24 yaşında, duygusal istismarcı ebeveynlerle yaşıyor, borçlu

Bu asgari ücretli perakende işiyle borcumu ödemek imkansız geliyor. Gazetecilik bölümünden dereceyle mezun oldum ama bununla tüm hayatımı mahvetmiş gibi hissediyorum. Gazeteciliği her zaman sevdim ama aynı zamanda taşınmam, kendimi yeniden bulmam vs. gerekiyor. İlk gerçek ofis işimi veya alanımdaki işi sıraya koyar koymaz bu cehennem deliğinden çıkmak istiyorum, ancak bunun bile karşılanamayacağından korkuyorum.

Ne yapacağımı bilmiyorum. Her zaman bir program için yurt dışına gitmeyi, ilk iÅŸi yapmayı ve 20’li yaÅŸlarımdayken bir ÅŸeyler deneyimlemeyi istemiÅŸtim ama hepsini boÅŸa harcıyorum. Tek umudum haberlerde yer almayan, nefret ettiÄŸim daha yüksek maaÅŸlı roller gibi geliyor. Åžu anda serbest habercilik yapmak için enerjim tükendiÄŸinden, becerebilirsem temel iÅŸlerde çalışmayı düşünüyorum. Sirozdan yavaÅŸ yavaÅŸ ölen alkolik bir ebeveynle yaÅŸamak bunu size yapacaktır. Fazladan para için baÅŸka nereye baÅŸvuracağımı bilmiyorum, sırf buradan hızlı ve güvenli bir ÅŸekilde çıkabileceÄŸimi bilebileyim diye.

Yapabileceğiniz en akıllıca şeyin biriktirmek ve agresif bir şekilde borcunuzu ödemek olduğunu biliyorum, ancak gerçekten zihinsel olarak artık annemle yaşamayı göze alamıyorum. Hatta arabamda yaşarken taşınmayı bile düşündüm.