beceri veya motivasyon yok
Herhangi bir müşteri hizmetleri becerisi olmadan nasıl iş bulursunuz?
şu anda kasiyerim ve yakında işi bırakacağım ama ne yapacağımı bilmiyorum, başım belaya giriyor çünkü iyi sosyal becerilerim yok ve normal olmak için ne kadar çabalarsam çabalayayım sürekli başım belaya giriyor, bu yüzden yeni bir iş arıyorum ama tekrar müşteri hizmetlerinde çalışmak istemiyorum çünkü her şey aynı olacak
Liseden yeni mezun oldum, araba kullanamıyorum ve hala ailemle yaşıyorum, bu yüzden yapabileceğim bir şey bulmak zor ve eğer bir iş varsa asgari ücret bu yüzden taşınıp bir hayat yaşamaya başlamak asla yeterli olmayacak
çalışmak ya da gerçekten bir şey yapmak istemiyorum o yüzden ne yapacağımı bilmiyorum, ne yaparsan yap hiçbir yere gidemeyeceğini bilerek kendini her gün nasıl çalıştırıyorsun?
bu tam bir karmaşa, üzgünüm gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum
Etiketler:
Benzer İçerikler
23 (E) Cs Grad, hayatım boyunca 9-5 çalışmak istemiyorum...
Mayıs ayında bilgisayar bilimlerinden mezun oldum, maalesef DOGE işten çıkarmalar nedeniyle stajım bana beklendiği gibi bir iş sunmadı. Aradığımda iş bulamadım ve ağustos ayında bir de...
3 yıldır grafik tasarımdan derin pişmanlık duyuyorum
Atp Grafik tasarımla 3 yıldır ilgileniyorum, bir yılım daha var ve binlerce dolar kaybettim ve ön lobum gelişiyor ve bundan çok pişmanım. Liseden birlikte mezun olduğum diğer insanlara v...
Kodlamayı seven biri için teknoloji dışı işler?
SWE kıyametinin bir parçası olmayan, kodlamaya benzer bir alan var mı? Ve kendi başına yaşamaya yetecek kadar para mı ödeyeceksin? Ben otizmliyim ve programlama yapmaktan hoşlandığım ve b...
8 yıl aradan sonra işgücüne geri dönmenin bir yolunu bu...
Ben (45f) devam eden sağlık sorunlarım nedeniyle 8 yıldır çalışıyorum. Engelli maaşı alıyorum ama faturalarımı karşılamıyor ve borcum yönetilemez durumda. Para kazanmaya başlamam ge...
Bu iş piyasasında kariyerleri nasıl değiştireceksiniz?
26 yaşındayım, işletme yönetimi alanında lisans mezunuyum ve mutfak sektöründe üç yıllık yönetim/üretim deneyimim var. Yemek hizmeti sektöründen çıkmak istiyorum ve personeli denetle...
Otistik ve ne yapacağımı bilmiyorum
Yakın zamanda yaklaşık 300 bin liralık miras aldım. Kötü ruh sağlığı sorunları nedeniyle 18 yaşımdan beri engelliyim, ancak son zamanlarda tıbbi yardımla bu sorunları çözmeye başla...
M31 - Başarısız başlangıç, durmuş kariyer ve nörodiv...
Yoruldum, tamamen tükendim. Burada 31 yaşında bir erkek var ve görünüşte iyi olan her fırsat ya da parlak yeni başlangıç ya bir serap oldu ya da çöktü. Başlangıç Girişi...
19F NEET, kayboldum, hangi alanda uzmanlaşacağımı bilmiy...
Herkese merhaba. 19F yaşındayım, Amerikalıyım ve 2024'te mezun olduğumdan beri çoğunlukla NEET oldum. Eylül-Aralık 2025'te annemin benim için bulduğu stajı yaptım ve bu sayede iş buldum...
Müzik derecesi ile boşa zaman
Gerçekten müzik diplomamın zaman kaybı olduğunu düşünüyorum. Artık müzik endüstrisinde çalışmak bile istemiyorum. Müzik okulunda hayatımdaki son derece kaba ve rekabetçi olan en köt...
Tarih Lisansı için Giriş Seviyesi İşler
Yaklaşık 2 yıl önce Tarih alanında lisans derecesiyle mezun oldum. Temel olarak 5 yıldır Chipotle'da çalışıyorum ve YAKINDAn çıkmak istiyorum, böylece gerçekten istediğim gibi bir değ...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Let me ask you this – what even is “normal”? What is it to you? Because if you’re feeling so hung up about that, wanting to be normal and all – take a listen to the song **Higher I’ll Go** by **Ryo Takahashi**. Hopefully that will get a new perspective on things.
I grew up with autism, where social situations as a kid was pretty much my living hell growing up. As an adult it has gone better with time. But apart from my issues with fast speech, after spending a few years in retail customer service as a Sales Associate, I wound up getting relatively used to it. Where after thinking about it in terms of “how do I solve the problem the customer’s currently facing, or on the task I’m given”, I ended up becoming more open and approachable – as long as the said topic itself is something I’m familiar with. Does this mean I’m now good at being buddy buddy with my co-workers, or with people in general? That I’m 100% confident at work at all times? Heck no. Where depending on my overall emotional state I might get into changing states of being a confident leader, to suddenly reserved and quiet type. But I do my best to forget the bad moments and move on.
It’s the same thing with social situations – find a group based on an share interest, get over the initial round of fears and stares in the first few meetings, go at it consistently – despite you might having a chronic urge to want to avoid it at all costs. For the best way to deal with social situations, and especially its annoying sister – social anxiety, is by diving right in and getting better through consistency and effort. As much as I hated my family around me tell that growing up, it is very much painfully true.
If I came across the anime Wind Breaker as a kid, I would’ve cried. For that anime taught me more about mental health and emotional well being than what my shit family ever did. Anyways, the key message I got from that was:
>”Don’t give up on people. There will be someone or a group of people out there that will accept you for who you are, not what you do or accomplish. Don’t be afraid, to jump right in!”
But with that said, if you do want to consider doing different career paths, consider going back into school again. One that preferably has a good co-op program. Is there anything you’re interested in? Hobbies? Now based on said interests – is there a viable career in which you can get out of it? Start there. For you learn the best and achieve the highest grades when you’re learning something you truly enjoy studying and doing. And since the end goal of getting any job is to get you to be at a financial state where you’re able to live by yourself just fine – why not make your true job path, one in which you truly like doing?