İnsan mesleği hakkında ne düşünüyorsunuz?

Herkese merhaba. Çocukluğumda izlediğim ve kişiliğimi şekillendiren tüm Pixar çizgi filmlerini yakın zamanda inceledim. Onlardan asıl meselenin hayatta bir şeyler istemek, içinizi dolduracak bir hedefe sahip olmak, bir hayal sahibi olmak olduğunu anladım. Bazı insanların (çoğunlukla Boomers’ın) bunun için türlü türlü bahaneler bulmayı sevmesi hakkında ne düşünüyorsunuz? Mesela 15 yaşımdayken anneme oyuncu olmak istediğimi söylediğimde o da bu ortamda sadece nepo-bebekler olduğu için fakir olacağım cevabını verdi. Okulda doktor olacağımı söylediğimde öğretmen, eğer özel bir klinikte çalışırsam, kliniğe kar sağlamak için gereksiz prosedürler yapmam ve gereksiz testler yazmam gerekeceğini, devlet kliniğinde çalışırsam çok az kazanacağımı (ülkemde ücretsiz sağlık hizmeti) yanıtladı. Ayrıca oyunculuk konusunda, gerçek dünyayı dinlerseniz oyuncular çok sık tacize uğruyor. Bu tür söylentileri dinlemeye değer mi? Bu konuda ne düşünüyorsunuz? Kimseyi dinlemeden hayalin peşinden gitmeye değer mi, yoksa Pixar sert gerçek dünyadan çok mu uzakta?