“Cuma akşamı depresyonu” yaşayan başka biri var mı?
Ben, 23 yaşındayım, tam zamanlı çalışırken her Cuma akşamı bu tuhaf depresyon krizini yaşardım. Haftalık çalışma sona erer ve heyecanlanmak yerine ağır bir boşluk hissederdim. Sanki… birdenbire boş odama dönmekten başka sabırsızlıkla bekleyeceğim hiçbir şey kalmamıştı. Boş, donuk ve gri bir his veriyordu.
Bazen o kadar sert vuruyordu ki tamamen yıkılıyordum. Tüm iş arkadaşlarım, ortaklarının veya onları bekleyen insanların yanına giderdi ve bende böyle bir şey yoktu. Cuma akşamlarını bunaltıcı hissettiriyordu
Bunu başkası deneyimliyor mu? Bununla nasıl başa çıkıyorsun? özellikle partneriniz yoksa
Etiketler:
Benzer İçerikler
38 yaşında - Epik Kariyer kararı: Sektörümdeki küçük...
Merhaba! Bölündüğüm (2) fırsatım var. 38 yaşındayım, bekar çıkıyorum, çocuğum yok: Geçmişim mimarlık, mühendislik ve inşaat sektöründedir ve soğuk kuzeydoğuda (New England) b...
Bir şeyi gerçekten yapmak mı istediğinizi yoksa sadece y...
Merhaba ben 26 yaşında bir fizik öğrencisi ve öğretmenim. Son zamanlarda gelecek yıl tıp fakültesine devam etmeyi çok düşündüm çünkü kendimi ömür boyu bir öğretmen olarak görmü...
Hayatta gerçekten yapmak istediğiniz şeyi nasıl bulursun...
26 yaşındayım, hiç üniversiteye gitmedim çünkü hiçbir şey adımı anmıyordu. Ben de okul hayranı değilim, neredeyse liseyi bırakıyordum. 3 yıldır hedefte çalışıyorum ama çıkmak ...
sosyal bilimlerde mi okuyorsunuz?
17 yaşındayım, ABD'de lise son sınıf öğrencisiyim ve açıkçası hayatımda ne yapmak istediğimi bulmakta zorlanıyorum. Üniversite başvuruları, burs son başvuru tarihleri ve SAT pu...
Dereceniz olmadan yapabileceğiniz ofis işleri var mı?
Şu anda temizlikçi olarak çalışıyorum ve sürekli terlemek zorunda olmadığım veya kas ağrılarımın olmadığı daha hareketsiz bir beyaz yakalı işi gerçekten çok isterim. Üniversite d...
20'li yaşların sonu - Tükenmişlikten girişimciliğ...
Herkese merhaba, şu anki durumumu yazıp paylaşma ihtiyacı hissettim. 20'li yaşlarımın sonlarındayım. Dünyadaki her şeyden çok sevdiğim kız arkadaşımla yaşıyorum. Uluslararası işle...
Mezun olduktan sonra kendimi çok kaybolmuş hissediyorum ve...
Merhaba, 2024 yılında iletişim tasarımı bölümünden mezun oldum. O zamandan beri birçok nedenden ötürü evime geri dönmek zorunda kaldım ve buna geri dönmeyi başaramadım, temelde buna d...
20'li yaşlarımın ortalarına geldiğimde kayboldum v...
Merhaba millet. Bu uzun ve karmaşık. 20'li yaşlarımın ortalarına yaklaşıyorum ve duygusal, zihinsel, fiziksel, kariyer, ilişkiler vs. olmak üzere olmak istediğim hiçbir yerde değilim. Ha...
Çete yardıma ihtiyacım var!!😭
3 gün sonra 21 yaşına gireceğim ve hala kariyerimden emin değilim. Sağlam bir planım, diplomam ya da işim yok. Küçük bir hikaye- Ayın 12'sinden sonra ailemin beni şehir dışına gönde...
24A, hayatta sıkışmış hissediyor
İlk kez paylaşım yapıyorum; zayıf İngilizcem için özür dilerim. Ben HK'lıyım. Ben 24M'yim, hâlâ geçmiş duygularla uğraşıyorum ve oyun bağımlılığına direniyorum. Sanki hayatım...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Im excited to go to my room and just chillout man DAMNNN, especially on da weekends
I used to get this when I didn’t have plans yes
Heck yes, very common. How to deal with it? Find out where people your age are getting together on Friday evenings to do fun stuff together. And before you start saying, “But I am not into loud clubs and bars!”, let me tell you, there are a LOT of people these days in the same boat as you, who are self-organizing to do lots of other kinds of wholesome activities, and who are always glad to see new people show up who want to participate. And if you participate regularly, you might meet someone special there 🙂
I started googling around my town for things like tabletop board game evenings, pickleball, pub trivia, improv comedy, book club, hiking, drumming circle, euchre, pottery or ceramics studio evenings, kickball league, swing dancing, choir, crafting event, whatever. I found that under the surface (not the loud clubs that may seem like the only game in town) there are LOTS of other stuff to do on Fridays and Saturdays. It took a while to gain some traction, but eventually I found my tribe. I even got a girlfriend 🙂
Yes i experienced this so much that i had to switch jobs to work weekends. I had it when i was going to school as well when I was younger.
Mine was cause of childhood abuse. Being outside and doing something made me feel like i was productive and good. Being at home, i felt empty as we never went anywhere or did anything on weekends. I still have it but now working through it in therapy.
Do u have it cause of the same reason?
this sounds difficult. i’m sorry to hear those feelings emerge in a way most other people probably wouldn’t understand.
do you have activities you do outside of work?
I used to look forward to Fridays and weekends. Now its an endless list of tasks to be completed and work to avoid. It never ends and it never improves so why bother working harder. Just do enough to get by