticisi stresli midir?
Hemşirelikten daha az fiziksel güç gerektiren bir işe ihtiyacım var, ancak CNA olarak yerde çalışan biri olarak, sağlık hizmetleri yöneticisinin bazı kurumsal bs'lerini kabul edebileceğim...
Daha iyi maaşlı bir iş için sertifikalar Yardım.
32 yaşındayım ve bir konuda sertifika almayı araştırmak istiyorum. Sorun bana neyin uygun olacağından emin olmasam da. Matematik becerilerim zayıf olsa da sayıları hatırlamak konusunda...
gelecek dönem mezun oluyorsunuz ve kendinizi çok kaybolmuÅ...
herkese merhaba, bunu kafamdan atmaya ve benzer bir yerde bulunmuş insanlardan haber almaya ihtiyacım var. Gelecek dönem Singapur'daki bir üniversiteden mezun olacağım ve dürüst olmak gerekirs...
PR'dan çıkış
Merhaba arkadaşlar! Reddit'i olmadığı için erkek arkadaşım için paylaşım yapıyorum. BF'im 27 yaşında, New York'ta yaşıyor ve halkla ilişkiler ajansından çıkmak istiyor Yetenekler:...
Gerçekte ulaşılabilir ve peşinden gitmeye değer olan ş...
(ABD'deki yaşamla ilgili olarak) Kötümserliğin, kötüleşen bir ekonomi ve daha yüksek yaşam maliyetiyle iş piyasası, kısmen söz konusu kötüleşen ekonomi ve iş piyasası ve daha münze...
Lisansüstü eğitime 19 ayım var
MERHABA! Aralık ayında mezun olacağım ve tavsiyeye ihtiyacım var. Mezun olduktan sonra çalışmak, para biriktirmek ve yeni hobiler denemek için 19 ayım var. Yaz aylarında mesleki terapi okul...
Yeni Ceza Adaleti Yüksek Lisans Mezunu İş Bulmak İçin M...
Yakın zamanda Mayıs ayında Ceza Adaleti alanında 3,58 genel not ortalaması ile yüksek lisansımı tamamladım ve dürüst olmak gerekirse, tüm bu iş arama sürecinde cesaretimin kırılmaya ba...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

When you start to achieve the goals you proposed for yourself (income, promotions, specific position, mortgage, etc…) and still feel empty within yourself, or your profession drains your soul so much that you’re a walking corpse, with a good salary.
Most people keep on the ambitious path and spend their time and money on luxury and fulfilling material desires, while hating their profession. Others reach a point of burnout, but their responsibilities or market stability makes impossible for them to shift or start a new path in a different field.
To know more about what career can fulfill you much more (I wish I had known for myself 20 years ago):
* Japanese IKIGAI concept.
* What Color is Your Parachute? by Richard N. Bolles (the self-analysis required is dense to do, but it pays off to know yourself more deeply).
If you are on this situation, wish you the best on your path of self-improvement, it’s the only way to gain some clarity, and do things aligned with yourself.
Di solito te ne accorgi da un segnale molto semplice: stai facendo “le cose giuste”, ma **non ti senti mai davvero allineato con ciò che stai costruendo**. Non c’è entusiasmo, ma nemmeno una scelta consapevole: solo resistenza, confronto continuo e la sensazione di dover andare avanti perché “ormai sei qui”. Vivere il successo di qualcun altro spesso non nasce da una decisione sbagliata, ma da **decisioni che non sono mai state scelte fino in fondo**. Si segue una traiettoria perché è sensata, approvata, rassicurante… finché diventa chiaro che stai misurando la tua vita con criteri che non hai deciso tu. Quanto alla seconda domanda: raramente è il desiderio di “scoprirsi” a spingere verso quel percorso doloroso. Più spesso è il momento in cui **restare dove sei costa più che affrontare l’incertezza**. Quando il disagio non è più ignorabile, la scoperta di sé smette di essere un’idea astratta e diventa una necessità. Forse la riflessione utile non è “qual è il mio vero successo?”, ma: **quali criteri sto usando per definirlo, e da dove arrivano?** Se ti va, puoi fare domande o continuare la riflessione qui nei commenti: chiarire i criteri spesso è più difficile che cambiare strada, ma è anche ciò che sblocca davvero il processo.