Mart 11, 2026
İşe yaramaz bir diplomam var ve çok fazla utancım var
Ben (25F) 2023 yılında Psikoloji alanında lisans derecesiyle mezun oldum. 14 yaşımdan beri insan davranışlarıyla gerçekten ilgileniyorum ve başlangıçta adli psikolog olmak istiyordum. Açıkçası bu pek de planlandığı gibi gitmedi.
Uzun süredir akıl sağlığıyla mücadele ediyorum (depresyon, yaygın anksiyete ve anoreksi) ve üniversitedeki ikinci yılımda işler özellikle kötüleşti. Bu nedenle o zamanlar iş deneyimine başvurmamıştım ve bunun kaçırılmış bir fırsat olduğunu şimdi anlıyorum. Buna rağmen yine de 2:1 ile mezun oldum.
Lisans eğitimimin sonlarına doğru önceliklerim ve görüşlerim değişmeye başladı. Muhtemelen mahkumlarla, özellikle de erkeklerle çalışmak ya da terapi yapmak istemeyeceğimi fark ettim. Bu kısmen bazı kişisel deneyimler ve önyargılardan kaynaklanıyor, ama aynı zamanda son derece empatik olduğumu ve kendimi başkalarının yerine koymayı çok kolay bulduğumu fark ettiğim için. Bu, mesleklere yardım etmek için iyi bir özellik gibi görünse de, gerçekte beni duygusal olarak tüketiyor ve oldukça çabuk tükeniyor. Bu nedenle terapinin veya doğrudan klinik çalışmanın benim için uygun olacağını düşünmüyorum. Yine de insanlara bir şekilde yardım edebileceğim bir rol isterim.
Mezun olduktan sonra iki yıl bir sağlık ocağında yönetici pozisyonunda çalıştım. Yakın zamanda hükümet için çalışarak yeni bir işe başladım. Maaş, esneklik ve evden çalışma yeteneği harika, ancak işin kendisi çok zorlayıcı veya ilginç değil, kesinlikle reklamı yapılan şey değil ki bu oldukça hayal kırıklığı yaratıyor. Bir kişi olarak gerçekten gelişmediğimi veya ilerlemediğimi hissediyorum.
Bunun beni rahatsız etmesinin büyük bir kısmı, ailemde üniversiteye giden ilk kişi olmam ve her zaman psikiyatrist, psikolog veya buna benzer bir şey olarak “büyük işler” yapacağıma dair beklentilerin olmasıydı.
Şu anda hissettiğim tek şey utanç. Ve doktora yapma fikri artık gerçekten inanılmaz derecede endişe verici geliyor. Aslında ne yapmak istediğimi bilmiyorum. Çocuklarla çalışmak istemediğimi biliyorum, müşteri hizmetleri türü rollerden nefret ediyorum. İK ve sosyal hizmet gibi şeyleri düşünüyordum ama tükenmişlikten endişeleniyorum. Bir ofis işi umurumda değil. Yılda 1-2 kez endişelenmeden yaşayabileceğim ve tatile gidebileceğim yeterli miktarda para kazanabileceğim, aynı zamanda işte bırakabileceğim ve boş günlerimde stres yapmayacağım bir şey istiyorum.
Daha iyi bir geleceğe sahip olmam için benim için çok şey yapan göçmen ailem için büyük bir hayal kırıklığı hissediyorum (14 yaşımdayken İngiltere’ye taşındık)
Benzer durumda olan var mı, ilerleme konusunda tavsiyesi olan ya da hangi işler benim için uygun olabilir?
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
psych degree is not useless at all, i know so many people in ops, project support, hr, ux research, data stuff with it you already proved you can handle admin and gov work, that’s valuable skills-wise it’s normal to drift from the teen dream plan, especially with health stuff and zero experience your empathy can still matter in roles that aren’t front line crisis or therapy, like policy, safeguarding, research assistant, charity ops, nhs non-clinical bands, user research, complaints/ombudsman type roles or even lnd recruiting or relocation support psychology grads also slide into analyst / qa / risk / compliance if you’re okay with boring-to-most people detail work might be worth booking a real careers adviser, going through job boards and literally listing which ads don’t drain you read role descriptions hurt by hurt, not titles, keep track of themes you like and stuff that sounds awful weirdly, the “boring” wfh gov type work is kinda the best base to job hop from no shame in that, lot of people are desperate for exactly what you got right now too many of us are sitting with degrees and vague expectations from family and no clear path, and every next step feels way bigger than it is honestly the market is so bad right now that even knowing what you want wouldn’t magically fix it, getting anything remotely stable is already a win
You can learn and practice Vipassana, until you have a working understanding of the characteristics of the mind, its components and how they relate to each other from your own experience.
Doing this will get you to the point where the things you mentioned wont be trouble, this will allow you to use your degree in a way that works for you, with several advantages over others.
Specially. You will be able to articulate exactly where and how Psych fields fall short and better relay to people how to circumvent that.