21 yaşına yeni girdim ve bu çok kötü bir duygu

Liseden neredeyse üç yıl önce mezun oldum, niyetim bir yıl ara verip hayatımda ne yapmak istediÄŸime karar vermekti, üniversiteye ne için gideceÄŸime dair hiçbir fikrim yoktu ve kararsız kalıp zamanımı boÅŸa harcayacak param da yok. Ehliyetimi aldım ve bundan sonra bir yıl boyunca hiçbir ÅŸey yapmadım, ardından birkaç ay önce ayrılmadan önce bir yıl daha Walmart’ta bir gecede iÅŸ buldum. Hala ailemle yaşıyorum ki bu tamamen yeni bir solucan kutusu. Kız kardeÅŸimle konuÅŸacaktım ama yakın zamanda taşındı.

21 yaşımdan beri, birikimlerimin kaybolmaması için ayda 300 dolarlık saÄŸlık sigortamın ödenmesine yardımcı olacak yeni bir iÅŸ bulmam gerekiyor. Hangi iÅŸi yapabileceÄŸimden bile emin deÄŸilim, beni insanlarla etkileÅŸime sokan her ÅŸey çok göz korkutucu. Bir araba iticisi olarak Walmart’a geri dönebilirim, bilmiyorum.

Åžimdi tüm bunlardan sonra, yetiÅŸkin hayatımın ÅŸu ana kadar ne kadar cansız olduÄŸu bana gerçekten yerleÅŸiyor. Hiç arkadaşım ya da hobim yok, sosyal becerim yok, egzersiz yapmıyorum, yemek piÅŸirme, finans vb. gibi “yetiÅŸkinlere yönelik ÅŸeyler” hakkında hiçbir bilgim yok ve hiçbir ÅŸey beni ilgilendirmiyor. Okumak istediÄŸim hiçbir ÅŸey olmadığından üniversitede deÄŸilim, ticaret okulu ya da askeriyeyle de ilgilenmiyorum. Ben zar zor bir insanım.

Özellikle 21 yaşına girmeyle ilgili bir ÅŸey beni gerçekten sinirlendiriyor. 21’den sonra artık gerçek yaÅŸ dönüm noktaları yok, sadece hiçbir ÅŸey yapmayacağım daha fazla zaman geçiyor. Hayatımın bu yıllarını boÅŸa harcadım, bir daha geri dönemeyeceÄŸim.

Sık sık kimsenin benim yaşımda neden yapmak istediğini bilmediği tavsiyesini alıyorum, ancak birlikte okula gittiğim herkes ve hatta benden daha genç insanlar üniversiteye veya ticaret okuluna gittiler ve daha da önemlisi bunun dışında arkadaşları ve deneyimleri var, yani en azından benden daha iyi biliyorlar.

Mantıksal olarak genç olduğumu biliyorum ama zaten o kadar çok zaman harcadım ki artık kendim için değerli bir şey yaptığımı göremiyorum.