Burada sıkışıp kaldım ve aileme olan mali bağımlılığımı kesmek istiyorum (Hindistan’dan 28 milyon)

Aileme olan mali bağımlılığımı kesmeye çalışıyorum; zehirli oldukları için değil, artık suçluluk duygusuyla yaşayamadığım için. Hatalar yaptım, sorumluluktan kaçtım, yıllarımı (ve tonlarca parayı) boşa harcadım ve onlara itiraf etmek istediğimden daha fazla zarar verdim.

Sorun ÅŸu: Ben “özgür kalmaya” çalışmıyorum – kendimi cezalandırmaya çalışıyorum. Egom (dahası, toplumun yargısı) temel iÅŸleri almama izin vermiyor ve utancım beni onların desteÄŸini hak etmediÄŸime inandırıyor. Kendi sorumluluÄŸumla yüzleÅŸmek yerine öfkemi topluma yansıtmaya devam ediyorum.

Neredeyse hiç param olmadan evden ayrılıp kendimi yeniden inşa etmeye çalışmak istiyorum ama zihniyetime güvenmiyorum. En büyük kavga hayatla değil de kendi gururunuzla, suçluluğunuzla ve kendi kendinizi sabote ettiğinizde nasıl yeniden başlarsınız?

Sorunlarınızdan kaçmadan, bu süreçte kendinizi yok etmeden nasıl bağımsız olursunuz?

Ben ÅŸekerleme aramıyorum – bu zihniyette olan ve hayatlarını gerçekten deÄŸiÅŸtiren insanlardan gerçek rehberliÄŸe ihtiyacım var.