Hiçbir tutkum yok ve çalışmaktan nefret ediyorum.
30 yaşındayım, şimdiye kadar bu işi bitirmiş olmalıyım. Ama açıkçası çalışmaktan nefret ediyorum. Yeni bir işe ihtiyacım var çünkü işte bütün gün kızgınım. Hiçbir yeteneğim, gücüm, tutkum, hayalim, özlemim ya da herhangi bir şeyim yok. Bana kalsaydı, bütün gün telefonumda düşünmeden gezinmekten başka hiçbir şey yapmadan otururdum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
20'li yaşların sonu - Tükenmişlikten girişimciliğ...
Herkese merhaba, şu anki durumumu yazıp paylaşma ihtiyacı hissettim. 20'li yaşlarımın sonlarındayım. Dünyadaki her şeyden çok sevdiğim kız arkadaşımla yaşıyorum. Uluslararası işle...
Mezun olduktan sonra kendimi çok kaybolmuş hissediyorum ve...
Merhaba, 2024 yılında iletişim tasarımı bölümünden mezun oldum. O zamandan beri birçok nedenden ötürü evime geri dönmek zorunda kaldım ve buna geri dönmeyi başaramadım, temelde buna d...
20'li yaşlarımın ortalarına geldiğimde kayboldum v...
Merhaba millet. Bu uzun ve karmaşık. 20'li yaşlarımın ortalarına yaklaşıyorum ve duygusal, zihinsel, fiziksel, kariyer, ilişkiler vs. olmak üzere olmak istediğim hiçbir yerde değilim. Ha...
Çete yardıma ihtiyacım var!!😭
3 gün sonra 21 yaşına gireceğim ve hala kariyerimden emin değilim. Sağlam bir planım, diplomam ya da işim yok. Küçük bir hikaye- Ayın 12'sinden sonra ailemin beni şehir dışına gönde...
24A, hayatta sıkışmış hissediyor
İlk kez paylaşım yapıyorum; zayıf İngilizcem için özür dilerim. Ben HK'lıyım. Ben 24M'yim, hâlâ geçmiş duygularla uğraşıyorum ve oyun bağımlılığına direniyorum. Sanki hayatım...
Geleceğim hakkında tamamen umutsuz hissediyorum
Herkese merhaba, başlıkta da belirtildiği gibi 27m yaşındayım ve geleceğim hakkında tamamen umutsuzum. Zamanımı ve enerjimi boşuna harcadığımı ve Araştırma Yüksek Lisans derecesi ile...
uzun hastalık + pazar değişikliği = uzun süre işsiz ka...
Son kurumsal işimi (iş analisti) 1,5 yıl önce uzun ve karmaşık bir hastalık nedeniyle kaybettim, ardından alanımda pazar değişikliği başlatıcısı oldum ve şimdi geri dönmeye çalışÄ...
Ne yapmalıyım
Küçüklüğümden beri hayvanlarla çalışıyorum. Şu anda 25 yaşındayım. Veteriner teknisyeniyim ama sertifikalı değilim ve yaptığım işi seviyorum. Onsuz kim olurdum bilmiyorum. Sahipler...
Hasta bakımı dışında iyi maaşlı bir kariyer arayan iÃ...
MERHABA! 21 yaşında, Biyoloji ağırlıklı Mikrobiyoloji ağırlıklı bir lisans mezunuyum ve bu yıl mezun oluyorum. Bir süredir belirli bir doktor türü olarak kariyer yapmayı planlıyordum v...
İlk işimden 2 saat önce ayrıldım
Hey, 2026 Mayıs'ta daha yeni bayıldıktan sonra 22 yaşında Hindistanlıyım ve önümüzdeki ay pazarlama yöneticisi olarak işe girdim. Bunu 4 ay boyunca yaptım ama kendimi o kadar çok hissett...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

So I did this. I left a job because the manager said some very mean things to me. I came to work ready to work and happy. I would make all my patients laugh. I would make my co-workers laugh. Then it just got dull because of management.the management was always so serious. It made me sick as if im just a machine to pop money into their account for them as I made crumbs.
So I left for 4 months. The first month was great. Watched a ton of shows I wanted to watch. Slept in till 10am…. play video games till 2 am.
Then it hit. Hit that I was getting nowhere. So I applied to jobs started working part time and now full time. But now im stressed from the job and want to sleep in. I work at 4 am….. everyday.
Im searching for somthing better but at the end of the day I realise. It’s money im after and a good day schedule. So I can enjoy my free time.
Only thing to do now is try to find that Goldie locks spot in working. Where I can go to work everyday and have a good amount of time away from work to enjoy my life so its not completely taking over my daily sanity.
I understand. I was like this until recently. The only thing I can think of is taking up a new video game to get lost in. I took up sewing again but it’s because I’m motivated about my shop. Maybe you need an antidepressant from your GP?
i dont have any advice but same.
Same. I left my para job at an elementary school my sister works in. She got me that job and I moved in with her and her two kids. I was there for a year and a half, and the school was going downhill so fast (it’s a small school), teachers were leaving throughout the year and at the end of the school year 10 teachers left bc of how terrible the admin was. I left right after Christmas break, and I also left my sister’s place because I couldn’t afford it anymore and my job wasn’t paying enough for me to live on my own.
Now I’m back living with narcissistic parents at 32. And it’s hell. I’m working part time and make less than $500 a month. SO MUCH less than what I was making working at school. It’s depressing. I’m barely scraping by. Idk how I’ve made it this year. I probably would’ve put up with the job hadn’t that I couldn’t find another roommate or afford a place to live on my own.
Now that I’ve been looking for a job again, no one will hire me because I don’t have a degree in education or anything like that. So I decided to just go back to school for that. And here I am miserable again bc I have to go back to school AGAIN. I just wish I’d still have that job despite how terrible admin was. Bc the last I heard a lot of them left and a lot of things changed.
Everybody does … 9 to 5 is modern slavery
I think a lot of people feel this way largely due to a lack of encouragement. A good boss and team is a totally different world, being around people who support you is fun. But these situations are difficult to come by. I hope you will keep trying.