Gerçekten benim için doğru bir yol yok mu?
19 yaşında bir kızım, doğa bilimleri okuyorum (daha doğrusu saf ve uygulamalı) ve üniversitenin son yılındayım. Gelecek dönem üniversiteye başvurmam gerekiyor ve hala hayatımla ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok.
Sorun şu ki, sürekli kendimle çelişiyorum, çok şey başarmak istiyorum, rekabetçi olmak istiyorum, çok çalıştığım ve herkesin yapamayacağı şeyleri yaptığım için gurur duyuyorum. Ama aynı zamanda barış ve huzur da istiyorum. Bir şeyleri analiz etmek ve kendi mantığımı kullanarak işlerin yürümesini sağlamak istiyorum ama aynı zamanda anlamlı şeyler yapmak ve dünyayı/insanları etkilemek de istiyorum.
Özel öğretmen olarak çalışıyorum ve işimi seviyorum, çocuklara ve gençlere okulda yardım etmeyi seviyorum, yardımımdan sonra başarılı olmalarını görmeyi seviyorum, kendileriyle gurur duymalarını sağlamayı ve hatta onları güldürmeyi ve öğrenirken eğlenmelerini sağlamayı seviyorum. Bu yüzden matematik öğretmeni olmayı düşünüyorum.
Ama bir yanım benim için daha fazlasının anlamlı olduğunu hissediyor. Daha fazla para kazanabileceğimi, yüksek dopamin ve eğlenceyle daha rekabetçi olacak bir şeyler yapabileceğimi hissediyorum. Ayrıca zekamı ve sıkı çalışmamı başkalarına göstermeyi seviyorum, bu yüzden en zor yolları seçme eğilimindeyim, bu yüzden saf ve uygulamalı bilim okuyorum (bu benim eyaletimdeki üniversitedeki en zor program).
Ancak zamanla, sürekli daha fazla çalışmanın zevkli olmadığını hissediyorum, kolayca tükeniyorum ve kaygılanıyorum ve DEHB’m nedeniyle bu gerçekten zor oluyor. Ama diğer yandan da kolayca sıkılıyorum ve depresyona giriyorum.
Bana bir yol yokmuş gibi hissediyorum, her iki durumda da mutsuz olacağım. Birisi bana bilgi verebilir veya tavsiye verebilir mi?
Mantık kullanarak analiz etmeyi ve çözmeyi/üretmeyi seviyorum
Başkaları üzerinde etki yaratmayı seviyorum
Tasarlamayı seviyorum
Yüksek dopamin içeren her şeyi severim (muhtemelen DEHB’imden dolayıdır) ister yüksek sesli müzik olsun, ister ünlülerle tanışmak, spor, yarışmalar, acil durumlar, para vb.
Uzun vadeli strese direnme kapasitem düşük, ancak stresli olsun ya da olmasın bir şey istediğimde gerçekten vazgeçemiyorum
Sporu seviyorum
Çocuklara/gençlere/genç yetişkinlere öğretmeyi veya onlarla çalışmayı seviyorum
Büyük bir sorumluluk ve empati duygum var; bu hem güçlü hem de zayıf bir nokta çünkü başkalarına iyi yardım ediyorum ama olumsuz tarafı beni çok kötü etkiliyor
Tekrarlardan ve katı programlardan nefret ediyorum
Çok fazla sosyalleşmekten nefret ediyorum
Her gün bütün gün ofiste çalışmaktan nefret ediyorum
Etiketler:
