Taşınabilir miyim?
Dışarı çıkıp büyümek için çok umutsuzum. 24 yaşındayım ve üniversiteden sonra eve döndüm. Hemşire olmak için okula geri dönmeye karar verdim, eve döndüğüm zaman çok zor oldu. Çok mutsuzdum ve yakında ayrılmayı dört gözle bekliyorum.
Beni her zaman destekleyen ebeveynleri olan bir vhcol bölgesinde yaşıyorum. Kendi başıma hayatta kalamayacağımdan korkuyorum, bütçelemem. Ama ayrılmak ve kendi başıma yapmak için umutsuzum. Geleceğim için gerçekten korkuyorum, her zaman ailemle sıkışıp kalacağım. Ben de eşcinselim ve gerçekten bu tür bir bölgeden ayrılmak istemiyorum.
Amerikalı değil. Hemşirelere burada çömelme ödenmez.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Kardeşimin hiçbir hırsı yok
Yani erkek kardeşim benden 20 yaşında, benden 2 yaş büyük ama geleceğe dair hiçbir hırsı yok, iyi biri ve aynı zamanda düzgün görünüyor ama çok içe dönük, derslerinde ortalamanın ...
Ne yapmak istediğim hakkında hiçbir fikrim yok
Ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve hiçbir şey ilginç gelmiyor. 18 yaşındayım, ABD'de, Washington DC civarındayım. Sonbaharda üniversiteye psikoloji bölümü olarak başlamak ü...
30 yaşındayım, aşçı olarak tükendim, siber güvenlik ...
Tek kullanımlık kullanmak çünkü bunu kabul etmek zordur. 30 yaşındayım (Toronto, Kanada'da yaşıyorum) ve yetişkin hayatımın çoğunda şef olarak çalıştım. Başlangıçta yemek yapma...
Hayatım boyunca PMDD ve duygudurum bozukluklarıyla mücade...
Endometriozisim, PMDD'm var ve şimdi yeni keşfettiğim ve nasıl tedavi edeceğimi öğrendiğim bir duygudurum bozukluğum var. Her zaman sosyal olarak mücadele ettim ve hiçbir zaman bir işi uz...
Kapana kısılmış hissediyorum, becerilerimi/özgeçmişim...
Bunun sadece bir söylenti olup olmadığını veya tavsiyesi olan birinin olup olmadığını bilmiyorum ama... Özgeçmişinize uymayan işlere başvurma konusunda pek çok tavsiye görüyorum, anc...
5 yaşımdan beri Sosyal Fobim var, 29 yaşındayım. İşsi...
Bugün, plan kullanma konusunda hiç deneyimim olmayan yeni bir işe, CNC'ye (lazer kesim) başlamam gerekiyordu. Birkaç gün önce bir röportaj yaptım ve isteksiz de olsa kabul ettim. Bugün çal...
35 yaşında işe dönmek
New York'ta on yıllık bir aradan sonra nihayet işe dönmeyi ümit eden bir SAHM'im. Bu süre zarfında engelli kardeşime ve son üç yıldır da kanser tedavisi sırasında anneme bakıcılık yap...
tıp fakültesine girdim ama gitmeye cesaret edemiyorum
Umarım bu yazı gündemden düşmez ama bu kararla ilgili zor zamanlar yaşıyorum. 24M, sarmaşık ligindeki bir tıp fakültesine girdim. Aynı zamanda tıp dışında da bir kariyer inşa ediyorum...
17 yaşında müziği kovalamak için okulu bıraktım, şim...
26 yaşındayım ve sanki hiç gerçekleşmemiş bir hayalin peşinde koşarak hayatımı mahvetmiş gibi hissediyorum. Müziğin beni kurtaracağına gerçekten inandığım için 17 yaşında okulu ...
Web geliştirmeyi ve/veya veri görselleştirmeyi öğrenmey...
Yapay zeka çağında bu becerileri öğrenmeye değer mi diye merak ediyorum. Bazı çevrimiçi geliştiriciler bunu öğrenmenin evet olduğunu söylüyor ancak diğerleri hayır diyor.
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
You can budget and you shouldnt move until you have a set amount saved. Doesnt necessarily need to be 6 months living expenses but you would be a lot let stressed if you did. I suggest Dave Ramseys Baby steps.
Financial extended: is there a way you can pivot your career as a nurse to find a higher paying job? I know in Canada there is a need for more PSWs. If a career pivot takes additional education are there any government grants that would cover most if not all the education?
Mental health related. I dont know the situation with your parents but as a 24 year old you need to learn how to properly set boundaries. This isnt getting angry and telling people how to act but setting expectations that you are going to act in a way to either separate yourself or attempt to resolve conflict. If you dont build this skill with your parents (whether they respect your boundaries or not) the same issues will arise again and again with roommates and even partners.
Find a space where you can be alone to meditate and stretch or just do something to help reset your nervous system. I call these places santuaries. Sometimes it was the park for me, gym, library, mall.
Also look to lean on community. Find clubs, or volunteer places to diversify your exposure to positive environments.
It is more important that you define a specific and trackable goal that would help you move out as opposed to making an emotionally charged decision. Finding clarity releaves some stress, acting on that goal takes away the feeling of hoplessness.
Keep in mind that you are still quite young. And the majority of us feel this way about our parents before we actually leave and become fully independent. You are on a great path and I know things feel difficult right now but taking control of your life where you can will take you to where you want to go. If you react out of stress or based ona survival response you may end up in a worse position that you are already in.
Best ❤️