28 milyon yaşında ve çeyrek yaşam krizi yaşıyor
(Bazı bağlamlarda Asya’da yaşıyorum)
Sonu olmayan bir perakende işinde sıkışıp kaldım ve içinde bulunduğum durum nedeniyle kendimi geliştirmenin hiçbir yolu olmadığını hissediyorum. Yanlış diploma (Mühendislik) almak ve 20’li yaşlarımın başındaki depresyon bana gerçekten zarar verdi, o kadar fazla iş deneyimi kazanamıyordum ve 0 birikimim var.
Şimdi 2026’ya hızla ilerleyelim, okuduğum bölümle uzaktan yakından alakası olmayan tam zamanlı bir işim var, maaşım çok kötü ve kendimi durgun hissediyorum. Hayatımda ne yaptığımı bile bilmiyorum ve bu beni oldukça etkiliyor.
Benim için yaptığım şey borcumun olmaması ama hayatımla ne yapmak istiyorum? Dönüp okula dönmek ve diploma almak için hâlâ çok mu geç?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Tavsiyeye ihtiyacım var
Merhaba, 22 yaşındayım (ve kronik hastayım) ve geleceğim ve dünyanın durumu konusunda giderek daha umutsuz hissediyorum. Şu anda ailemden destek alıyorum ama onlara güvenmek zorunda kaldığ...
Ücretli sosyal medyanın dışında normal bir hafta nasıl...
Şu ana kadar yaptığım işlerin çoğu, ücretli sosyal raporlama ve kampanya grafiklerini brifinglerle karşılaştırmaktan ibaret. Bundan sonra ne öğreneceğimi bulmaya çalışıyorum ama paz...
Birkaç aylığına tamamen rastgele bir yere gidip bir şey...
Bu aptalca gelebilir ama bir süredir aklımdaydı LOL. Kanada'dan 21 yaşında bir fen bilgisi öğrencisiyim ve kış yarıyılı tatilim var, dolayısıyla hiçbir taahhüdüm olmadan birkaç ayı...
Hikaye Zamanı, başka bir bloğa çarpıyorum
Merhaba, Öncelikle İngilizcemi (ana dilimi değil) mazur görün. İkincisi, bu biraz uzun olacak o yüzden kemerinizi bağlayın. üçüncüsü, fazla paylaştığım için özür dilerim, bazÄ...
Kayıp hissetmek
Ben hayatta tamamen kaybolmuş hisseden 25 yaşında bir kadınım. Sorun şu ki, internette arama yaptığımda veya kişisel gelişim kitaplarını okuduğumda, aldığım tüm bilgiler, bolca dened...
Sağlık yöneticisi stresli midir?
Hemşirelikten daha az fiziksel güç gerektiren bir işe ihtiyacım var, ancak CNA olarak yerde çalışan biri olarak, sağlık hizmetleri yöneticisinin bazı kurumsal bs'lerini kabul edebileceğim...
Daha iyi maaşlı bir iş için sertifikalar Yardım.
32 yaşındayım ve bir konuda sertifika almayı araştırmak istiyorum. Sorun bana neyin uygun olacağından emin olmasam da. Matematik becerilerim zayıf olsa da sayıları hatırlamak konusunda...
gelecek dönem mezun oluyorsunuz ve kendinizi çok kaybolmuÅ...
herkese merhaba, bunu kafamdan atmaya ve benzer bir yerde bulunmuş insanlardan haber almaya ihtiyacım var. Gelecek dönem Singapur'daki bir üniversiteden mezun olacağım ve dürüst olmak gerekirs...
PR'dan çıkış
Merhaba arkadaşlar! Reddit'i olmadığı için erkek arkadaşım için paylaşım yapıyorum. BF'im 27 yaşında, New York'ta yaşıyor ve halkla ilişkiler ajansından çıkmak istiyor Yetenekler:...
Gerçekte ulaşılabilir ve peşinden gitmeye değer olan ş...
(ABD'deki yaşamla ilgili olarak) Kötümserliğin, kötüleşen bir ekonomi ve daha yüksek yaşam maliyetiyle iş piyasası, kısmen söz konusu kötüleşen ekonomi ve iş piyasası ve daha münze...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

yeah, this sounds painfully familiar. that feeling of having done “the wrong thing” early on and now paying interest on it. depression stealing years without asking. watching time pass while you’re just trying to stay afloat. I’ve been there, and it messes with your sense of self way more than your resume.
for me, the hardest part wasn’t the job or the money. it was the story in my head that said “this is it now” or “I already ruined my chances.” once that voice gets loud, everything feels late, even when it isn’t.
I also ended up working in things totally unrelated to what I studied. it felt pointless at the time. but later I realized those years weren’t empty, they were just invisible. surviving, learning how I react to pressure, what drains me, what doesn’t. none of that shows up as a title, but it shapes you.
reading helped me step back when I was spiraling. especially The Second Mountain and man’s search for meaning. not for answers, just to feel less broken for not having a clean path. at some point I started writing things down. not plans. just observations. what I envied in others. what I avoided. what gave me a bit of energy. seeing patterns over time helped more than trying to force a decision. I also came across [career-purpose.com](http://career-purpose.com) later on. very low key. it just helped me organize thoughts when everything felt tangled. sharing it in case it helps someone else too.
I don’t think you’re late. I think you’re tired. and those two feel very similar when you’re in it. take it one day at a time. sometimes the first real pivot is just being a bit kinder to yourself.
I finally broke into the field i studied for when i was 27. It was because a friend of a friend’s girlfriend needed someone so I got a sweet leg up in the interview process. I can’t give you advice on going back to study, but I will say, it’s truly all who you know. Really. Keep social, keep doing good work where you are, get a different job that is even 1% better and try to move toward and industry that interests you. Everyone is pretty much faking it, so don’t be too hard on yourself.