26m başarısızlık ve değişmek istiyorum.
Burada bu yaş oldu ve kaybeden olmaktan başarılı olmaya giden oldu mu? Bağlam için, bu yıl uzun vadeli işsizlik ile mücadele ettim, tüm spor salonumu kaybettim, hala evde yaşıyorum. Bu yıl kendimi kaybettim. Parasızdım, sıska olmaya geri döndüm, hiçbir ilişkisi olmadı ve hayatımdan nefret ettim. 5 ayda 27 olacağım ve bu yıl bir araba sahibi olmak ve ülke dışına seyahat etmek dışında gösterecek hiçbir şeyim yok. Temelde değeri olmayan bir erkek çocuğum. 20’li yaşlarım boyunca durgunlaştım. Her zaman çıkmaz işlerde çalıştı, asla zam almak için bakmadı, her zaman sadece hayatta yaşamak için minimum çıplak yapıyor.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Ne yapmalıyım
Küçüklüğümden beri hayvanlarla çalışıyorum. Şu anda 25 yaşındayım. Veteriner teknisyeniyim ama sertifikalı değilim ve yaptığım işi seviyorum. Onsuz kim olurdum bilmiyorum. Sahipler...
Hasta bakımı dışında iyi maaşlı bir kariyer arayan iÃ...
MERHABA! 21 yaşında, Biyoloji ağırlıklı Mikrobiyoloji ağırlıklı bir lisans mezunuyum ve bu yıl mezun oluyorum. Bir süredir belirli bir doktor türü olarak kariyer yapmayı planlıyordum v...
İlk işimden 2 saat önce ayrıldım
Hey, 2026 Mayıs'ta daha yeni bayıldıktan sonra 22 yaşında Hindistanlıyım ve önümüzdeki ay pazarlama yöneticisi olarak işe girdim. Bunu 4 ay boyunca yaptım ama kendimi o kadar çok hissett...
Yılda 100 bin veya daha fazla kazandıran işler var mı?
Asgari düzeyde veya hiç nitelik olmadan mı? Sadece merak ettim hahaha
Neredeyse 26, diplomadan sonra hayat raydan çıktı
2023 yılında Bilgisayar Bilimleri bölümünden mezun oldum; üniversitemin onur programında 3,9 not ortalaması ile. Hemen diploma almak için her şeyi ayarladığımı sanıyordum ama her seferi...
Kariyerimde kaybolmuş hissediyorum ve okul danışmanlığÄ...
Merhaba, 20'li yaşlarımın ortasındayım ve konu kariyerime gelince kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. Genel Çalışmalar alanında İnsani Hizmetler alanında yoğunlaşarak lisans derece...
30 yaşında, işsiz ve yeni bir yol bulmaya çalışıyor
Maalesef muhasebe alanında çalışmayı, kariyer yapmayı, kendimi geliştirmeyi ve sonunda CPA'mı almayı gerçekten istiyordum. Ama açıkçası buradaki işletme sahipleri motivasyonumu tamamen ...
TAVSİYE GEREKİYOR
Merhaba tavsiyeye ihtiyacım var, diplomamı almaya değer mi? Artık hemşire olmak istemediğim için hemşirelik diplomasından sağlık ve sosyal diplomasına geçtim, ancak diplomama 2 yıl yatÄ...
Yazılım mühendisinden siber güvenlik olanağına geçiş...
Şu anda bu rolden güvenliğe daha yakın bir şeye kariyer geçişi yapmayı düşünen bir yazılım mühendisiyim. Akıllıca bir hareket olur mu? Şu anda sahip olduğum tüm deneyimler tamamen ...
25 yaşındayım, şu anda otonom araçlarla ilgili çalış...
Başlığın da belirttiği gibi, otonom araçlar konusunda çalışan büyük bir şirkette müteahhit olarak yeni başladım. Ocak ayında okula başlıyorum, dürüst olmak gerekirse otonom araçla...
3 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

It’s never to late to change your direction in life
The thing about the gym though is that if you exercised in the past you will have muscle memory therefore, whenever you exercise again you will gain muscle at a faster rate compared to when you had first began exercising.
You can turn around. If it helps, here’s my story:
At 27 I had a college degree, private, expensive, and had held no real job, no professional work experience, had generated no real income. My then boyfriend left me for another girl, and I was living paycheck to paycheck. On top of that, a tooth was starting to hurt real bad and I had no dental insurance. How does the A Student ends up so behind the pack?
I tried asking my mother for money to go to the dentist, she hung up and said it was my responsibility, this was the life I had chosen. I don’t even remember how I pooled the money and got the needed care, but I was done with that life. I was trying to become an artist, but evidently had no mentorship and no idea on how to do it. So that was it for me. I applied for a sales job, said farewell to music school, packed my stuff and move once again. First paycheck felt like “this is life, this is what security feels like”. Wrong, I was fired 10 months into the gig and the guy I dated during that period literally ghosted me.
Then I got into an arts management internship, spend my last dimes mostly from my severance package and went all in. I lived with a host family which allowed me to witness what a loving family is like. I was still broke, but emotionally better than before. Then… just one thing after the next. Once I hit my first professional gig, the next ones lined up. 8 years later, I’m in a very solid position (startup tho, they can still fire me at any day) and whatever happens I tust I got some serious skills businesses are willing to pay for, not out of the blue, there was sleepless nights studying and lots of failed projects, but here we are, in a place I never thought I was gonna be.
Not everything is great. I cry constantly, grieving for my mid 20’s hoping I hadn’t screwed up so hard, lost so much time chasing fuckboys instead of building real connections, I wouldn’t be this lonely had I known better back then. But I guess… one step at the time, at least this time we won’t starve.
So, yeah, you’re gonna make it, just keep pushing. And remember to seed now what you want to harvest: real friendships, connection, and the rest will come with grit.