Hiçbir tutkum yok ve çalışmaktan nefret ediyorum.
30 yaşındayım, şimdiye kadar bu işi bitirmiş olmalıyım. Ama açıkçası çalışmaktan nefret ediyorum. Yeni bir işe ihtiyacım var çünkü işte bütün gün kızgınım. Hiçbir yeteneğim, gücüm, tutkum, hayalim, özlemim ya da herhangi bir şeyim yok. Bana kalsaydı, bütün gün telefonumda düşünmeden gezinmekten başka hiçbir şey yapmadan otururdum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Nörodiverjan Tıp Öğrencisi Yeni Bir Yol Arıyor
Herkese merhaba! Ben İtalya'da okuyan İsrailli bir tıp öğrencisiyim. 6 üzerinden 5. sınıftayım ve teorik olarak yaklaşık bir buçuk yılım kaldı ama son 7-neredeyse 8 yılımı bu 4 yıl...
Ne yapmalıyım?
Biraz baÄŸlam vermek gerekirse, 24 yaşındayım ve 21 yaşında bir oyun tasarımı ve geliÅŸtirme programını bitirdim (temelde yaklaşık bir buçuk yıl süren resmi olmayan bir yüksek lisans eÅ...
25 yaşındayım, sürekli çalışıyorum ve hâlâ maddi a...
25 yaşındayım ve para, tasarruf ve yanlış kariyer seçimleri yapıp yapmadığım konusunda cesaretimin giderek kırıldığını hissediyorum. Çok fazla finansal istikrarsızlık ve bağımlıl...
Kariyer Tavsiyesine İhtiyacınız Var
Hey, İngiliz edebiyatı alanında lisans diplomam ve film yapımcılığı alanında yüksek lisansım var, şimdi bana yüksek maaşlı bir iş getirecek hangi yolu izlemeliyim? başka bir diploma m...
29F ve hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum
Mezun olduktan sonra hayatımda ne yapacağımı bilmediÄŸim için 20 yaşında metin yazarı olarak çalışmaya baÅŸladım. Ailem ısrar ettiÄŸi için psikoloji okumak istediÄŸim halde ekonomi bölÃ...
Kovid'den beri temizlikçilik yapıyorum
Yeni bir iş buldum. Bugün üçüncü vardiya. Başka bir otelde temizlik… Hs'den mezun oldum ve 18'de taşındım, biliyorsun, COVID o zamanlar bir şeydi. Neyse, otele-otele gidiyorum çünkü h...
Kendimi çok kaybolmuş hissediyorum.
25 yaşındayım ve açıkçası iş bir kariyer yolu bulmaya geldiğinde kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. Şu anda esas olarak para biriktirmek için resepsiyonist/ön büro işinde çalış...
Kendimi boş hissediyorum. Ben vazgeçtim. 34F
Geçen yıl gerçekten zordu, perakendede çalışıyordum ve sonunda 2 akıl sağlığı krizi geçirdim ve hastaneye kaldırıldım. İkinciden sonra işimden ayrıldım. Ağustos ayındaydı ve o z...
Bazen iş arama ve bir şeyler bulma konusunda takıntılı ...
Ben var. Her gün en az bir kez bunu düşündüğümü ve gerçekten de bir şey için kıyamete doğru ilerlediğimi hissediyorum. Ayrıca heyecan verici bir hayatım olmamasının veya tonlarca ark...
Serbest çalışan herkes, yeni başlayan biriyle paylaşaca...
Hayatımda, bazı ÅŸeyleri baÅŸaramayacağıma veya gelirim için yaratıcı iÅŸler yapamayacağıma kendimi inandırmaktan yorulduÄŸumu hissettiÄŸim bir noktaya geliyorum. Åžu anda istikrarlı bir iÅ...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

So I did this. I left a job because the manager said some very mean things to me. I came to work ready to work and happy. I would make all my patients laugh. I would make my co-workers laugh. Then it just got dull because of management.the management was always so serious. It made me sick as if im just a machine to pop money into their account for them as I made crumbs.
So I left for 4 months. The first month was great. Watched a ton of shows I wanted to watch. Slept in till 10am…. play video games till 2 am.
Then it hit. Hit that I was getting nowhere. So I applied to jobs started working part time and now full time. But now im stressed from the job and want to sleep in. I work at 4 am….. everyday.
Im searching for somthing better but at the end of the day I realise. It’s money im after and a good day schedule. So I can enjoy my free time.
Only thing to do now is try to find that Goldie locks spot in working. Where I can go to work everyday and have a good amount of time away from work to enjoy my life so its not completely taking over my daily sanity.
I understand. I was like this until recently. The only thing I can think of is taking up a new video game to get lost in. I took up sewing again but it’s because I’m motivated about my shop. Maybe you need an antidepressant from your GP?
i dont have any advice but same.
Same. I left my para job at an elementary school my sister works in. She got me that job and I moved in with her and her two kids. I was there for a year and a half, and the school was going downhill so fast (it’s a small school), teachers were leaving throughout the year and at the end of the school year 10 teachers left bc of how terrible the admin was. I left right after Christmas break, and I also left my sister’s place because I couldn’t afford it anymore and my job wasn’t paying enough for me to live on my own.
Now I’m back living with narcissistic parents at 32. And it’s hell. I’m working part time and make less than $500 a month. SO MUCH less than what I was making working at school. It’s depressing. I’m barely scraping by. Idk how I’ve made it this year. I probably would’ve put up with the job hadn’t that I couldn’t find another roommate or afford a place to live on my own.
Now that I’ve been looking for a job again, no one will hire me because I don’t have a degree in education or anything like that. So I decided to just go back to school for that. And here I am miserable again bc I have to go back to school AGAIN. I just wish I’d still have that job despite how terrible admin was. Bc the last I heard a lot of them left and a lot of things changed.
Everybody does … 9 to 5 is modern slavery
I think a lot of people feel this way largely due to a lack of encouragement. A good boss and team is a totally different world, being around people who support you is fun. But these situations are difficult to come by. I hope you will keep trying.