Bu senaryoyu yatakta Karl Malone’un olduÄŸu yerde hayal ettim

1998 NBA finallerinin son maçı. Michael Jordan’ın orta mesafeden debriyaj atışı yapmasına 5 saniye kaldı. Stockton Hail topu bana veriyor ve ben topla kaçıyorum ve önümde tek bir defans oyuncusu var: mj. Onu çaprazlıyorum ve ona meg yapmadan önce topu iki kez hızla bacaklarımın arasından geçiriyorum, çemberin hemen önünde ivmemi aniden durduruyorum ve o da benim ÅŸutumu engellemeye çalışarak uçmaya baÅŸlıyor. Tekrar ayaÄŸa kalkmasını bekliyorum. Amigolar bölümünün ortasında yattığı yerden hızla kalkıp bana doÄŸru koÅŸuyor, bu noktada topu arkalığa fırlatıyorum, kasten çemberi kaçırıyorum, böylece kendi ribaundumu alıp keçinin üzerine dünyayı sarsacak bir kuvvetle smaç atabiliyorum. Kendimi yukarı doÄŸru iterken 2 inçlik dimdik sosisim yüzüne tokat atıyor ve stadyumdaki herkes için zaman yavaÅŸlarken görünüşe göre havaya uçuyor. Havada 360 derece ters takla atıyorum, zil çalıyor ve zahmetsizce ayaklarımın üzerine iniyorum. Yemler çıldırıyor. ArkadaÅŸlar hayranlıkla bakıyorlar. Chad’lar ve Thad’lar sessizce onaylayarak baÅŸlarını sallıyorlar. Yükseldim. 87-86 caz.