Danışman olmak için kurumsal işimden ayrılmak istediğim için deli miyim?

Yaklaşık bir yıl önce gerçekten iyi bir şirkette çalışmaya başladım ve iş bana yeni bir şehre taşınma şansı da dahil olmak üzere inanılmaz fırsatlar sağladı. Harika ayrıcalıklarım var, son derece esnek bir programım var, haftada yalnızca birkaç gün ofise gitmem gerekiyor ve benim yaşımdaki çoğu insandan daha fazla para kazanıyorum.

Üniversiteden psikoloji diplomasıyla mezun oldum ve beklenmedik bir şekilde bu işe girdim. Bunun harika bir fırsat olduğunu biliyordum, bu yüzden yüksek lisansa başlamadan önce kurumsal dünyaya bir şans vereceğimi düşündüm.

Şimdi, bir yıl sonra, başka bir şey yapmam gerektiği hissinden kurtulamıyorum. Hayatımın geri kalanını kurumsal bir ortamda geçirmeyi gerçekten hayal edemiyorum. Her haftanın başlangıcından korkuyorum, kendimi tamamen doyumsuz hissediyorum ve yaptığım işin bana anlamlı gelmediği gerçeğiyle mücadele ediyorum.

Her zaman klinik ruh sağlığı danışmanı olmakla ilgilendim. 4.0 genel not ortalaması ile mezun oldum, kapsamlı bir araştırma deneyimim var, bir okul psikoloğunun yanında çalışarak staj yaptım ve profesörlerle harika ilişkiler kurdum. Üniversiteyi, özellikle de psikoloji okumayı gerçekten seviyordum ve okula geri dönme fikri beni heyecanlandırıyor.

Ama bu kadar iyi bir şeyden uzaklaşma fikri beni gerçekten zorluyor. Bu işe sahip olduğum için ne kadar şanslı olduğumu biliyorum, özellikle benim yaşımda ve yüksek lisans eğitimini veya danışmanlık kariyerini romantikleştirdiğimden endişeleniyorum.

Sanırım en büyük sorum şu: Gerçekten farklı bir kariyer istemek ile çalışmaktan keyif almamak arasındaki farkı nasıl ayırt edersiniz? Ya yüksek lisans eğitimine binlerce dolar harcasam ve danışmanlık benim günlük işim haline geldiğinde tamamen aynı şekilde hissettiğimi fark etsem?

Ruh sağlığı alanında kariyer yapmak için rahat ve iyi maaşlı bir kurumsal işten ayrılan var mı? Pişman mısın yoksa değdi mi