Üniversiteye gittiğime pişman oldum.
27 yaşındayım. 2026 baharında mezun olacağım. Staj tecrübem yok (staj bulamadım) ve tam anlamıyla beyaz yakalı durgunluğunda mezun olacağım. Yani 28 yaşında olacağım ve sonu olmayan işler dışında hiçbir şeyim olmayacak. Küçük kardeşim ve en yakın arkadaşım inşaatta çalışıyorlar ve güzel şeyleri var. Normal çalışan ve yeni bir araba gibi, kendi dairelerinin masraflarını kendileri karşılayabilirler. 4 yıldır meteliksiz olduğumu ve bu fedakarlığa değmeyeceğini bildiğim için gerçekten kendime kızıyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Lise son sınıf öğrencisi, hayatıyla ne yapacağını bi...
Bu alt dizide paylaşım yapacak doğru kişi olup olmadığımdan emin değilim ama kendimi amaçsız hissediyorum ve danışmanlarla ve ailemle konuşmaktan yoruldum. Her zaman hayatımın en iyis...
Gerçekten üniversiteye gitmek istemiyorum çünkü kendimi...
Üniversiteye giderken gemiyi kaçırdım ve hayatımın bu aşamasında olmak istediğim yerin burası olup olmadığını bilmiyorum. Gerçi bugünlerde diploma zorunlu gibi geliyor. Sadece kağıt ...
Yazılım mühendisliği dışında Bilgisayar Bilimleri der...
ABD'de yaşıyorum ve Bilgisayar Bilimleri diplomam var. Birkaç yıl yazılım mühendisi olarak çalıştıktan sonra, geleneksel yazılım mühendisliğinin uzun vadede benim için uygun olmadığÄ...
Benim (24F) olası kariyer yolları hakkında pek çok şüp...
Daha gençken, konu eğitime geldiğinde aklımda diploma almaktan başka gerçek bir amaç olmadan çok farklı seçimler yaptım. Geriye dönüp baktığımda buna üzülüyorum. Pek çok farklı al...
21 yaşındayım, hayatımla ne yapacağıma takılıp kaldÄ...
yani 21 yaşındayım, Gürcistan'dayım, GED'imi 2023'te aldım, üniversite yok. 17 yaşımdan beri kendi basınçlı yıkama işimi tek başıma yürütüyorum. sorun değil, iyi yorumlar, ancak se...
Her şey aleyhimeyken nasıl iş bulabilirim?
MERHABA! Ben de (K17) bu berbat ortamdan kurtulmak için iş aramaya çalışıyorum ama sanki çıkış yolum yokmuş gibi geliyor. Geçen ay, kendi bölgemde yaklaşık 50'den fazla yerden geçtim, ...
24 yaşında, yeni üniversite mezunu, hedefime nasıl ulaş...
merhaba, umarım bana yardım edebilirsin. Yakın zamanda bilişim alanında lisans derecemle mezun oldum. Bunu para kazanmak için pratik bir seçim olarak seçtim ama hedefim sonunda uluslararası a...
23 yaşındayım, neredeyse bir yıldır işsizim ve bir son...
23 yaşındayım, perakende satış ortağı pozisyonumdan sezonluk bir iş olduğu için işten çıkarıldığım Aralık 2025'ten beri iş bulamadım ve açıkçası bu saçmalıktan o kadar sıkı...
Tanıdığım çoğu insan yüksek lisans yapıyor ve kendim...
Ailem üniversitenin finansmanına hiçbir zaman yardım etmedi. Bekarlarım bana 40 bin öğrenci borcu bıraktı. Geçen yıl çalıştım ve 23 bine düşürdüm. Yurt dışında yüksek lisans yap...
Nereye gitmeliyim?
30 milyon yaşındayım ve beş ay sonra tam zamanlı iş arıyorum. Bir ara okula geri dönmek istiyorum. Henüz tam zamanlı, anlamlı bir iş bulamadım. Yazmayı seviyorum ve bir gün Disney'de ç...
4 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Lol I’m doing my second degree and looking to pick up an automotive job bc at least that’ll always be needed and I’m a car person to begin with
What if the path isn’t expecting a job out of college, but that the college is a placement at a starting line through a jungle, and you have a tiny switchblade?
To one side of you, your fellow college students all with the same dense mass of trees and bush. To the other, well-worn paths others have taken, but the paths ended in sudden unclimbable cliffs, so they are coming back to the bush to “start again”, some with the same switchblades, some with longknives (experience). Nothing longer than that though.
Knowing you have to cut your own path, but college gave you the blade to cut it, and a starting point that is considered a worthy one. Will you cut your way over to your friend’s paths immediately? Or will you slash your way, stick by stick, through to something different – possibly to even better success than your friends? Or perhaps both – gaining skills on their path before going back to your own?
I regret not going to college. Maybe I’d still have my hearing. It’s weird how our journeys can be so different. But I also feel like a lot of things boil down to luck and being in the right space.
What was your major?