Tanıdığım çoğu insan yüksek lisans yapıyor ve kendimi çok sıkışmış hissediyorum

Ailem üniversitenin finansmanına hiçbir zaman yardım etmedi. Bekarlarım bana 40 bin öğrenci borcu bıraktı. Geçen yıl çalıştım ve 23 bine düşürdüm. Yurt dışında yüksek lisans yapan pek çok insan görüyorum. O kadar kıskanıyorum ki bunun yetersiz bir ifade olduğunu hissediyorum. Keşke Avrupa’ya taşınabilmeyi o kadar çok isterdim ki. Keşke orada yaşayıp bir işim olduğunu bilseydim. Bırakın neye gitmek istediğimi bilmek bir yana, yüksek lisans derecesine bile param yetmiyor ve girebileceğimi de sanmıyorum. Bu zor. Hayatımı mahvetmiş gibi hissediyorum. Şu anki işimden ayrılırsam başka hiçbir yerde işe alınamayacağımı hissediyorum. Psikoloji diplomam var ve buradan nereye gideceğim konusunda gerçekten zorlanıyorum. Üniversiteden sonraki hayat gerçekten çok zor. Çoğu zaman kendimi yalnız hissediyorum ve artık ailemle yaşıyorum ve bu da zor. Artık hayatımın geri kalanının işe yaradığını biliyorum ve bu yutulması zor bir hap. Depresyonda olabileceğimi düşünüyorum