Umutsuz hissediyorum ve sanki 20’li yaşlarımı boşa harcamışım gibi

Gerçekten konuşacak kimsem yok ve kendim hakkında biraz endişelenmeye başlıyorum bu yüzden herhangi bir tavsiye memnuniyetle karşılanacaktır.

Geçtiğimiz ağustos ayında finans bölümünden mezun oldum ve yaklaşık 5 yıldır bir çağrı merkezinde çalışıyorum. Lisans eğitimimde herhangi bir staj yapamadım çünkü okul ve diğer ihtiyaçlarımı karşılayabilmek için istikrarlı bir gelire ihtiyacım vardı. Her zaman geç olgunlaşan biri oldum çünkü ihmalkar bir çocukluk geçirdim ve yeterli param olana kadar bir şeyler yapmak için beklemek zorunda kaldım. 25 yaşındayım ve o kadar uzun süredir iş arıyorum ki hala finans alanında iş bulamadım. Bu çok moral bozucu çünkü zaman geçtikçe mezun olmakla iş bulmak arasındaki fark da artıyor. Şu anki işimi hiç sevmiyorum, duygusal açıdan çok yorucu ve akıl sağlığı sorunları olan biri olarak bu, umutsuzluk duygusunu daha da artırıyor.

Ayrıca kirayı ödeyemediğim için hala evimde yaşıyorum. Evde yaşamak beni duygusal açıdan çok yoruyor çünkü bana evlenmemi söyleyen babam ve üvey annemle birlikte yaşıyorum. Erkek arkadaşım bile yok ama evlerinden çıktığım sürece kiminle evlendiğimi umursamıyorlar ve benim kültürümde evlenmek bir kızın taşınmasının tek “kabul edilebilir” yoludur. Çok gelenekseller ve görüşlerimiz uyuşmadığı için anlaşamıyoruz. Odamdan zar zor çıkıyorum çünkü onları her gördüğümde beni taciz ediyorlar ve iş bulamadığım için bana “süresi dolmuş” ve “değersiz” diyorlar. Gerçekten Eylül’den önce taşınmaya çalışıyorum çünkü artık buna dayanamıyorum. İyi bir yüksek lisans programına girdim ve bunu gelecek yıla ertelemek zorunda kaldım çünkü katılmak için bile 15 bin dolar biriktirmem gerekiyor. Gerçekten ne yapacağımı ya da hayatımda nereye gideceğimi bilmiyorum. Her şey o kadar adaletsiz görünüyor ki, 15 yaşımdan beri sonu olmayan işlerde çalışıyorum ama birlikte okula gittiğim ve okuldayken çalışmayan insanlar benden daha fazla para kazandılar ve daha fazla tasarruf sahibi oldular. 20’li yaşlarımı getirisi iyi olmayan şeyler yaparak harcadığımı hissediyorum. Kanada’da yaşıyorum ve burada yaşamayı sevmiyorum ve gerçekten taşınmak istiyorum ama bunun için para gerekiyor.

İşimin gerçekten olmasını istediğim şeyin içerik yaratmak olduğunu eklemeyi unuttum. Kulağa çok çocukça geldiğinin farkındayım ama bazı günler uyanıp güzellik içeriği oluşturmayı sevmemin nedeni gerçekten de bu oldu. Ancak iyi içerik hazırlayacak alanım olmadığından bu benim için yavaş oldu. Bu çok sinir bozucu çünkü ne zaman kendimi bir şekilde iyileştirmeye çalışsam bir tür sorunla karşılaşıyorum. Bazı günler yeni bir başlangıç ​​yapıp yeni bir ülkeye taşınmam gerektiğini düşünüyorum. Bazı günler en yakın şehre taşınıp bir oda kiralamam gerektiğini düşünüyorum ama orada da perişan olacağımı biliyorum. Bazı günler, hâlâ finans rolleri için iş ararken, bir yandan da başka bir iş bulmam gerektiğini düşünüyorum. Kendimi çok sıkışmış ve umutsuz hissediyorum ve bir destek sistemim yok bu yüzden ne yapacağımı bilmiyorum.