28 yaşında bir video yaratıcısıyım ve kurumsal dünyaya uygun olmadığımı düşünmeye başlıyorum.

Bu pazarda video içeriği oluşturucu olarak tam zamanlı bir işe sahip olduğum için şanslıyım ve yaptığım işte iyi olduğumu biliyorum. Ama nerede çalışırsam çalışayım, bu aşırı iniş çıkışlar döngüsünde sıkışıp kaldım.

Yöneticimden her geri bildirim aldığımda derin bir depresyona giriyorum. Her ÅŸeyi sorgulamama neden oluyor… yeteneÄŸimi, kariyer seçimimi ve hatta "yeterince akıllı" kesinlikle baÅŸarılı olmak. Finans ya da mühendislik alanında benim yaptığımın iki katını kazanan arkadaÅŸlarıma bakıyorum ve neden sadece bir iÅŸ yapamadığımı merak etmeden duramıyorum. "normal" kariyer yolu.

Mücadelenin yaratıcı tükenmeden daha fazlası olduÄŸunu hissediyorum: – KarşılaÅŸma Kaygısı: Bire bir kendimi çok yetenekli hissediyorum, ancak profesyonel toplantılarda temel iletiÅŸimde baÅŸarısız olduÄŸumu hissediyorum. Her kelimeyi fazla düşünüyorum. – Borç Tuzağı: Yıllardan beri 15 bin dolarlık kredi kartı borcum var (çok pahalı olmayan araba ödemeleri ve %0 faizli öğrenci kredisine ek olarak). Agresif bir ÅŸekilde bunun karşılığını veriyorum ama devam etmeden önce dengeyi saÄŸlamak için bu ortamda kalmam gerekiyor. – Kimlik Krizi: Aslında çok hırslıyım. Kendi ÅŸirketimi kurmak ve kendime ait bir ÅŸey inÅŸa etmek istiyorum. Ama korkuyorum… ya sadece "iÅŸ için deÄŸil" genel olarak mı? Ya bu yetersizlik duyguları kendi iÅŸimin patronu olduÄŸum halde beni takip ederse?

Kendimi yetenekli hissediyorum ama sürekli başarısız olduğumu hissediyorum. Ben kurumsal dünyaya yönelik değil miyim? Yoksa olmak mümkün mü "yüksek başarılı" Kim kurumsal yapıyı idare edemiyor? Kurumsal hayattan girişimciliğe geçiş yapmış olan herkesten, hatta çalışma hayatına uymadığını veya ait olmadığını hisseden herkesten haber almak isterim.

TL;DR: Kurumsal kaygı ve geri bildirim döngüleriyle mücadele eden 27 yaşındaki video yaratıcısı. Hırslıyım ve bir iş kurmak istiyorum, ancak 15 bin dolarlık borcumu ödemek için 9-5 arasında sıkışıp kaldım. Öyle olmadığım için endişeleniyorum "yeterince akıllı" Geleneksel başarı için.