24 yaşında kayboldu.

20’li yaşlarında başka biri kaybolmuş hisseden var mı? 😔

Üniversiteden ayrıldığımdan bu yana dört yıl geçti – şirket dünyasında çalışmaya karar verdiğim üçüncü yılımdaydım. İlk başta, hayat değiştiren bir karar gibi geldi ve bir süre işler iyi gitti. Ancak zamanla baskı, iş draması ve mikro yönetim ezici oldu. Her gün enerjimi yavaşça boşalttı.

Geçmişte depresyonla mücadele ettim, bu yüzden tükenmişlik vurduğunda ilk içgüdüm ayrılmak. Bu, kırmaya çalıştığım bir döngüye yol açtı.

BPO endüstrisinde 3 yıllık deneyime ve bir fast food zincirinde kasiyer olarak 2 yıl deneyime sahibim. Şimdi Filipinler’de akıl sağlığım için daha az toksik ve daha sürdürülebilir olan WFH fırsatları arıyorum. Zor müşterileri ve yüksek basınçlı ortamları ele alabilirim-ancak karışıma gereksiz drama ve kötü liderlik eklendiğinde çok fazla olur.

Birinin önerileri varsa, yardımı gerçekten takdir ediyorum. Sadece sağlıklı ve istikrarlı bir yol bulmak istiyorum.