42 ve başarısız
42 yaşındayım ve şu anda tam zamanlı bir işim var. Sürekli başarısız olduğum yer. Hiç iyi bir şeyim yok, harika becerilere sahip olduğumu söyleme zahmetine girmeyelim. Community College çok zordu. Zar zor geçtim. Hafızam İsviçre peyniridir. Bazı şeyleri hatırlayacağım ama olay bittikten sonra. İş açısından gidecek yer yok. Ödeme söz konusu olduğunda gerçekten daha iyisini yapamam. 18.50 saat. Asgari ücretle bile 16 falan bir şey. Sanki iyileşmeyecekmiş gibi geliyor. Kovulmayı bekliyorum.
Bir iş ortamına dayanacak hiçbir ilgim yok. Hobilerimi yaklaşık bir hafta boyunca yapacağım ve 7 hafta boyunca dokunmayacağım.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Geleceğime adım atmanın bir yolunu bulmama yardım et
Merhaba, 26 yaşındayım, şu anda işsizim ve şaşılık (şaşılık) sorunuyla yaşıyorum. Bu durumumdan dolayı iş bulmam çok zor oldu. Etrafımdaki insanlar sıklıkla asıl sorunun benim d...
18F, tutku yok
kelimenin tam anlamıyla başlık. Ortaokulda çok iyi notlarım vardı, lisede ise daha yeni orta oldu. birkaç B ve A. Sanki ilk seferde bir şeyde iyi değilsem, o konuda iyi olmaya çalışmıyoru...
Ne yapacağımı bilmiyorum, hayat biraz anlamsız görünü...
Yani aslında yakında 25m olacağım. Kovid civarında mezun oldum ve üniversiteyi denedim. Üniversite hayatına uyum sağlamakta zorlandım ama bana daha fazla zaman verilse bunu başarabileceğim...
Bir Yüksek Lisans programına girin, işinizi bırakın ve ...
Şu anda çok zehirli bir çalışma ortamındayım. Şirketin durumu iyi değil ve insanlar sağa sola işten atılıyor. Yöneticim kötü davranıyor. Öfkesini sürekli benden alıyor ve kariyer g...
Üniversiteyi bıraktım, 4 yıl geçmesine rağmen hâlâ g...
Merhaba arkadaşlar benim adım Faris ve Sudanlıyım Hikayem aslında 2019'a kadar uzanıyor, benim ülkemde lisenin son yılında ulusal bir sınava girdiğiniz veya üniversiteye giriş sınavı ...
20'li yaşlarının sürekli kariyer karmaşası olduğ...
20'li yaşlarımın başındayım ve bazen ben hâlâ gerçekte ne yapmak istediğimi anlamaya çalışırken çevremdeki herkesin kendi hayatı çözülmüş gibi geliyor. Bir gün kariyerim konusund...
18 ve seçim felci!
Şu anda devlet üniversitesinde okuyorum ve bir hastanede tam zamanlı eczane teknisyeni olarak çalışıyorum. Şu ana kadarki en iyi işim olsa da bu beni sonsuza kadar sürmeyecek. Eczacı olmay...
Yakın zamanda intihar girişiminde bulundum, kısa süre so...
Geçenlerde intihara teşebbüs ettim, ameliyat oldum ve sonrasında psikiyatride yatarak tedavi gördüm. Kısa süreli sakatlık iznimdeyken ilaç kullanıyorum ve terapiye gidiyorum. İzindeyken, b...
Diplomamı boşa harcadım ve kendimi kapana kısılmış hi...
28 yaşındayım ve bağımsız bir yetişkin hayatı kurma konusunda umutsuz hissediyorum. 2020 yılında bilişim alanından mezun oldum ancak mezun olduktan sonra bu alanda iş bulamadım. Doğrusu...
Bazen kaybolmuş hissetmek sadece hayatınızın iki versiyo...
Bu son zamanlarda düşündüğüm bir şey. Çoğu zaman insanlar kendilerini kaybolmuş hissettiklerini söylerken, hayatlarında bir zamanlar anlamlı olan bir şey aniden artık anlamsız hale gel...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Seek a therapist and get yourself tested for ADHD.
You’re calling yourself a failure, but the reality is that you’re still holding a full-time job. If you were truly failing, you wouldn’t still have that job. The fact that you do means you’re meeting expectations and doing more right than you’re giving yourself credit for. What you’re feeling sounds a lot like imposter syndrome — something many capable and hardworking people experience. Feeling like you’re not good enough doesn’t make it true.
Skills aren’t fixed, and they’re not something only a few people are born with. Most job-related abilities can be learned through practice, courses, or new experiences, and many managers are open to helping employees grow when they show interest. Academic performance or memory struggles also don’t define someone’s future. There are countless successful people who struggled in college, dropped out, or weren’t strong academically but still built stable and meaningful careers. You’re working, functioning in daily life, and earning above minimum wage — those are real, practical signs that you are not failing, even if your thoughts make it feel that way.
It can feel like there’s nowhere to go, but growth usually doesn’t happen automatically. It starts with a decision and small, intentional steps. Setting a simple 12-month goal, researching the next realistic step in your field, learning one additional skill, or using free tools and resources can slowly change your direction. Progress is often quiet and gradual, and small milestones are usually what create the sense of success that feels missing right now. Your future is shaped much more by your actions and planning than by the negative thoughts you’re experiencing in the moment.
As for hobbies and interests, it’s completely normal for them to come and go. You don’t have to stay interested in something consistently for it to matter. Sometimes the missing piece is simply finding the right people or community who share that interest, which can make the experience feel more meaningful and lasting. Exploring different things and letting some of them go is a normal part of figuring out what truly fits you.
None of this points to failure. It points to someone who is working, trying to understand their direction, and still capable of growth. And that’s a very different story than the one your mind is telling you right now.