DanBrando

Uzun süre “kaybolduğumu” düşündüm.

Net bir plan yok, gösterebileceğim bir tutku yok, sürekli olarak sanki benim anlamadığım bir şeyi herkes çözmüş gibi hissediyorum.

Sonunda fark ettiğim şey, aslında kaybolmadığım, bir tür bekleme modunda sıkışıp kaldığımdı. Yeterince güvende hissetmeyi bekliyorum. Kesinlik kazanmayı bekliyorum. Yanlışı seçtiğim için kendimi suçlu hissetmeyeyim diye “doğru” yolun ortaya çıkmasını bekliyorum.

Bu bekleyiş yüzeysel olarak sorumlu hissettiriyordu. Gerçekte yavaş yavaş enerjimi tüketti ve her seçeneği...Devamını Oku

Birkaç yıl önce tamamen tükenmişlik ve hayal kırıklığı nedeniyle bir kariyer hamlesi yaptım.

Önce bıraktım, sonra çözdüm ve açıkçası geri tepti.

Yeni rol kağıt üzerinde daha iyi görünüyordu ama ortam daha kötüydü, ivme kaybettim ve hem finansal hem de zihinsel olarak toparlanmam zaman aldı. Bu deneyim bana dürtüsel çıkışların gerçek zararlar verebileceğini öğretti.

Şu anda makul maaşlı ve büyük bir sorunum olmayan istikrarlı bir işte çalışıyorum. Sorun, işin kendisinin tekrarlayıcı ve uzun vadede tatmin edici olmamasıdır. Rahatım am...Devamını Oku

Yıllarca bir işte kaldım çünkü ayrılmak bana sorumsuzluk gibi geliyordu. Kağıt üzerinde iyiydi; istikrarlı, makul maaş, "yanlış" bir şey yok.

Ama her gün daha derin bir düzeyde bir şeyler hissediliyordu.

Sadece yorgun değil. Sadece stresli değil. Daha çok, kim olduğumla ya da neye değer verdiğimle uyuşmayan bir hayatı zorlayarak kendimi yavaş yavaş tüketiyormuşum gibi.

Kendime daha sert olmam gerektiğini söyleyip duruyordum. Daha disiplinli. Minnettar.

Ama ne kadar uzun süre kalırsam, her şeyin o kadar ağırlaştığını hissettim.

Tükenmişliğin asl...Devamını Oku