15 yaşımdan beri çevrimiçi elektronik / video oyunları satıcısı olarak çalışıyorum, şimdi 32 yaşındayım ve gerçek bir kariyer bulmayı düşünüyorum.

Bu uzun zamandır beklenen bir şey olabilir. Annemle babamın bir mağazası vardı ve okuldan sonra eve ya da arkadaşlarımın evine gitmek yerine o mağazaya gittim ve söz konusu mağazanın kasiyeri / yardım masasıydım. Sonra bir gün internetten bir şey sipariş ettik ve sordum. "neden eşyalarımızı internetten satmıyoruz?" ve böylece 14 yaşımda mağazanın çevrimiçi satış lideri oldum. Bu, kendi çevrimiçi mağazamı açmamı sağladı…. ebay/etsy/amazon/mercari/offerup gibi platformlarda, satabildiğim ve satabileceğim her yerde, küçük ellerime alabildiğim her şeyi sat sat. Çoğu zaman rehinci / iyi niyet türü şeylerdi ve çoğu zaman bozuldu, bu da birçok bozuk konsolu tamir etmem anlamına geliyordu.

Hızlı ilerleyin ve ödediğim makul bir orandaki ipotek dışında sıfır borcum var, hala çevrimiçi satış yapıyorum. Annem ve babam dükkânı yaklaşık 400 bin dolara sattılar, parayı aldılar ve bu 400 binin aslında tavukların, keçilerin ve taze ürünlerin bulunduğu sahilde/çiftlikte yaşamalarına izin verdiği farklı bir ülkede yaşıyorlar ve ailelerini/arkadaşlarını görmek dışında buraya asla geri dönmek istemiyorlar.

Tek yeteneğim internette bir şeyler satmak ve elektronik/video oyunlarını tamir etmek… Kelimenin tam anlamıyla bu. Bir süre önce Wendys’te çalışmak gibi küçük işler yaptım, Amazon’da birkaç ay çalıştım ama bu işler sadece uzun vadeli yatırım tipi işler değil.

Belki de tam olarak BT yapmaya yatırım yapmalıyım diye düşünüyordum ama her baktığımda bilgisayarlar ve ağ/siber güvenlik/SQL ve bunun gibi şeyler hakkında ne kadar az şey bildiğimi fark ediyorum, dışarı çıkıp rastgele bir sertifika almanın bana gerçekten bir iş getireceğinden emin değilim… ben üniversiteye gitmemiş bir kişi olarak.

üniversiteye gitmeli miyim? Bu çok aptalca görünüyor. İnandığım en güçlü yönlerimden biri, muhtemelen sıfır kredi kartı borcu olan ve bu tür bir yaşam tarzı ne kadar teşvik edici görünse de olumsuz bir şekilde çalışmayı sevmeyen tanıdığım birkaç kişiden biri olmamdır. 32 yaşındayım neden ŞİMDİ üniversiteye gideyim ki? özellikle de tüm bu yapay zeka ve benzeri şeylerle.

İş açısından nereye bakacağımı tam olarak bilmiyorum. İlgimi çekecek diğer şeylere bakmaya çalıştım ama benzer bir konu gibi görünüyor.

Animasyon? Oyun Geliştiricisi mi? genel olarak bilgisayar bilimi/geliştirme cehennemi mi? BT?

Takas gerçekten tek seçeneğim mi? Kaynakçı/tesisatçı falan mı olmak istiyorsunuz? Hayatım boyunca bilgisayarlar/elektronik üzerinde çalışıyorum ve SÜREKLİ olarak duyduğum şeyin ölmekte olan alan dışında başka neye dönebileceğimi bilmiyorum.

edit: Hayatımı tamamen online satış yoluyla sürdürdüm. Geçtiğimiz 17 yıldaki tüm gelirimin %95’inin ebay/etsy/amazon/facebook vb. gibi DİĞER platformlardaki çevrimiçi satışlardan geldiğini söyleyebilirim. Bunun bazı dolandırıcılık dışında başka bir beceriye nasıl dönüştüğünden emin değilim. "Size 2 haftada dropshipping sayesinde nasıl milyoner olunacağını göstereyim" anlaşma yazın. Çevrimiçi satışın tüm artılarını ve eksilerini büyük ölçüde anlıyorum ve bu öncelikle evden yapılan bir işti, 20’li yaşlarımı envanteri nereden bulacağımı bulmakla ve bir nintnedo wii’nin nasıl parçalara ayrılacağına dair eğitimleri izlemekle geçirdiğim için bunun sosyal hayatımı ve flört hayatımı etkilediğinden eminim ama bunlardan herhangi birini sıradan bir iş için nasıl kullanabileceğimden özellikle emin değilim.