30 yaşındayım, kariyerim yok, fabrika işlerinde çalışıyorum – yurt dışında sıfırdan başlamayı düşünüyorum
30 yaşındayım, evli değilim, diplomaya dayalı bir mesleğim yok ve şu anda fabrika işlerinde çalışıyorum. “Kariyer basamakları” yok, büyük tasarruflar yok, sadece iş ahlakı var ve eğer şimdi bir şeyi değiştirmezsem saplanıp kalacağıma dair büyüyen bir his var. Şu an bulunduğum ülkeden çalışma tatili veya benzeri bir vize ile ayrılıp başka bir yerde sıfırdan başlamayı düşünüyorum. Hayalimdeki işin peşinde değilim; sadece istikrar, bağımsızlık ve belki de bir yön. 20’li ve 30’lu yaşlarının sonlarında yeniden başlayan insanlar için: Aslında ne yardımcı oldu? Zaman kaybı neydi? Ülkeden ayrılmak bir sıfırlama mı, yoksa yeni bir yerde de aynı sorunlar mı var? Dürüst cevaplara açığım. Rahatlatıcı yalanlar yerine gerçeği duymayı tercih ederim.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Hayatım bitmiş gibi hissediyorum
27 yaşına giriyorum ve hayatımın bitmiş gibi hissetmesinden kurtulamıyorum. 27 değil 57 yaşına girdiğimi hissediyorum. Bunu nasıl açıklayacağımı bilmiyorum, sadece 20 yaşımdan çok d...
Tavsiyeye ihtiyacım var…
Gittiğim her yerde, işte, evde, arkadaşlarımla takılırken (iki ayda bir sevebildiğim zaman) görüldüğümü hissetmiyorum. Konuşabildiğimi veya kendimi ifade edebildiğimi hissetmiyorum. Ko...
6 yıllık işsizlik mücadelesi
Herkese merhaba! Bu grup iyi tavsiyeler bulmak ve açılmak için iyi bir yer gibi görünüyor. Bu yüzden beni çok sinirlendiren bir durumla ilgili yönlendirmenizi istemek istedim. 3 yıldır od...
30 yaşında kariyer beklentilerim konusunda umutsuz hissedi...
İyi: Beynim bana zamanın ve seçeneklerin tamamen tükenmediğini söylüyor. Eşim muhteşemdir. Oğlum muhteşem. Muhtemelen sonu olmayan işimde çalışabilirim ve sonunda yapay zeka işim iç...
Sizin için işimiz yok; Bedava bile
Üniversite öğrencisiyim, sanat ve tasarım okuyorum. Dijital/geleneksel illüstrasyonlar, 2D animasyon, grafik tasarım, video düzenleme, UI UX, içerik yazma ve 3D modelleme becerilerine sahip ol...
Kariyer keşfi
Herkese merhaba, ben de bu denizaltıdaki herkesin olduğu yerdeydim; hoşlanmadığım bir işte sıkışıp kalmıştım. Bunda iyi değildim. Ve tamamen şans eseri, doğal olarak iyi olduğum bir ...
İade gemileri mi?
Herkese merhaba, Ulusal bir gazetede çalışan bir gazeteciyim ve Birleşik Krallık'ta “geri dönüşlerin” azalmasıyla ilgili bir makale üzerinde çalışıyoruz. Belki bu alt kanaldaki b...
Finansal tavsiyeye ihtiyacınız var
Bu yüzden özel bir arsadan getirdiğim bir arabam var ve sonunda lastiğin düşmesi sonucu limon oldu. Bu arabayı bir yıldır kullanıyordum. Çarptı ve düşen lastiğin hasarı giderildi ancak...
30'lu yaşların başında tıp alanında kariyer deği...
31 yaşındayım ve kariyerimi hemşirelik ya da doktorluk yönünde tamamen değiştirmeyi düşünüyorum. Endüstri mühendisliği mezunuyum ve son 7 yıldır tedarik zincirinde çalışıyorum. 7 ...
Orta Yaş Krizine Girerken Boş ve Köksüz Hissetmek
Ben (F) yakında 40 yaşına gireceğim ve tamamen boş olduğumu fark ettim. Hayatımdaki her şey benden alındı. 12 yıl önce istismarcı eski sevgilimle evlendikten sonra İrlanda'ya taşındı...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I’m trying to do the same. Changing places won’t save me. There’s no reset—only distance, and a different set of problems waiting on the other side. The beginning will be harsh. I accept that.
I’m going abroad for my studies, and I’m staying there. No backup plan. No return story.
Even if the loneliness becomes constant. Even if the depression deepens and settles in.
What I have learned is this: living with focus in the present moment is the best way to live. Not because it makes things better—but because it leaves no room to run.
If you immigrate to another country and start from scratch that’s when you will realise the intangible assets you had all along in your home country. You may not feel the same but that’s what happened in my case I left in 2019 and returned a year later to get married and be with mine (family, friends and the worse but well known). Honest Realisation.