25 yaşında korkunç hissetmek

Bu yüzden 25 yaşındayım ve çok aptal hissediyorum çünkü kariyer vizyonum olmadı. Felsefe okudum (evet bunu yaptım) öğretmeyi denedim ve bunun benim için olmadığını söyleyebilirim. Bu iş hakkında hiçbir şeyden hoşlanmıyorum. Gençlerden nefret ediyorum ve insanların% 90’ının AF*CK hakkında vermediği bir şey öğretiyorum. Bu yüzden ne istediğimi inceledim, farklı şehirlerde, partilerde yaşadım, insanlarla tanıştım vb … Temelde sadece zevk istedim ve kasabamda bunun için ödeme yaparak geri döndüm. Yalnız hissetmek ve yaptığım neredeyse her şeye pişmanlık duyuyorum. Sadece pazarlama aldım çünkü kasabamın yakınında çalışabilirim ve herhangi bir fatura ödemek zorunda değilim. Beğenmiyorum sadece çalışmak için kullanmak istiyorum "bir şey" Ve başka şeylerle devam etmek için kasabamı terk et.

Gelecekte benim için ne güzel bir iş olacağını düşünüyordum. Radyolojiyi seviyorum ama bir iş bulmanın mümkün olup olmadığını bilmiyorum, çünkü bu insanların tıp fakültesinde aldıklarından daha kısa bir eğitim olacak. Şu anda çok kayboldum, bu pazarlama olayını sevmiyorum ama gelecekte daha fazla istihdam edilebilirliğe sahip olmak yararlı olacak (iki yıldan az bir sürede bitireceğim). Ben çalışırken ve doğrudan noktaya giderken radyolojiyi inceleyebileceğim ve orada hayatta kalabileceğim bir şehirde bırakmayı ve iş bulmayı düşündüm ama geleceğimden gerçekten korkuyorum ve kariyerimle ilgili verdiğim kararlardan pişmanım.