Claude verilerini görene kadar kariyer konularını düşünmek için yapay zekayı ne kadar kullandığımı fark etmemiştim.

Claude’un konuÅŸmalarıyla ilgili Antropik analize tanık oldum ve tuhaf bir ÅŸekilde çok etkiledi.

Kariyer sorularının bu kadar büyük bir yüzdeye sahip olduğu kısmı açıkçası hemen mantıklı geldi. Gibi şeyler "bırakmalı mıyım," "alanları değiştirmeli miyim," "burada vakit mi harcıyorum?" Kesinlikle oradaydım.

Birkaç ay önce işten ayrıldım ve artık hangi yöne gitmek istediğime dair net bir fikrim yoktu. Tam kriz modu falan değil ama bir süre sonra her seçenek eşit derecede yanlış gelmeye başladı.

Geceleri iş ilanlarını açardım, 20 kadar sekme kaydederdim, bir saat boyunca maaşları karşılaştırırdım, sonra her şeyi kapatır ve ertesi gün bunu tekrar yapardım hahaha.

Bir noktada stratejik olarak başvurmadığımı fark ettim. Bunalmıştım ve rastgele roller arasında gidip geliyordum çünkü işleri hızlı bir şekilde çözme baskısını hissettim.

Bu yüzden süreci biraz yavaşlatmaya başladım.

Elektronik tablolar hazırladık. Rolleri becerilere, sektörlere, maaş aralığına, uzaktan vs hibrite, uzun vadeli büyümeye, eskiden atladığım tüm sıkıcı şeylere göre sıraladım. Altı aydan fazla bir süre boyunca kendimi yaparken hayal edebildiğim işlere daha fazla dikkat etmeye başladım.

Ayrıca işleri biraz daha iyi organize etmek için birkaç aleti de yanımda tuttum. Çoğunlukla rolleri karşılaştırmak, notları kaydetmek ve bunun gibi şeyler. accio çalışması bazen kullandığım şeylerden biriydi, esas olarak tüm iş araştırmalarını tek bir yerde tutmak ve böylece sürekli bir sürü sekme arasında gidip gelmemek için.

Hala fikrimi sürekli değiştirdim.

Her şey 50 tarayıcı sekmesinde ve rastgele not uygulamasında yaşamaya son verdiğinde kafamın daha az dağınık olduğunu hissettim.