30’larında kariyer yollarını başka kim değiştirdi ve hikayeniz nedir? Sıkışmış hissetmek ve biraz ilham almaya ihtiyaç duyar
32 yaşındayım ve kariyerim hakkında gerçekten kaybolmuş hissediyorum. Belki danışmanlığa girme fikriyle üniversitede psikoloji okudum, ancak mezun olduktan sonra bir etkinlik personelinde bir hesap yöneticisi ve işveren olarak iş buldum. Birkaç yıl sonra doktor alımına geçtim ve bu konuda iyiken, ağır satış yönü beni tamamen yaktı. Son zamanlarda başarısız oldum, ama dürüst olmak gerekirse bir süredir bu yolun benim için doğru olmadığını biliyorum. Mutsuz, motivasyonsuz hissediyorum ve kalbimde işe alım yapmaya devam edemeyeceğimi biliyorum.
Sadece 30’larında büyük bir kariyer değişikliği yapan başkalarından haber almak istiyorum ve bir sonraki adımınızı nasıl anladınız? Sıkışmış hissetmekten daha iyi bir uyum bulmaya hareket etmenize ne yardımcı oldu? Herhangi bir ilham veya tavsiye şu anda çok şey ifade eder.
Etiketler:
Benzer İçerikler
26 Yaşında Kariyer Kafası Karışık
Okuyan herkese merhaba... durumum bu.. Hayatım boyunca kariyer konusunda kafamın karışık olduğunu hissediyorum.. Sosyoloji alanında lisans derecesiyle mezun oldum çünkü başlangıçta huku...
28 Çocuk Esirgeme Çalışanı - Yukarıya Çıkmaktan Bık...
Özetle, üniversiteden beri güvenlik görevlisi olarak çalıştıktan ve polis olmayı başaramadıktan sonra, çocuk refahı sosyal görevlisi olarak iyi bir işim var (yine de berbat). Ama bu sü...
Şu anda artık üniversiteye gidemeyen bir üniversite öğ...
Şu anda Sürdürülebilirlik Lisans programındayım ve artık üniversitenin benim için uygun olduğunu düşünmüyorum, insanlar bana ne söylerse söylesin bunu yapamam. Bir ticaret falan arıyo...
Bir iş telaşında sıkışıp kaldım
BEN [28F]Kendinizi gerçekten sıkışmış hissedebilir ve uzun, doğrusal olmayan kariyer yollarından geçmiş kişilerin bakış açılarından faydalanabilirsiniz. Uzun vadeli doktor olma hedefi...
OSB/Anksiyete sorunu olan ve yalnızca Psikoloji diplomasın...
Bu yüzden neredeyse on yıldır yalnızca Psikoloji alanında uzmanlaşarak hayat boyu istikrarlı bir kariyer bulmakta zorlanıyorum. Özellikle Otistik spektrumda kaygılı olanlarda da durum böyl...
Bir hayalin peşinde koştuktan sonra 20'li yaşlarım...
Herkese merhaba, Bunu yazıyorum çünkü gerçekten sıkışıp kaldığımı hissediyorum ve benzer şeyleri yaşamış olabilecek insanlardan dışarıdan bir bakış açısına ihtiyacım var. 2...
Kendimi destekleyecek bir iş bulamıyorum, tamamen kaybolmu...
MERHABA, 30F yaşındayım, Belçika vatandaşıyım ve açıkçası artık ne yaptığımı veya nereye gittiğimi bilmiyorum. 21 yaşında üniversiteyi bıraktım, iki yıl üç yıllık bir dipl...
Ayrılmalı mıyım bilmiyorum
Zaten iki kez bölüm değiştirdim, bu yüzden bunu yaparken sıkışıp kaldım. Bir işim yok, bu yüzden okul masraflarımı annem ödüyor ve kendimi çok suçlu hissediyorum ve bir şeyler arıy...
Gelecekteki bir kariyer değişikliği hakkında ileriyi dü...
Herkese selam, Kriz modunda değilim ama uzun vadeli geleceğim ve bundan sonra ne yapmak isteyebileceğim hakkında ciddi olarak düşünmeye başlıyorum. Şu anda sosyal yardım eğitiminde çal...
26. Bugün ustalarıma başlıyorum. Gerçekten istemiyorum....
26m. Hayatta başka seçeneğim olmadığı için eğitim alanında yüksek lisans yapıyorum (öğretmenlik belgesi). Yaklaşık 3 yıldır iş ve kariyer arıyorum. Hatta maaşımın yarısı kada...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

My fiance was in purchasing and made the switch to IT and AV systems/programming at 30. He studied a lot at home and got a bunch of industry certifications. He reached out to someone already in the field and asked him what certs to get.
His grandfather was a contractor until he was 31 and decided to be a lawyer. He didn’t even have a bachelors degree and started from the ground up studying his ass off and working at the same time. He passed the bar and became a lawyer at like 42? And he practiced law for decades and retired and taught at a community college.
I am 30 and am attempting to transition from environmental science into remote sensing. To me, it is an absolutely ridiculous notion that you are supposed to know what you want to do for the rest of your life by the time you turn 18. We live so long now, and the longer we live, the more we learn about ourselves. Think about what you’re interested in and ask questions to people that are where you want to be. I’ve even looked at people on LinkedIn that have “cool” job titles and seen what education/certifications they had. It’s not too late!
What’s more important to your growth as an individual: proving to yourself that you can stick to your guns, or pursuing a passion you feel you’ve neglected?
Unless you have an idea what to pursue next, it’s generally better to remain facing forward than to halt all momentum entirely.