42 ve başarısız
42 yaşındayım ve şu anda tam zamanlı bir işim var. Sürekli başarısız olduğum yer. Hiç iyi bir şeyim yok, harika becerilere sahip olduğumu söyleme zahmetine girmeyelim. Community College çok zordu. Zar zor geçtim. Hafızam İsviçre peyniridir. Bazı şeyleri hatırlayacağım ama olay bittikten sonra. İş açısından gidecek yer yok. Ödeme söz konusu olduğunda gerçekten daha iyisini yapamam. 18.50 saat. Asgari ücretle bile 16 falan bir şey. Sanki iyileşmeyecekmiş gibi geliyor. Kovulmayı bekliyorum.
Bir iş ortamına dayanacak hiçbir ilgim yok. Hobilerimi yaklaşık bir hafta boyunca yapacağım ve 7 hafta boyunca dokunmayacağım.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Kendimi sosyal olmanın ve her şeyden tamamen çekilmenin t...
Hiçbir zaman sosyal olmadım ve yalnız vakit geçirmekten her zaman keyif aldım ama toplum bunun sağlıksız olduğunu söylüyor. Ne olursa olsun çok mutsuzum ama keşke hayatımda neşe ve raha...
Gerçekten insanlar kendilerine bu kadar az zaman ayrılmasÄ...
Bu bir kelime bombası ya da şizofrenik bir söylenti gibi gelebilir ama açıklamaya ihtiyacınız varsa bana bildirin sanırım, kendimi ifade etmede hiçbir zaman çok iyi olamadım ve işte "...
Evli, 2 çocuklu ve 43 yaşındayım
Bu yüzden bundan sonra ne yapmam gerektiğini bulmaya çalışıyorum. Çocuklarımızın okul için farklı teslim alma programları vardır. Lisans derecem var ve danışmanlık veya yaşam koçluÄ...
Diploma olmadan bir kariyer kurdum ve şimdi kendimi geride ...
Otuzlu yaşlarımın başındayım ve sanırım biraz kariyer krizi yaşıyorum 🥺😪 On yıldan fazla bir süreyi gazetecilik, editoryal ve dijital medyada çalışarak geçirdim. Dünyanın en b...
29 yaşında kayboldu
Kariyer değişikliğine ihtiyacım var. Ben banka memuruyum ve işletme alanında lisans diplomam var. Üniversiteden mezun olduğumda alanımla ilgili herhangi bir iş bulamadım ve üç yıl banka ...
Tahmin edilebilir saatler kariyer seçiminizi ne kadar etkil...
Ofis işimde iş gününün net bir şekilde sona ermesi benim için önemlidir. öngörülebilir saatler sizin için bir öncelik olsaydı, bu normalde istediğiniz birçok rolü dışladı mı?
Lise son sınıf öğrencisi, hayatıyla ne yapacağını bi...
Bu alt dizide paylaşım yapacak doğru kişi olup olmadığımdan emin değilim ama kendimi amaçsız hissediyorum ve danışmanlarla ve ailemle konuşmaktan yoruldum. Her zaman hayatımın en iyis...
Gerçekten üniversiteye gitmek istemiyorum çünkü kendimi...
Üniversiteye giderken gemiyi kaçırdım ve hayatımın bu aşamasında olmak istediğim yerin burası olup olmadığını bilmiyorum. Gerçi bugünlerde diploma zorunlu gibi geliyor. Sadece kağıt ...
Yazılım mühendisliği dışında Bilgisayar Bilimleri der...
ABD'de yaşıyorum ve Bilgisayar Bilimleri diplomam var. Birkaç yıl yazılım mühendisi olarak çalıştıktan sonra, geleneksel yazılım mühendisliğinin uzun vadede benim için uygun olmadığÄ...
Benim (24F) olası kariyer yolları hakkında pek çok şüp...
Daha gençken, konu eğitime geldiğinde aklımda diploma almaktan başka gerçek bir amaç olmadan çok farklı seçimler yaptım. Geriye dönüp baktığımda buna üzülüyorum. Pek çok farklı al...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Seek a therapist and get yourself tested for ADHD.
You’re calling yourself a failure, but the reality is that you’re still holding a full-time job. If you were truly failing, you wouldn’t still have that job. The fact that you do means you’re meeting expectations and doing more right than you’re giving yourself credit for. What you’re feeling sounds a lot like imposter syndrome — something many capable and hardworking people experience. Feeling like you’re not good enough doesn’t make it true.
Skills aren’t fixed, and they’re not something only a few people are born with. Most job-related abilities can be learned through practice, courses, or new experiences, and many managers are open to helping employees grow when they show interest. Academic performance or memory struggles also don’t define someone’s future. There are countless successful people who struggled in college, dropped out, or weren’t strong academically but still built stable and meaningful careers. You’re working, functioning in daily life, and earning above minimum wage — those are real, practical signs that you are not failing, even if your thoughts make it feel that way.
It can feel like there’s nowhere to go, but growth usually doesn’t happen automatically. It starts with a decision and small, intentional steps. Setting a simple 12-month goal, researching the next realistic step in your field, learning one additional skill, or using free tools and resources can slowly change your direction. Progress is often quiet and gradual, and small milestones are usually what create the sense of success that feels missing right now. Your future is shaped much more by your actions and planning than by the negative thoughts you’re experiencing in the moment.
As for hobbies and interests, it’s completely normal for them to come and go. You don’t have to stay interested in something consistently for it to matter. Sometimes the missing piece is simply finding the right people or community who share that interest, which can make the experience feel more meaningful and lasting. Exploring different things and letting some of them go is a normal part of figuring out what truly fits you.
None of this points to failure. It points to someone who is working, trying to understand their direction, and still capable of growth. And that’s a very different story than the one your mind is telling you right now.