Bu senaryoyu yatakta Karl Malone’un olduğu yerde hayal ettim

1998 NBA finallerinin son maçı. Michael Jordan’ın orta mesafeden debriyaj atışı yapmasına 5 saniye kaldı. Stockton Hail topu bana veriyor ve ben topla kaçıyorum ve önümde tek bir defans oyuncusu var: mj. Onu çaprazlıyorum ve ona meg yapmadan önce topu iki kez hızla bacaklarımın arasından geçiriyorum, çemberin hemen önünde ivmemi aniden durduruyorum ve o da benim şutumu engellemeye çalışarak uçmaya başlıyor. Tekrar ayağa kalkmasını bekliyorum. Amigolar bölümünün ortasında yattığı yerden hızla kalkıp bana doğru koşuyor, bu noktada topu arkalığa fırlatıyorum, kasten çemberi kaçırıyorum, böylece kendi ribaundumu alıp keçinin üzerine dünyayı sarsacak bir kuvvetle smaç atabiliyorum. Kendimi yukarı doğru iterken 2 inçlik dimdik sosisim yüzüne tokat atıyor ve stadyumdaki herkes için zaman yavaşlarken görünüşe göre havaya uçuyor. Havada 360 derece ters takla atıyorum, zil çalıyor ve zahmetsizce ayaklarımın üzerine iniyorum. Yemler çıldırıyor. Arkadaşlar hayranlıkla bakıyorlar. Chad’lar ve Thad’lar sessizce onaylayarak başlarını sallıyorlar. Yükseldim. 87-86 caz.