Birinci Sınıf Konuşma Terapisti Dışarı Çıkmak İstiyor

Herkese merhaba!

Uzun gönderi için ÅŸimdiden özür dilerim – kendimi inanılmaz derecede kaybolmuÅŸ hissediyorum ve gerçekten nereye döneceÄŸimi bilmiyorum. Yakın zamanda yüksek lisansımı konuÅŸma-dil patolojisi (SLP) alanında tamamladım ve ilk yılımda bir ilkokulda konuÅŸma terapisti/SLP olarak çalışıyorum. Görünüşe göre bundan nefret ediyorum. 45 öğrenciden sorumluyum ve bunu okul yılının geri kalanında bile yapma fikri beni ürpertiyor. Ortağım ÅŸu anda tıp fakültesinin ilk yılında ve ben de en azından uzmanlık alanına girene kadar bu alanda kalmayı gerçekten istiyordum, ancak bunun benim için buna deÄŸip deÄŸmeyeceÄŸini bilmiyorum. Åžu anda birbirimizden yaklaşık 2-3 saat uzakta yaşıyoruz. Halen üniversiteye gittiÄŸim memleketimde yaşıyorum. Ä°lk baÅŸta planım bu okul yılı sonunda onunla birlikte olmak için taşınmaktı ama ailemden, üniversitemin (bir R1 kurumu) sunduÄŸu fırsatlardan ve bildiÄŸim her ÅŸeyden bu kadar uzakta olmaktan endiÅŸeleniyorum.

Bu alanı seçtim çünkü dilbilim diplomam vardı ve bu işten bir şekilde para kazanmak istiyordum. Çocuklarla ve insanlarla çalışmaktan keyif alıyorum ama açıkçası bu beni çok yoruyor. Ben içe dönük biriyim ve evden çalışabileceğim bir işi ya da en azından daha fazla boş zaman ve daha az kişilerarası etkileşimin olduğu bir işi seveceğimi düşünüyordum.

Veri bilimi/analitik, istatistik veya araÅŸtırma ile ilgili bir ÅŸeye geçmeyi çok isterim. BeÅŸ yılı aÅŸkın bir süredir araÅŸtırmaların içindeyim ve iki onur lisans tezi ve bir yüksek lisans tezi tamamladım. DiÄŸer yayınlarım ve konferans sunumlarımın yanı sıra prestijli bir dergide ilk yazarlı yayınım var. Pazarlanabilir beceriler olduÄŸunu düşündüğüm Python ve R konusunda deneyimim var, ancak SLP’den nasıl çıkacağımdan tam olarak emin deÄŸilim. Ayrıca yazmayı da seviyorum ve araÅŸtırmayı sevdiÄŸim için zaten doktora yapmaya geri dönmeyi planlıyordum, ancak ÅŸunu fark ettim ki, sadece iyi bir iÅŸ-hayat dengesi olan, bazı tür verileri analiz edebileceÄŸim ve bir tür yazı yazabileceÄŸim istikrarlı bir iÅŸ istiyorum. Okula geri dönmeyi çok isterdim ama hala ödemem gereken kredilerim olduÄŸundan ÅŸu anda bunu karşılayabileceÄŸimi sanmıyorum. Bir SLP olarak iyi para kazanıyorum ve okul ortamında çalışmaktan bolca zamanım olacak, ancak bu iÅŸte hissettiÄŸim stresin miktarı benim için buna deÄŸmez.

Benzer soruları SLP’ye özgü bir alt dizinde sordum ve tavsiyeleri en azından bu ilk yılı bitirmemdi, böylece SLP’yi yedek bir kariyer olarak tutmama izin verecek CCC’lerimi (Klinik Yeterlilik Sertifikası) alabilirim. Ayrıca, evde saÄŸlık alanında çalışmak gibi içe dönük biri için daha uygun olabilecek farklı ortamları denememi de söylediler, ancak ben gerçekten kariyer deÄŸiÅŸikliÄŸi yapmayı tercih ederim. Ä°ÅŸte düşündüğüm bazı yollar:

– Yıllardır planım olan doktora. Önceki üniversitemde doktora yapma ÅŸansımın yüksek olduÄŸunu düşünüyorum, çünkü yüksek lisans tez komitesi üyelerim tezimden çok etkilendiler ve bana harika bir doktora öğrencisi olacağımı ve benimle çalışmak isteyen öğretim üyelerimin olduÄŸunu söyleyecek kadar ileri gittiler. Yüksek lisans programım sırasında, laboratuvarda çalışırken danışanlarla çalışmaktan çok daha sakin ve düzenli çalıştığımı fark ettim. Makaleleri okumaktan ve tartışmaktan, ayrıca veri toplamaktan, analiz etmekten ve bulgularımı yazmaktan keyif alıyorum. Sanırım doktoram için de fon alabileceÄŸim, böylece baÅŸka bir derece almak için daha fazla para harcamak zorunda kalmayacağım. Kariyerim için akademide olmak isteyip istemediÄŸimi bilmiyorum ama doktorasını tamamlayan herkesin akademiye gitmediÄŸini ve aynı zamanda uzmanlaÅŸma veya endüstriye girme seçeneklerinin de olduÄŸunu biliyorum. EÄŸer doktoramı bu üniversitede yapsaydım annemin yanında yaÅŸayarak para biriktirebilirdim. Elbette bu benim kiÅŸisel hayatım için ideal olmazdı ama kesinlikle saÄŸlam bir mali karar olurdu. Ä°nsanların doktora yapmak için harekete geçmesi yaygın görünüyor, ancak bu benim yapmakla ilgilendiÄŸim bir ÅŸey deÄŸil. Ailem burada ve onlar benim için her ÅŸeyden önemli.

