42 ve başarısız
42 yaşındayım ve şu anda tam zamanlı bir işim var. Sürekli başarısız olduğum yer. Hiç iyi bir şeyim yok, harika becerilere sahip olduğumu söyleme zahmetine girmeyelim. Community College çok zordu. Zar zor geçtim. Hafızam İsviçre peyniridir. Bazı şeyleri hatırlayacağım ama olay bittikten sonra. İş açısından gidecek yer yok. Ödeme söz konusu olduğunda gerçekten daha iyisini yapamam. 18.50 saat. Asgari ücretle bile 16 falan bir şey. Sanki iyileşmeyecekmiş gibi geliyor. Kovulmayı bekliyorum.
Bir iş ortamına dayanacak hiçbir ilgim yok. Hobilerimi yaklaşık bir hafta boyunca yapacağım ve 7 hafta boyunca dokunmayacağım.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Nörodiverjan Tıp Öğrencisi Yeni Bir Yol Arıyor
Herkese merhaba! Ben İtalya'da okuyan İsrailli bir tıp öğrencisiyim. 6 üzerinden 5. sınıftayım ve teorik olarak yaklaşık bir buçuk yılım kaldı ama son 7-neredeyse 8 yılımı bu 4 yıl...
Ne yapmalıyım?
Biraz baÄŸlam vermek gerekirse, 24 yaşındayım ve 21 yaşında bir oyun tasarımı ve geliÅŸtirme programını bitirdim (temelde yaklaşık bir buçuk yıl süren resmi olmayan bir yüksek lisans eÅ...
25 yaşındayım, sürekli çalışıyorum ve hâlâ maddi a...
25 yaşındayım ve para, tasarruf ve yanlış kariyer seçimleri yapıp yapmadığım konusunda cesaretimin giderek kırıldığını hissediyorum. Çok fazla finansal istikrarsızlık ve bağımlıl...
Kariyer Tavsiyesine İhtiyacınız Var
Hey, İngiliz edebiyatı alanında lisans diplomam ve film yapımcılığı alanında yüksek lisansım var, şimdi bana yüksek maaşlı bir iş getirecek hangi yolu izlemeliyim? başka bir diploma m...
29F ve hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum
Mezun olduktan sonra hayatımda ne yapacağımı bilmediÄŸim için 20 yaşında metin yazarı olarak çalışmaya baÅŸladım. Ailem ısrar ettiÄŸi için psikoloji okumak istediÄŸim halde ekonomi bölÃ...
Kovid'den beri temizlikçilik yapıyorum
Yeni bir iş buldum. Bugün üçüncü vardiya. Başka bir otelde temizlik… Hs'den mezun oldum ve 18'de taşındım, biliyorsun, COVID o zamanlar bir şeydi. Neyse, otele-otele gidiyorum çünkü h...
Kendimi çok kaybolmuş hissediyorum.
25 yaşındayım ve açıkçası iş bir kariyer yolu bulmaya geldiğinde kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. Şu anda esas olarak para biriktirmek için resepsiyonist/ön büro işinde çalış...
Kendimi boş hissediyorum. Ben vazgeçtim. 34F
Geçen yıl gerçekten zordu, perakendede çalışıyordum ve sonunda 2 akıl sağlığı krizi geçirdim ve hastaneye kaldırıldım. İkinciden sonra işimden ayrıldım. Ağustos ayındaydı ve o z...
Bazen iş arama ve bir şeyler bulma konusunda takıntılı ...
Ben var. Her gün en az bir kez bunu düşündüğümü ve gerçekten de bir şey için kıyamete doğru ilerlediğimi hissediyorum. Ayrıca heyecan verici bir hayatım olmamasının veya tonlarca ark...
Serbest çalışan herkes, yeni başlayan biriyle paylaşaca...
Hayatımda, bazı ÅŸeyleri baÅŸaramayacağıma veya gelirim için yaratıcı iÅŸler yapamayacağıma kendimi inandırmaktan yorulduÄŸumu hissettiÄŸim bir noktaya geliyorum. Åžu anda istikrarlı bir iÅ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Seek a therapist and get yourself tested for ADHD.
You’re calling yourself a failure, but the reality is that you’re still holding a full-time job. If you were truly failing, you wouldn’t still have that job. The fact that you do means you’re meeting expectations and doing more right than you’re giving yourself credit for. What you’re feeling sounds a lot like imposter syndrome — something many capable and hardworking people experience. Feeling like you’re not good enough doesn’t make it true.
Skills aren’t fixed, and they’re not something only a few people are born with. Most job-related abilities can be learned through practice, courses, or new experiences, and many managers are open to helping employees grow when they show interest. Academic performance or memory struggles also don’t define someone’s future. There are countless successful people who struggled in college, dropped out, or weren’t strong academically but still built stable and meaningful careers. You’re working, functioning in daily life, and earning above minimum wage — those are real, practical signs that you are not failing, even if your thoughts make it feel that way.
It can feel like there’s nowhere to go, but growth usually doesn’t happen automatically. It starts with a decision and small, intentional steps. Setting a simple 12-month goal, researching the next realistic step in your field, learning one additional skill, or using free tools and resources can slowly change your direction. Progress is often quiet and gradual, and small milestones are usually what create the sense of success that feels missing right now. Your future is shaped much more by your actions and planning than by the negative thoughts you’re experiencing in the moment.
As for hobbies and interests, it’s completely normal for them to come and go. You don’t have to stay interested in something consistently for it to matter. Sometimes the missing piece is simply finding the right people or community who share that interest, which can make the experience feel more meaningful and lasting. Exploring different things and letting some of them go is a normal part of figuring out what truly fits you.
None of this points to failure. It points to someone who is working, trying to understand their direction, and still capable of growth. And that’s a very different story than the one your mind is telling you right now.