Ben hiçbir hayatı, hiçbir motivasyonu olmayan bir zavallıyım
(19) Sidney, Avustralya’da yaşıyorum ve geliÅŸmek için hiçbir motivasyonum yok Arkadaşım yok destek sistemim yok eÄŸer hayatımı bir köpeÄŸe benzetiyorsam en azından iÅŸlevsel ve motivasyonları var. Hiç uyumuyorum bu delilik Geceleri dinlenemiyorum ve gözlerimi kapatamıyorum Her zaman telefonumdayım ama onunla yararlı hiçbir ÅŸey yapmıyorum, sürekli sürekli kaydırılıyor ve sadece sosyal medyada mümkün olduÄŸunca fazla bilgi tüketmek için. En nefret ettiÄŸim ÅŸey gün ışığında dışarıda olmak çünkü herkesin beni yargıladığını ve bana bağırılmak üzere olduÄŸunu hissediyorum, bu yüzden insanların bana bakıp kimsenin umursamadığını bilmeme raÄŸmen neden her zaman yalnız olduÄŸumu düşünme korkusuyla hiçbir yere gitmiyorum. Sanki beynim donmuÅŸ ve geliÅŸme isteÄŸim yokmuÅŸ gibi felç olduÄŸumu hissediyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
17 ve kafası karışık
Hey reddit, şu anda 17 yaşındayım ve chatGPT dışında biraz tavsiye veya fikir istiyorum.. Her neyse, İngiltere'nin güneyindeki küçük bir kasabadan geliyorum ve çok az iş fırsatı var a...
Yardım! Oyunculuk kariyerim yaşıma göre çok iyi gidiyor...
19 yaşındayım. USC'de ikinci sınıf BA Oyunculuk Vurgusu öğrencisiyim. Yapmak istediğim şeyi yapmaya başlamak için harika bir yerdeyim ve zanaatımı yüksek bir düzeye çıkarmak için ço...
KaybolmuÅŸ hissetmek ve neler olup bittiÄŸinden tam olarak e...
Yaklaşık 1 aydır otomatik sürüş modundayım. Ocak 2026'da (şirketin kapanması nedeniyle) işten çıkarılacağım söylendi. Bu haberi aldığım geçen Ocak 2025'ten beri. Son 6 ayda evlendi...
Eyaletimden çok uzakta bir işe katılmak istemiyorum ama b...
Bu, yıllardır kullandıktan sonra (21 milyon) ilk reddit paylaşımım çünkü gerçekten tavsiyeye ihtiyacım var, ne yapmalıyım? EE'den mühendislik diplomamı tamamlamak üzereyim çünkü bte...
Yavaş yavaş hayattan vazgeçtiğimi hissediyorum ve artık...
Herkese merhaba, Birisinin beni anlayabileceğini veya yardım edebileceğini umarak buraya son çare olarak yardım aramaya geliyorum. Ben 21F'yim. Dört yıl önce ABD'ye taşındım ve o zamandan b...
Sonunda küçük bir muhasebe işine başlamak istiyorum….
Ancak muhasebe diplomam yok. Topluluk kolejinden AA derecem var (birkaç muhasebe kursu aldım) ve ücretsiz QuickBooks Proadvisor sertifikam var. Her zaman hafif muhasebe iÅŸleri de dahil olmak Ã...
Size bu ay başvurabileceğiniz gerçek finansmanlı bir fı...
Küçük bir deney yapıyorum. Profilinize uygun, ücretsiz kişiselleştirilmiş fırsat raporlarını (Erasmus değişimleri, finanse edilen gönüllülük, burslar, yurtdışında stajlar) manuel o...
31 yaşında ne yaptığımı veya nereye gittiğimi bilmiyo...
Mühendislik alanında yüksek lisans derecem var ve doktora programındayım, ancak iki cep telefonu şirketinin müşteri hizmetlerinde yalnızca toplam 15 aylık fiili iş deneyimim var ve konuşab...
38'de yol bulma
ABD'de yaşıyorum ve yaklaşık 9 yıl önce buraya taşındım. O tarihten bu yana Aralık 2025'te iÅŸten çıkarılana kadar esas olarak YerelleÅŸtirme Proje Yöneticisi ve Çevirmen olarak çalıÅ...
Beceri deÄŸerlendirme testleri
Yani temelde kendimi değerlendirdim ve kendimi gerçekten özgür hissediyorum! farklı bir işte çalışıyorum ve kendimi ve işimi SEVİYORUM!
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I feel you. I’ve been there. 16-22 was like that for me, with only some breaks during that time.
Things that helped me break patterns (over like 6 years) which allowed new things into my life, in no particular order of importance or suggestion:
A social job where I was lucky enough to meet some friendly people
Light psychedelic use
Solo travel at hostels
Moving out and living with a roommate I liked who was more sociable
Basic grooming which allowed me to date someone
Quitting video games and other activities which keep me indoors/disconnected
Nothing is fixed really I’m still pretty antisocial but I’m not fearful of people or convinced they’re hateful like I once was. I can’t make friends on command but I can at least be in public and work a job or go to school or hold a conversation without driving myself crazy.
Honestly if I were you I’d consider throwing my phone away. Or more realistically maybe just selling it and getting a dumbphone and starting to read books instead for entertainment. Do it in parks maybe. Or by the water front. You don’t need to talk to people or pay attention to them but it might help just to practice being outside more. Or if you need to go more slowly, podcasts/music in that setting so you can block the world out more. Then go to books so you can hear the world while you are also in your own. Then some day set the books down and just sit there and notice things.
Sigh. Stop. It’s really that simple. There’s no escape from your current predicament that doesn’t involve fundamental change. Oh, and substantial work. That’s just how it is. The earlier you start… the easier it’ll be. That’s it. That’s all. There’s nothing else.