– Beni gerçekten ilgilendiren ÅŸeyleri bulmak için çevrimiçi kurslara katılmak ve sertifikalar almak ve giriÅŸ seviyesi pozisyonlara baÅŸvurmak. Bunların çoÄŸunu sosyal medyada gördüm ve bunların bilgi almak için en iyi yer olmadığını biliyorum. Bu yol, baÅŸka bir yüksek lisans derecesine geri dönmekten daha uygun maliyetli gibi görünüyor, ancak sertifikaların deÄŸerli görülmeyeceÄŸinden ve bir yüksek lisans programında elde edeceÄŸim aÄŸ oluÅŸturma ve diÄŸer fırsatları kaçıracağımdan endiÅŸeleniyorum. Ayrıca ilk etapta baÅŸvururken çok fazla reddedileceÄŸimi tahmin ediyorum ki bunu halledebilirim, ancak özellikle mezun olmadan önce seçebileceÄŸim birden fazla iÅŸ teklifinin olduÄŸu bir alandan geçiÅŸ yaptıktan sonra bu kesinlikle canımı sıkacaktır.

– yüksek lisans derecesi için okula geri dönmek ki bunu pek ciddiye almıyorum. Bu, gerçekten neyi incelemek istediÄŸime karar vermek için biraz daha zaman ayırdıktan sonra muhtemelen yapacağım bir ÅŸey. Maliyet beni korkutuyor, ancak çevrimiçi kurslar/sertifikalardan ziyade geleneksel yüz yüze bir programda daha iyi destekleneceÄŸimi hissediyorum.

– özel muayenehane/ayakta tedavi kliniÄŸi ve erken müdahale/evde saÄŸlık gibi farklı bir SLP ortamını denemek. Ailelerin evleri arasında yolculuk yaparken çok daha fazla boÅŸ zaman olduÄŸu için erken müdahale/evde saÄŸlık benim için okullardan daha uygun olabileceÄŸini düşünüyorum. BaÅŸlangıçta bir SLP olarak yapmak istediÄŸim ÅŸey buydu. Programımda erken müdahale konusunda bir rotasyon yaptım ve program çok öngörülemez olduÄŸundan bunu okullardaki deneyimlerim kadar sevmedim. Ancak artık okullarda olduÄŸum için erken müdahalenin esnekliÄŸi bana gerçekten çekici geliyor. 4 10’lu çalışma ihtimali var, bunun benim için daha iyi olabileceÄŸini düşünüyorum.

– 3:1 hizmet modeline sahip baÅŸka bir okul bölgesinde çalışmak. Bu model her ay 3 haftalık doÄŸrudan hizmete (öğrencileri terapi/tedavi için görmek) ve 1 haftalık dolaylı hizmete (deÄŸerlendirmeleri tamamlamak, diÄŸer hizmet saÄŸlayıcılara ve öğretmenlere danışmak ve evrak iÅŸlerini tamamlamak) bölünür. Bu bazı sorunlarımı çözebilir ama her ÅŸeyi çözeceÄŸinden şüpheliyim.

Ayrıca gerçekte hayalimdeki bir işin olmadığını da fark etmeye başlıyorum. Artık çalışmayı sadece bir amaca ulaşmak için bir araç olarak görüyorum. Meşgul olmayı seviyorum ama beni istediğim yaşam tarzına yaklaştıracak bir derece için çalışmadığım sürece akşamları ve hafta sonları çok fazla çalışmak zorunda kalmak istemiyorum.

Buraya kadar geldiyseniz, tüm bunları okumaya zaman ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Çok olduğunu biliyorum. Herhangi bir tavsiye veya rehberliği çok isterim. Bir yanım bunun kariyerime başlarken yaşadığım sancılardan mı ibaret olduğunu merak ediyor ama aynı zamanda yıllardır bu kadar perişan olmamıştım. Kreşte çalışmak bile bundan daha iyiydi çünkü herhangi bir evrak işi yapmam ya da gerçekten hiçbir şey planlamam gerekmiyordu; sadece sınıfımdaki bebeklerle ilgileniyordum. Hatta tam zamanlı bir dadı olarak çalışmayı bile düşündüm. SLP olmanın dışında her şey. Kendimi öyle belirli bir derecede kapana kısılmış hissediyorum ki, çok fazla zaman, çaba ve para harcadım, ama aynı zamanda bu kadar perişan hissetmeyi bırakabilmek için mümkün olan en kısa sürede dışarı çıkmam gerektiğini de hissediyorum.