Bir aile kurduktan sonra ikimiz de sektörlerimiz çöktü; bu yıkıcı durumdan kurtulmaya ve kendime yeni bir yol bulmaya çalışıyorum.

Son birkaç yıldır eÅŸim ve ben sırasıyla oyun ve animasyon endüstrilerinde istikrarlı bir ÅŸekilde çalıştık. Bunlar hayallerimizin gerçeÄŸe dönüştüğü kariyerlerdi. Ä°stikrarlı geçen uzun yılların ardından (artı uzaktan çalışma), sonunda bir aile kurmak için rahat bir konumda olduÄŸumuza karar verdik. Küçük oÄŸlumuz Aralık 2024’te doÄŸdu ve ben doÄŸum iznine çıktım (1 yıl Kanada’da).

2025 yılının Mayıs ayında, 5 yıldır aynı stüdyoda üzerinde çalıştığım animasyon serisinin bir sezonun daha yayınlanmayacağını öğrendim. Bu noktada demo reel/portföyümü güncellemek, yeni animasyon yazılımı konusunda eÄŸitim almak ve mat iznim bittikten sonra bir sonraki animasyon sözleÅŸmemi hazırlamak için elimden gelenin en iyisini yapmak için biraz zaman harcadım (aÄŸ oluÅŸturma, karşılaÅŸtığım her animasyon stüdyosuna baÅŸvurular, vb.). Aralık 2025’e gelindiÄŸinde ve daha önce çalıştığım stüdyoyla birden fazla görüşme yaptıktan sonra… ufukta beni tekrar iÅŸe alacak yeni bir iÅŸ yoktu (istikrarlı, sürekli çalışmaya raÄŸmen – hala sözleÅŸmeli iÅŸti). Bu neredeyse bir yıl sonra da geçerli olmaya devam ediyor ve animasyon meslektaÅŸlarımın çoÄŸu artık benimle birlikte iÅŸsiz kalıyor.

Bu bile ailemizi üzdü. Ancak Ocak 2026’da kocamın stüdyosu çalışanlarının YARISI’nı iÅŸten çıkardığında halı altımızdan tamamen çekildi. Kocam dahil.

… Yıllar boyunca oluÅŸturduÄŸumuz küçük ailemize dair kariyerlerimiz, sektörlerimiz, umutlarımız ve hayallerimiz, iki aydan kısa bir sürede yerle bir oldu. Haberler kesinlikle yıkıcıydı ve hâlâ da öyle. Kocamın bir süreliÄŸine iÅŸ sigortası vardı, ancak sigortalanabilir tüm saatlerimi doÄŸum izninde harcadım ve o noktada ilerlememize yardımcı olmak için 0 dolar kazanıyordum.

Kocam daha fazla iş ararken ben de yapmam gerekeni yaptım. Bazı serbest animasyon projelerinde yer aldım ancak hiçbiri bir aydan uzun sürmedi. Farklı bir animasyon stüdyosunda saha sözleşmem vardı ve son 1,5 yıldır evde onunla birlikte yaşadıktan ve uzun bir süre uzaktan çalıştıktan sonra oğlumu Pazartesi-Cuma günleri 8 saatten fazla yalnız bırakmak ÇOK zordu. Kariyerim boyunca ulaşmak zorunda kaldığım EN DÜŞÜK teslim tarihlerine sahip olduğundan bahsetmiyorum bile. Hubby ve ben yaz boyunca oldukça değerli olan kariyer koçluğuna ve atölye çalışmalarına kaydolduk.

Åžimdilik hızlıca ilerleyelim. Oyun stüdyolarında kapanmalar ve iÅŸten çıkarmalar yaÅŸanmaya devam ediyor ve çok az sayıda yeni animasyon prodüksiyonu yayına giriyor. Memleketimize geri dönmeye karar verdik ve kocam okula geri döndü; oyun endüstrisindeki iÅŸ arayışı baÅŸarısız olduÄŸundan eÄŸitimi büyük ölçüde bir hükümet programı tarafından finanse edildi. Åžu anda en iyi arkadaÅŸlarımdan biri sayesinde perakende anahtar tutma iÅŸinde çalışıyorum; kalıcı ve dikkate alınan bir yönetim. Perakende… Mezun olduktan kısa bir süre sonra ve animasyon kariyerime baÅŸlamadan önce birkaç yıl bu iÅŸte çalıştım ve bir daha geri dönmeyeceÄŸime yemin ettim. Ama yine söylüyorum, ÅŸu anda gelir elde etmek için yapmam gerekeni yapıyorum.

