İyi maaş veren istikrarlı bir işim var ve her gün perişan oluyorum ve bununla ne yapacağımı bilmiyorum

Kulağa nasıl geldiğini biliyorum. Gerçekten öyleyim. Ve bunu yüksek sesle söylerken bile kendimi suçlu hissediyorum çünkü kağıt üzerinde her şey yolunda görünüyor. Maaş iyi, iş istikrarlı, iş arkadaşlarım düzgün insanlar, teknik olarak hiçbir sorun yok.

Ama her sabah hayatımın en güzel yıllarını benim için kesinlikle hiçbir anlamı olmayan bir şeyi yaparak geçirdiğim duygusuyla uyanıyorum. İçeri giriyorum, işi yapıyorum, çıkış yapıyorum ve hiçbir şey hissetmiyorum. Stresli değil, mutlu değil, sadece tamamen boş.

Beni korkutan kısmı ne yapmayı tercih edeceğimi bile bilmiyor olmam. Görmezden geldiğim bir tutkum yok. Sadece bunun o olmadığını biliyorum ve bir süredir biliyorum.

Okula geri dönmeyi düşündüm ama ne için bilmiyorum. Bırakmayı ve çözmeyi düşündüm ama bunu gerçekçi olmayan sorumluluklarım var. Devam etmeyi ve işin sadece iş olduğunu kabul etmeyi düşündüm, ancak bu zihniyete tamamen bağlanmak, adını bile koyamadığım bir şeyden vazgeçmek gibi geliyor.

Tam olarak bu noktaya gelip gerçekten bir çıkış yolu bulan var mı? Genel tavsiye aramıyorum, sadece diğer insanların bu duyguyu nasıl yönlendirdiklerini gerçekten merak ediyorum.