Ne yapacağımı bilmiyorsam üniversiteye (tekrar) ara mı vermeliyim yoksa daha az ders mi almalıyım?

24 yaşındayım. 20 yaşında üniversiteye başladım. O zamandan beri ara ara ara ara duruyor. Yirmili yaşlarımın başındaki zihinsel acıdan sonra not ortalamam gerçekten çok düşük. Önlisans eğitimimi yarıladım. Çocukken hep mimar olmayı düşünürdüm. sonra 20 yaşlarında iç tasarımı keşfettim ve ikisinden birini seçmeye çalışıyordum. Uzun lafın kısası, mimarlık/iç tasarım ile ilgilenmedim çünkü internetteki herkes iyi para kazandırmadığını, eğitimin uzun olduğunu ve saatlerce çalıştığınızı söyledi. ah, mimariyle bağlantılara ihtiyacın var; ki bende yok. Bunlara tutku duyuyorum ama iş/mali istikrar ve iş/yaşam dengesini kurmak benim için daha önemli.

ne yazık ki yirmili yaşlarımın başlarında analiz felci geçirdim. Meteorolog, yazılım geliştirici, diş hijyenisti, muhasebeci, veri bilimci, siber güvenlik ve şu anda aklıma gelmeyen diğer meslekleri düşündüm. Mühendis olmayı düşündüm ama gerçekten moralim bozuldu ve aynı grafik dersinde iki kez başarısız oldum. Mühendislik dersine başladığımda zihinsel olarak en iyi durumda olmadığımda C aldım. Tekrar almayı merak ediyorum. Sağlık hizmetlerini, özellikle de radikal teknolojiyi düşünmeye çalıştım. Çok fazla araştırma yaptım ama şimdi sağlık sektörüne kapıyı kapatıp mühendisliğe veya başka bir yere dönmeyi düşünüyorum.

Artık öğrenme ÅŸeklimde zorluk yaÅŸayabileceÄŸimi fark ettim. Her zaman yaşıtlarıma göre daha yavaÅŸ okuduÄŸumu ve cevapları düşünmenin daha uzun zaman aldığını hissettim. Eskiden A&B onur listesi çocuÄŸuydum. lisede aldığım en üst düzey ders son sınıfta matematik 2’ydi. Yazmaktan ziyade matematik dersleri almaya daha yatkınım. Ödevlere baÅŸlamakta zorlanıyorum, yorgunluk, düşük özgüven, çekilmek yerine birkaç dersten F notuyla kaldım. Transkriptimde birkaç W var.

gördüğünüz gibi durum kötü. ama bunca yıldan sonra, ilerlemek için hiçbir şey yapmadım. Bu döngüden sıkıldım ve kurtulmak istiyorum. Sonunda bir psikiyatristle görüşme şansım oldu. pahalıydı ama ilk ziyaretim için biraz param vardı. Bunu ne kadar süre karşılayabileceğimden emin değilim. İntihar düşüncesi ve diğer şeylerle mücadele ettim. Daha iyi olacağımı umuyorum. Okb, depresyon, DEHB, otizm, anksiyete vb. hastası olup olmadığımı görmek istiyorum.

Şu anda yapmak istediğim şey, raflarımdaki tüm kitapları okumak, sanata geri dönmek ve müzik yapmaya başlamak. bunlar hobilerim ama kafamın içinde yaşadığım için henüz bunlara başlamadım. Ben de dereceyle mezun olmak isterim. Ailemde diploma almak isteyen ilk kişi benim ve lisans diplomasıyla mezun olduğum günü görmeyi çok isterim. Bu ulaşmak istediğim bir hedef ama dostum, çok zor oldu. Kardeşlerimin en büyüğüyüm, dolayısıyla ailemin benim sahip olduğum fırsatlara sahip olmaması nedeniyle örnek alabileceğim veya üniversite hakkında soru sorabileceğim kimse yok

Ne yapacağımı bilmiyorum. Sonunda ölümün kulağa daha kolay geldiğini düşündüğüm seçimler ve düşüncelerle boğuluyorum. ama benim iki kedim var ve onlar sayesinde temelde hala hayattayım. Evde yaşıyorum ve fatura ödemiyorum. Annem ve babamla iyi bir ilişkim var. Pek çok insanın sahip olmadığı büyük bir ayrıcalığa sahibim. Bunu zihinsel varlığımdan dolayı harcamak istemiyorum. İhtiyacım olan her şeyin parasını ödeyebileceğim bir işim olsun istiyorum. kedilerime ve bana harika bir hayat sağlamak için

BaÅŸarısız olduÄŸum derslere (yazın tam zamanlı çalışırken tam zamanlı ders almak gibi) birkaç bin dolar ödedim ve harcadım. "yetiÅŸmek" akranlarımla…….) ve babamın parasının bir kısmıyla. Artık fafsa aracılığıyla maddi yardıma sahip olduÄŸum için artık okula para ödemiyorum. tekrar söylüyorum ne yapmalıyım? Gerçekten her ÅŸeyden kaçmak ve bir yerlerde tatil yapmak istiyorum. Costco’da yeni iÅŸe alındım bu yüzden tatille ilgili hiçbir ÅŸey yapamıyorum ve param da yetmiyor. Bir molaya ihtiyacım var ama almam gerekip gerekmediÄŸinden emin deÄŸilim