Ãœniversite mahallesinde yaÅŸam krizi

TL;DR

Derecemde kapana kısılmış, mezun olmanın gerisinde hissetmek tatmin edici değil ve umutsuz hissediyorum.

Şu anda muhasebe okuyorum ve 2. dönem üçüncü sınıftayım. 3 yıl önce bu derece konusunda nispeten iyimserdim. Elektronik tablolarda sayıları hesaplamayı ironik olmayan bir şekilde seven biri olarak faydalı, ilginç ve eğlenceli görünüyordu. Şimdi, bu dönemden sonra genel not ortalamamın çöp olması nedeniyle muhtemelen staj için röportaj bile alamayacağımı fark ettim. Ve eğer staj yapamazsam, iş bulmamda iyi şanslar. Liseden mezun olduğum anda iş piyasasının sandalye oyununa dönüşmesine bayılıyorum! Müzikal sandalyeler derken, bir sandalye ve 300 katılımcının olduğunu kastetmiştim.

Bu durum beni ciddi anlamda demoralize etti ve motivasyonumu etkiliyor. Bu dönem, altta yatan stresten uzaklaşmak için amansız hedonizme, partilere ve içkiye yöneldim. Hayattaki tercihlerimi sorguluyorum. Bu okula transfer olmamın tek nedeni, harika bir mezun ağı/staj fırsatlarına sahip olmalarıydı ve artık sabahın köründe uyanıp okula trenle gitme motivasyonunu zar zor toparlayabiliyorum.

Gerçekten keyif aldığım tek ders, tutkularımdan ikisi olan yazma ve film çekmeyi içeren derstir. İş hukukunun temellerini zar zor hatırlıyorum ama aldığım ve gerçekten sevdiğim bir felsefe dersini hatırlıyorum.

Kabul edelim, kendimi bir şeye zorlamaya çalışan bir beşeri bilimler öğrencisiyim "teknik." Zengin insanların nasıl daha fazla para kazanacağını öğrenmekle ilgilenmiyorum.

Kendimi matematiÄŸi ve analitiÄŸi sevdiÄŸime inandırmaya çalıştım… Seviyorum ama her gün çalışacak kadar deÄŸil. Ä°ÅŸ piyasası her geçen gün daha belirsiz görünüyor ve muhasebenin buna deÄŸip deÄŸmeyeceÄŸinden bile şüpheliyim.

Ortalama not ortalamam nedeniyle yüksek lisansa veda edebilirim. Orta Düzey Muhasebe’yi bile geçemiyorum. Kendimi kapana kısılmış hissediyorum. Åžu anda üniversitede olmamam gerektiÄŸini düşünüyorum, sadece aile baskısından dolayı gönülsüzce devlet üniversitesine kaydoldum. Ama dürüst olmak gerekirse, keÅŸke hayattan ne istediÄŸimi çözerken çalışıp para biriktirseydim. Muhasebeyi seçtim çünkü Ä°ngilizce ya da Antropoloji alanında uzmanlaÅŸsaydım bu iÅŸin sonunu ailemden asla duyamayacaktım.

Neyse ben sadece umut arıyorum.