İnsanlarını gerçekten sevdiğim bir işten ayrıldım çünkü iş bana ait değildi. Hala bunun doğru çağrı olduğundan emin değilim.

En zor kısmı işten ayrılmak değildi. Halkı terk ediyordu.
Tasarımda çalıştım. İçinde bulunduÄŸum takım o nadir takımlardan biriydi. Ä°ÅŸin sizi ateÅŸe vermesi nedeniyle deÄŸil, odadaki insanlar bunu yaptığı için Pazartesi’yi sabırsızlıkla beklediÄŸiniz türden. Mecbur kaldığın için deÄŸil, sohbetin iyi olduÄŸu ve birisinin her zaman yemek yediÄŸi ve gerçek bir ÅŸeymiÅŸ gibi hissettiÄŸi için geç saatlere kadar kalırdın.
Peki işin kendisi? Bir süredir onun bana ait olmadığını biliyordum.
İyi bir işti. Birisi için anlamlı bir iş. İnşa etmem gereken şey bu değildi.
Birkaç yıldır bir fikir üzerinde çalışıyordum. Var olmasını istediğim bir şeydi çünkü ona ihtiyacım vardı ve o orada değildi. Daha az yalnız hissetmek isteyen ancak kendilerine ulaşamayan insanlar için bir uygulama. Nasıl hissettiğinizi bir haritaya bırakırsınız, yakınınızdaki insanların da aynı şeyi hissettiğini görürsünüz ve küçük, sessiz bir destek jesti gönderirsiniz. İsim yok. Baskı yok. Sadece mevcudiyet.
Kendime bunu kenarda yapacağımı söyleyip duruyordum. Hafta sonları. Saatler sonra. Ve bir süreliğine bunu yaptım. Ama kendinizin yalnızca gerçekten kararlı olduğunuzda ortaya çıkan bir versiyonu var. Pazartesi sabahı sığınılacak bir güvenlik ağı olmadığında.
Ben de ayrıldım.
Ä°lk hafta beklediÄŸimden daha sakin geçti. Huzurlu bir sessizlik deÄŸil. Benlik duygunuzun ne kadarının iÅŸin kendisine deÄŸil çevrenizdeki insanlara baÄŸlı olduÄŸunu fark ettiÄŸiniz türden. KonuÅŸmaları özledim. Birisinin sabah 10’da nasıl olduÄŸumu sormasını ve gerçekten ciddi olduÄŸunu özledim.
Hala inşa ediyorum. Bazı günler bu şimdiye kadar verdiğim en net kararmış gibi geliyor. Diğer günler, sıçramayı ve gerçekte sahip olduğum şeyi romantikleştirip abartmadığımı merak ediyorum.
Böyle bir dönüş yaptıysanız, gerekli olduğunu düşündüğünüz bir şeyin peşinden koşmak için iyi bir şey bıraktıysanız, bunun sadece korkutucu olmak yerine gerçek gibi gelmeye başlaması ne kadar zaman aldı?