42 ve başarısız
42 yaşındayım ve şu anda tam zamanlı bir işim var. Sürekli başarısız olduğum yer. Hiç iyi bir şeyim yok, harika becerilere sahip olduğumu söyleme zahmetine girmeyelim. Community College çok zordu. Zar zor geçtim. Hafızam İsviçre peyniridir. Bazı şeyleri hatırlayacağım ama olay bittikten sonra. İş açısından gidecek yer yok. Ödeme söz konusu olduğunda gerçekten daha iyisini yapamam. 18.50 saat. Asgari ücretle bile 16 falan bir şey. Sanki iyileşmeyecekmiş gibi geliyor. Kovulmayı bekliyorum.
Bir iş ortamına dayanacak hiçbir ilgim yok. Hobilerimi yaklaşık bir hafta boyunca yapacağım ve 7 hafta boyunca dokunmayacağım.
Etiketler:
Benzer İçerikler
hs'de üçüncü sınıf öğrencisiyim ve ne yapacaÄŸÄ...
merhaba merhaba ben, başlıkta da belirtildiği gibi, lise son sınıf öğrencisiyim ve kariyer/üniversite açısından ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok ve bu beni endişelendiriyor... aile ...
Deniz çağırıyor
Herkese merhaba! Florida'da 29f ve misafirperverlik kölesi 🤪. Otelcilik, oteller, tatil köyleri, lüks çiftlikler, yelkencilik şirketleri gibi birçok alanda ve birden fazla rolde çalıştım...
Hiçlik ve Bilmemek (18YO,)
​ Şu anda bana ne olduğunu bilmiyorum. Kendimi ya da nasıl kim olacağımı bilmiyorum; mumlarım yandı. Benim sorunum, bir sorunum olmaması, daha doğrusu içimdeki bu boş, gizemli cehennemi...
ne yapacağımı bilmiyorum
İşsizlik hayatımda yaşadığım en mutlu şeydi, çalışmaktan gerçekten o kadar nefret ediyorum ki. Çalışmak beni ilaçlara ve terapiye yönlendirdi. Umuyorum ki belki bir şekilde hoşuma g...
Kariyerinizi nasıl seçtiniz ya da düştünüz? Seçiminiz...
Kaç kişinin her gün yaptığı işten keyif aldığını merak ediyorum. O kadar da değil "İşim mükemmel ve asla kötü bir günüm olmaz" algı. Ama daha fazlası "İşimi oluş...
22F Mezuniyet Sonrası Kayıp, Geride ve Bir Yol Ayrımında...
Merhaba! Ben (22F) bu yılın mayıs ayında üniversiteden mezun oldum ve kısacası ne iş ne de yol bulamıyorum. Magna Cum Laude'den saygın bir okuldan psikoloji diplomasıyla mezun oldum ve ben...
Yanlış kariyer peşinde koştuğumu düşünüyorum
26 yaşındayım ve hayatımdan hiç memnun değilim. Üniversitede genel olarak iyi notlar aldım ve yüksek lisans derecemi tamamladım (her iki derecem de ekonomi alanında), ancak bu güne kadar b...
30 yaşındayım ve şimdiye kadar sahip olduğum en iyi iş...
Yaklaşık iki yıl önce kurumsal operasyon işinden çıkarıldım ve bir etkinlik kiralama şirketinde geçici bir depo işine girdim çünkü paraya ihtiyacım vardı. Açıkçası ilk başta bund...
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaÅŸmak istiyorum
Sadece kendimin en iyi versiyonuna ulaşmak istiyorum (Finansal/Sağlıklı ve amacı olan bir hayat) Sınırlı fırsatlara ve düşük maaşlara sahip bir üçüncü dünya ülkesinden 22 milyon ya...
Hiçbir becerisi olmayan 26 kişi sınavlara hazırlanırken...
Upsc ve diğer sınavlara hazırlanıyorum ve 3 denemeden sonra geçemedim ve artık aileme bağımlı olduğum ve özgürlüğümü satın almam gerektiği için durup para kazanmak istiyorum. Siyase...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Seek a therapist and get yourself tested for ADHD.
You’re calling yourself a failure, but the reality is that you’re still holding a full-time job. If you were truly failing, you wouldn’t still have that job. The fact that you do means you’re meeting expectations and doing more right than you’re giving yourself credit for. What you’re feeling sounds a lot like imposter syndrome — something many capable and hardworking people experience. Feeling like you’re not good enough doesn’t make it true.
Skills aren’t fixed, and they’re not something only a few people are born with. Most job-related abilities can be learned through practice, courses, or new experiences, and many managers are open to helping employees grow when they show interest. Academic performance or memory struggles also don’t define someone’s future. There are countless successful people who struggled in college, dropped out, or weren’t strong academically but still built stable and meaningful careers. You’re working, functioning in daily life, and earning above minimum wage — those are real, practical signs that you are not failing, even if your thoughts make it feel that way.
It can feel like there’s nowhere to go, but growth usually doesn’t happen automatically. It starts with a decision and small, intentional steps. Setting a simple 12-month goal, researching the next realistic step in your field, learning one additional skill, or using free tools and resources can slowly change your direction. Progress is often quiet and gradual, and small milestones are usually what create the sense of success that feels missing right now. Your future is shaped much more by your actions and planning than by the negative thoughts you’re experiencing in the moment.
As for hobbies and interests, it’s completely normal for them to come and go. You don’t have to stay interested in something consistently for it to matter. Sometimes the missing piece is simply finding the right people or community who share that interest, which can make the experience feel more meaningful and lasting. Exploring different things and letting some of them go is a normal part of figuring out what truly fits you.
None of this points to failure. It points to someone who is working, trying to understand their direction, and still capable of growth. And that’s a very different story than the one your mind is telling you right now.