“Cuma akşamı depresyonu” yaşayan başka biri var mı?
Ben, 23 yaşındayım, tam zamanlı çalışırken her Cuma akşamı bu tuhaf depresyon krizini yaşardım. Haftalık çalışma sona erer ve heyecanlanmak yerine ağır bir boşluk hissederdim. Sanki… birdenbire boş odama dönmekten başka sabırsızlıkla bekleyeceğim hiçbir şey kalmamıştı. Boş, donuk ve gri bir his veriyordu.
Bazen o kadar sert vuruyordu ki tamamen yıkılıyordum. Tüm iş arkadaşlarım, ortaklarının veya onları bekleyen insanların yanına giderdi ve bende böyle bir şey yoktu. Cuma akşamlarını bunaltıcı hissettiriyordu
Bunu başkası deneyimliyor mu? Bununla nasıl başa çıkıyorsun? özellikle partneriniz yoksa
Etiketler:
Benzer İçerikler
Zwischen zwei Lebensabschnitten
Merhaba Leute, Irgendwie, şu anda her şeyin komik olduğu bir an. Ich möchte euch meine Durum çok kötü. Ich bin im Moment vor der letzen Prüfung vor meinem Abitur. Allein das strest mich schon ...
aslında istediğim şeyden kaçmak
22 yaşındayım ve evet bunun çok genç olduğunu biliyorum. Ortaokulda olduğumdan beri oyunculuğa devam etmek istediğimi biliyordum. ama ailem beni üniversiteye gitmeye zorladı ve istikrarlı ...
Kardeşimin hiçbir hırsı yok
Yani erkek kardeşim benden 20 yaşında, benden 2 yaş büyük ama geleceğe dair hiçbir hırsı yok, iyi biri ve aynı zamanda düzgün görünüyor ama çok içe dönük, derslerinde ortalamanın ...
Ne yapmak istediğim hakkında hiçbir fikrim yok
Ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve hiçbir şey ilginç gelmiyor. 18 yaşındayım, ABD'de, Washington DC civarındayım. Sonbaharda üniversiteye psikoloji bölümü olarak başlamak ü...
30 yaşındayım, aşçı olarak tükendim, siber güvenlik ...
Tek kullanımlık kullanmak çünkü bunu kabul etmek zordur. 30 yaşındayım (Toronto, Kanada'da yaşıyorum) ve yetişkin hayatımın çoğunda şef olarak çalıştım. Başlangıçta yemek yapma...
Hayatım boyunca PMDD ve duygudurum bozukluklarıyla mücade...
Endometriozisim, PMDD'm var ve şimdi yeni keşfettiğim ve nasıl tedavi edeceğimi öğrendiğim bir duygudurum bozukluğum var. Her zaman sosyal olarak mücadele ettim ve hiçbir zaman bir işi uz...
Kapana kısılmış hissediyorum, becerilerimi/özgeçmişim...
Bunun sadece bir söylenti olup olmadığını veya tavsiyesi olan birinin olup olmadığını bilmiyorum ama... Özgeçmişinize uymayan işlere başvurma konusunda pek çok tavsiye görüyorum, anc...
5 yaşımdan beri Sosyal Fobim var, 29 yaşındayım. İşsi...
Bugün, plan kullanma konusunda hiç deneyimim olmayan yeni bir işe, CNC'ye (lazer kesim) başlamam gerekiyordu. Birkaç gün önce bir röportaj yaptım ve isteksiz de olsa kabul ettim. Bugün çal...
35 yaşında işe dönmek
New York'ta on yıllık bir aradan sonra nihayet işe dönmeyi ümit eden bir SAHM'im. Bu süre zarfında engelli kardeşime ve son üç yıldır da kanser tedavisi sırasında anneme bakıcılık yap...
tıp fakültesine girdim ama gitmeye cesaret edemiyorum
Umarım bu yazı gündemden düşmez ama bu kararla ilgili zor zamanlar yaşıyorum. 24M, sarmaşık ligindeki bir tıp fakültesine girdim. Aynı zamanda tıp dışında da bir kariyer inşa ediyorum...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Im excited to go to my room and just chillout man DAMNNN, especially on da weekends
I used to get this when I didn’t have plans yes
Heck yes, very common. How to deal with it? Find out where people your age are getting together on Friday evenings to do fun stuff together. And before you start saying, “But I am not into loud clubs and bars!”, let me tell you, there are a LOT of people these days in the same boat as you, who are self-organizing to do lots of other kinds of wholesome activities, and who are always glad to see new people show up who want to participate. And if you participate regularly, you might meet someone special there 🙂
I started googling around my town for things like tabletop board game evenings, pickleball, pub trivia, improv comedy, book club, hiking, drumming circle, euchre, pottery or ceramics studio evenings, kickball league, swing dancing, choir, crafting event, whatever. I found that under the surface (not the loud clubs that may seem like the only game in town) there are LOTS of other stuff to do on Fridays and Saturdays. It took a while to gain some traction, but eventually I found my tribe. I even got a girlfriend 🙂
Yes i experienced this so much that i had to switch jobs to work weekends. I had it when i was going to school as well when I was younger.
Mine was cause of childhood abuse. Being outside and doing something made me feel like i was productive and good. Being at home, i felt empty as we never went anywhere or did anything on weekends. I still have it but now working through it in therapy.
Do u have it cause of the same reason?
this sounds difficult. i’m sorry to hear those feelings emerge in a way most other people probably wouldn’t understand.
do you have activities you do outside of work?
I used to look forward to Fridays and weekends. Now its an endless list of tasks to be completed and work to avoid. It never ends and it never improves so why bother working harder. Just do enough to get by