… Ama taşınmadan önce, BU iÅŸten önce – Yaz boyunca geçici/mevsimlik bir perakende iÅŸim vardı.

… Ve onu SEVDÄ°M.

Niş ürüne sahip sessiz, trafiğin az olduğu bir mağaza. Günde yaklaşık 6-10 işlem almış olabiliriz. Haftada 8-9 saatlik üç vardiya. Açma/kapama prosedürleri çok azdı ve stoklar basit ve minimum düzeydeydi. Müşteri etkileşimleri daha kişisel ve keyifli geldi. Daha sonra tüm görevler halledildiğinde, müşterilere öncelik verildiği sürece bu zamanı sakince, hatta oturarak geçirmemiz teşvik edildi.

Boş zamanlarımın çoğunu yirmi yılı aşkın süredir üzerinde çalıştığım tutkulu bir proje üzerinde çalışarak geçirdim. Haftada 20-25 saat sessiz olmak bana süreci hızlandırmak için bir araç sağladı (çoğunlukla yazma kısmı) ve bu mağazadaki görevimin sonunda proje için BÜYÜK bir kişisel hedefe ulaşmayı başardım. Aslında işe girmeyi sabırsızlıkla bekliyordum. Ev dışında çalışmakla evde oğlumla birlikte olmanın doğru dengesiydi. Yüksek stresli, son teslim tarihi odaklı animasyon sözleşmelerimden daha tatmin edici ve canlandırıcı olmasa da, aynı hissettim. Bu zor dönemde zihinsel olarak sağlıklı kalmamı ve yaratıcılık açısından doyuma ulaşmamı sağlamada ÇOK şey yaptı ve bunun için sonsuza kadar minnettar kalacağım.

Bu yılın başlarında, kariyerimde animasyondan başka bir şeye büyük bir geçiş yapma fikri aklımdaydı. "büyük". Ama bu sessiz yaz mevsimlik işi bana bir şey öğretti. Eğer bir daha animasyon alanında çalışamazsam, benim için yaratıcı kuluçka merkezi olabilecek başka bir iş bulmak isterim. Eğer projem üzerinde basit, yavaş bir müşteri hizmetleri veya ön büro görevinde çalışmak için zaman bulabilirsem, büyük paralar kazanmasam bile, bu yolda ilerlemekten mutlu olacağım. Şu anki perakende işim "iyi"ama hızlı tempolu, meşgul ve bana ayıracak zaman bırakmıyor. Haftada 30+ minimum saattir (tam zamanlı olarak kabul edilir). Ayrıca sık sık oğlumun yatma saatinden sonra da çalışmak zorunda kalıyorum, bu yüzden birlikte geçirdiğimiz zaman sınırlı.

Bu yüzden bu sezonluk işin hayatta bir kez yapılacak bir iş olmadığı konusunda tavsiye ve teşvik istemeye geldim. Bu tür bir özgürlüğe ve/veya nefes alma alanına izin veren ne tür daha yavaş tempolu işlere dikkat etmeliyim? Yoksa buna benzer bir şeyi tekrar bulmakta zorlanacak mıyım? Bunun yerine bir sonraki animasyon işi için kaldırımları dövmeye devam mı etmeliyim? Kocam okulunu bitirene kadar muhtemelen tam zamanlı veya tam zamanlıya yakın bir işte çalışmak zorunda kalacağım, ancak mali durum izin verirse yarı zamanlı fikirlere yeniden açığım.

Ailemin hikayesini dinlediğiniz ve verdiğiniz tavsiyeler için teşekkür ederim. Umarım çok geçmeden yolumu tekrar bulurum.