26m başarısızlık ve değişmek istiyorum.
Burada bu yaÅŸ oldu ve kaybeden olmaktan baÅŸarılı olmaya giden oldu mu? BaÄŸlam için, bu yıl uzun vadeli iÅŸsizlik ile mücadele ettim, tüm spor salonumu kaybettim, hala evde yaşıyorum. Bu yıl kendimi kaybettim. Parasızdım, sıska olmaya geri döndüm, hiçbir iliÅŸkisi olmadı ve hayatımdan nefret ettim. 5 ayda 27 olacağım ve bu yıl bir araba sahibi olmak ve ülke dışına seyahat etmek dışında gösterecek hiçbir ÅŸeyim yok. Temelde deÄŸeri olmayan bir erkek çocuÄŸum. 20’li yaÅŸlarım boyunca durgunlaÅŸtım. Her zaman çıkmaz iÅŸlerde çalıştı, asla zam almak için bakmadı, her zaman sadece hayatta yaÅŸamak için minimum çıplak yapıyor.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Nörodiverjan Tıp Öğrencisi Yeni Bir Yol Arıyor
Herkese merhaba! Ben İtalya'da okuyan İsrailli bir tıp öğrencisiyim. 6 üzerinden 5. sınıftayım ve teorik olarak yaklaşık bir buçuk yılım kaldı ama son 7-neredeyse 8 yılımı bu 4 yıl...
Ne yapmalıyım?
Biraz baÄŸlam vermek gerekirse, 24 yaşındayım ve 21 yaşında bir oyun tasarımı ve geliÅŸtirme programını bitirdim (temelde yaklaşık bir buçuk yıl süren resmi olmayan bir yüksek lisans eÅ...
25 yaşındayım, sürekli çalışıyorum ve hâlâ maddi a...
25 yaşındayım ve para, tasarruf ve yanlış kariyer seçimleri yapıp yapmadığım konusunda cesaretimin giderek kırıldığını hissediyorum. Çok fazla finansal istikrarsızlık ve bağımlıl...
Kariyer Tavsiyesine İhtiyacınız Var
Hey, İngiliz edebiyatı alanında lisans diplomam ve film yapımcılığı alanında yüksek lisansım var, şimdi bana yüksek maaşlı bir iş getirecek hangi yolu izlemeliyim? başka bir diploma m...
29F ve hayatımla ne yapacağımı bilmiyorum
Mezun olduktan sonra hayatımda ne yapacağımı bilmediÄŸim için 20 yaşında metin yazarı olarak çalışmaya baÅŸladım. Ailem ısrar ettiÄŸi için psikoloji okumak istediÄŸim halde ekonomi bölÃ...
Kovid'den beri temizlikçilik yapıyorum
Yeni bir iş buldum. Bugün üçüncü vardiya. Başka bir otelde temizlik… Hs'den mezun oldum ve 18'de taşındım, biliyorsun, COVID o zamanlar bir şeydi. Neyse, otele-otele gidiyorum çünkü h...
Kendimi çok kaybolmuş hissediyorum.
25 yaşındayım ve açıkçası iş bir kariyer yolu bulmaya geldiğinde kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. Şu anda esas olarak para biriktirmek için resepsiyonist/ön büro işinde çalış...
Kendimi boş hissediyorum. Ben vazgeçtim. 34F
Geçen yıl gerçekten zordu, perakendede çalışıyordum ve sonunda 2 akıl sağlığı krizi geçirdim ve hastaneye kaldırıldım. İkinciden sonra işimden ayrıldım. Ağustos ayındaydı ve o z...
Bazen iş arama ve bir şeyler bulma konusunda takıntılı ...
Ben var. Her gün en az bir kez bunu düşündüğümü ve gerçekten de bir şey için kıyamete doğru ilerlediğimi hissediyorum. Ayrıca heyecan verici bir hayatım olmamasının veya tonlarca ark...
Serbest çalışan herkes, yeni başlayan biriyle paylaşaca...
Hayatımda, bazı ÅŸeyleri baÅŸaramayacağıma veya gelirim için yaratıcı iÅŸler yapamayacağıma kendimi inandırmaktan yorulduÄŸumu hissettiÄŸim bir noktaya geliyorum. Åžu anda istikrarlı bir iÅ...
3 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
It’s never to late to change your direction in life
The thing about the gym though is that if you exercised in the past you will have muscle memory therefore, whenever you exercise again you will gain muscle at a faster rate compared to when you had first began exercising.
You can turn around. If it helps, here’s my story:
At 27 I had a college degree, private, expensive, and had held no real job, no professional work experience, had generated no real income. My then boyfriend left me for another girl, and I was living paycheck to paycheck. On top of that, a tooth was starting to hurt real bad and I had no dental insurance. How does the A Student ends up so behind the pack?
I tried asking my mother for money to go to the dentist, she hung up and said it was my responsibility, this was the life I had chosen. I don’t even remember how I pooled the money and got the needed care, but I was done with that life. I was trying to become an artist, but evidently had no mentorship and no idea on how to do it. So that was it for me. I applied for a sales job, said farewell to music school, packed my stuff and move once again. First paycheck felt like “this is life, this is what security feels like”. Wrong, I was fired 10 months into the gig and the guy I dated during that period literally ghosted me.
Then I got into an arts management internship, spend my last dimes mostly from my severance package and went all in. I lived with a host family which allowed me to witness what a loving family is like. I was still broke, but emotionally better than before. Then… just one thing after the next. Once I hit my first professional gig, the next ones lined up. 8 years later, I’m in a very solid position (startup tho, they can still fire me at any day) and whatever happens I tust I got some serious skills businesses are willing to pay for, not out of the blue, there was sleepless nights studying and lots of failed projects, but here we are, in a place I never thought I was gonna be.
Not everything is great. I cry constantly, grieving for my mid 20’s hoping I hadn’t screwed up so hard, lost so much time chasing fuckboys instead of building real connections, I wouldn’t be this lonely had I known better back then. But I guess… one step at the time, at least this time we won’t starve.
So, yeah, you’re gonna make it, just keep pushing. And remember to seed now what you want to harvest: real friendships, connection, and the rest will come with grit.